Albers heeft geen goed woord over: 'Ze begrijpen er echt geen hol van'

De track limits van de Red Bull Ring, nee, het is geen nieuwe horrorfilm, maar een onderdeel van het scenario dat zich op zondagavond ontvouwde. Aston Martin tekende protest aan tegen de uitslag van de Grand Prix van Oostenrijk en toen ging de FIA zich buigen over 1200 mogelijke track limit-overtredingen. Dat kreeg nog even een staartje, want acht coureurs kregen een aantal uren na afloop dus alsnog een tijdstraf. Voorafgaand aan de Grand Prix was er ook al veel kritiek geuit op de track limits van de Red Bull Ring, aangezien er tijdens de kwalificatie ook zo'n 43 tijden waren geschrapt. Albers vond het belachelijk. 'Wat een drama', zegt de oud-coureur in De Telegraaf-podcast.

'Het begon vorig jaar al met een drama, en het stopt gewoon niet', gaat de Nederlander verder. 'Het is zo ongelofelijk amateuristisch. Wat wil je in bocht negen of bocht tien winnen aan tijd? Dan moet je er een bepaalde gladde verf op doen om ervoor te zorgen dat je daar veel tijd verliest. Maar die witte lijnen?', zegt Albers hoofdschuddend. 'Ze begrijpen er echt helemaal geen hol van. Ze hebben daar geen grindbak nodig. Of ze maken zo'n strip met nepgras, of ze zorgen voor een meter verf die heel glad is. Dan houdt het (track limit-overschrijdingen, red) vanzelf op. Op een gegeven moment zitten er zoveel van die broodjes, dan beschadig je de auto en ga je niet verder. Ze begrijpen er zelf ook niks van, en dat is te zien.'

De ene naar de andere coureur kreeg een waarschuwing voor het overschrijden van track limits en dus gingen ze op elkaar letten vanuit de auto. 'Op een gegeven moment is iedereen een steward. De coureurs werden ook stewards. Je wordt er chagrijnig van. Lewis moest niet zo zeiken en zeuren, Norris was ook aan het piepen. Ze waren allemaal aan het piepen. Op ten duur wordt je zo giftig en dan ga je naar anderen kijken. Dan ga je dat doorgeven want je wilt dat iedereen dan een straf krijgt zodat je dezelfde positie houdt. Het is ook de tijd. Het wordt allemaal wat softer', sluit Albers af met een zucht.