Retro | De eerste Maleisische Grand Prix

Het wereldkampioenschap 1999 kende in totaal zestien races waarvan alleen de race in Maleisië nieuw op de kalender was. Het was na de Grand Prix van Japan de tweede race in Azië en zou later in haar bestaan gezelschap krijgen van races in Singapore, India en Zuid-Korea. Die laatste twee zijn inmiddels alweer van de kalender verdwenen.

De eerste race op het nieuwe, hypermoderne Sepang International Circuit nabij Kuala Lumpur kenmerkte zich als de race waarin Michael Schumacher terugkeerde na zijn beenbreuk, opgelopen tijdens de Grand Prix van Groot-Brittannië, Ferrari en teamgenoot Eddie Irvine aan de wereldtitel te helpen. Een slecht bewaard geheim is dat Schumacher helemaal niet terug wilde keren omdat de gedachte dat niet hij, maar secondant Irvine de allereerste Ferrari-kampioen sinds 1979 zou worden viel slecht bij de Duitser. Jean Todt verplichte Schumacher echter om in Maleisië aan de start te verschijnen omdat anders de wereldtitel vrijwel zeker naar McLaren en Mika Hakkinen zou gaan.

Schumacher kwalificeerde zich direct op pole en reed in de race ook meteen de snelste ronde. Alle speculaties dat de beenbreuk de Duitser snelheid gekost had konden direct weer de prullenbak in.

Schumacher reed direct bij de start weg, maar verminderde vaart in de vierde ronde om Irvine, die moeite had om Coulthard, Hakkinen en Barrichello achter zich te houden, te laten passeren. De Duitser liet zijn teamgenoot voorbij en fungeerde de rest van de race als rijdend scherm voor de Noord-Ier. Schumacher hield Hakkinen ook na de pitstops achter zich en dat stelde Irvine in staat om vrij simpel de race te winnen, nadat Schumacher na de tweede serie pitstops opnieuw van zijn gas ging om Irvine te laten passeren. De WK-finale zou plaats vinden op Suzuka.

Tenminste, zo zag het er direct na het vallen van de vlag uit. Irvine had door zijn overwinning zijn achterstand van twee punten op Hakkinen omgebogen in een voorsprong van twee punten. De Ier lag op titelkoers. Echter, een uurtje na de race maakte de stewards bekend dat beide Ferrari's gediskwalificeerd werden vanwege onreglementaire bargeboards. Dit betekende dat zowel McLaren als Mika Hakkinen op dat moment wereldkampioen waren. Ferrari ging in beroep tegen de uitspraak en werden enkele dagen later in het gelijk gesteld waardoor Irvine zijn overwinning en zijn punten terugkreeg. De beslissing in de strijd om de wereldtitel zou inderdaad op Suzuka vallen.