Alonso leverde 'wereldprestatie' door zevende te worden, auto was 20% downforce kwijt

Alonso zelf sprak na de race over 'de race van mijn leven', en 'een onherhaalbare prestatie'. De Spanjaard is er de laatste jaren niet vies van om zijn eigen prestaties omhoog te praten, maar deze keer blijkt zijn borstklopperij volkomen terecht.

Hoe groot was de schade nu echt? Benson mocht op gronden van vertrouwelijkheid geen foto's maken, maar heeft met eigen ogen gezien dat de grootste schade was aangericht aan de tea try, het gedeelte van de vloer waarboven de benen van de coureur zich bevinden. Daar bevond zich een gat van plusminus 30 bij 20 centimeter, verder bevond zich schade aan de vloer van het rechter achterwiel helemaal naar de diffuser. Twee curves aan de rechterkant van de diffuser waren weg en voor het achterwiel ontbraken twee belangrijke aerodynamische geleiders. 'Alles bij elkaar genomen was de auto ongeveer 20% downforce kwijt', zegt teambaas Eric Boullier. 'Zeg maar een halve seconde per ronde.'

Ondanks deze schade keerde Alonso terug in de race nadat zijn banden en voorvleugel vervangen waren en was binnen enkele ronde sneller dan teamgenoot Stoffel Vandoorne. Dat Alonso überhaupt de pits haalde, is een 'wereldprestatie', zegt Boullier. 'De voorband was direct lek na bocht 3, maar het duurt even voordat de band van de velg gaat lopen. De achterband is rond bocht 15 leeg gaan lopen. Je kunt op de televisiebeelden zien dat de wagen niet rijdbaar is. Fernando raakte ook de pitmuur bij het insturen van de pitstraat.'

'Hij was er op dat moment ook niet zeker van dat we door konden rijden', vervolgt de Franse teambaas. 'Fernando wist op dat moment niet hoe goed de auto nog zou sturen. Wij maakten nog een grapje over de boordradio, maar hij zei: 'We gaan het proberen. Vervang de banden en voorvleugel.' Vanaf de pitmuur zag ik vlammen rondom de vloer. De auto stond min of meer in brand.'

McLaren kon niet de volledige schade zien omdat de voorvloer uit het zicht onttrokken is door de aerodynamische geleiders achter de voorwielen. 'Opvallend genoeg was de auto nog min of meer in balans', onthult Boullier. 'De reden daarvoor was dat er een groot gat in de voorvloer zat, maar het verlies van aerodynamica daar werd gecompenseerd door de schade aan de achterkant. Zodoende bleef de auto rijdbaar. Fernando klaagde nergens over.'