Retro | De één na snelste wereldtitel

Schumacher won de wereldtitel in de dertiende race van het seizoen. Nu is dat tegenwoordig bijzonder lastig met twintig of eenentwintig races op het programma, maar in 2001 kende de Grand Prix-kalender 'slechts' zeventien GP's en bovendien was de oude puntentelling nog van toepassing waarbij de winnaar van een race tien punten toebedeeld kreeg in plaats van vijfentwintig.

Schumacher en Ferrari waren nog niet op het hoogtepunt van hun dominantie, maar waren wel het te kloppen team. Schumacher won dat seizoen negen van de zeventien Grand Prix en had zijn vroege wereldtitel te danken aan twee andere elementen. Het eerste is dat hij bijna standaard als tweede finishte in de races die hij niet won. De Duitser eindigde vijf keer als tweede. Zijn slechtste resultaat van het jaar was een vierde plaats bij de Grand Prix van Italië. Het andere element dat een belangrijke rol speelde bij de vroege wereldtitel van Michael Schumacher was dat de Grand Prix' die hij niet won werden gewonnen door vier verschillende coureurs. Ralf Schumacher en Juan-Pablo Montoya (Williams, vier zeges) en David Coulthard en Mika Hakkinen (McLaren, ook vier zegen) waren dermate aan elkaar gewaagd dat niet één van hen de strijd met Schumacher echt aan kon gaan. Was de situatie wat meer geweest zoals dit jaar waarbij er twee duidelijke kemphanen waren, dan was Schumacher nooit zo vroeg wereldkampioen geworden. Zijn voordeel was dat McLaren en Williams elkaar overwinningen afpakten. 

Deze twee aspecten terzijde werd Schumacher twee races te laat kampioen om de allersnelste wereldtitel in de geschiedenis te evenaren. Die titel staat op naam van Williams-coureur Nigel Mansell die in 1992 al na elf (van de zestien) races een dermate grote voorsprong had dat de wereldtitel hem niet meer kon ontgaan.