Formule 1 2025

In 2025 staat het vierde en laatste seizoen onder de huidige reglementen op het programma in de Formule 1. Doorgaans worden de teams steeds meer aan elkaar gewaagd naarmate de regels ongewijzigd blijven, en dus is de verwachting dat de onderlinge verschillen klein zullen zijn. Hierbij speelt het ook een rol dat de reglementen in 2026 flink op de schop gaan, zowel aerodynamisch als bij de krachtbronnen. Teams zullen daardoor al vroeg in 2025 de aandacht naar 2026 verschuiven.

Alleen McLaren en Aston Martin verschijnen met dezelfde coureurs aan de start als in 2024. Liam Lawson is als teamgenoot van Max Verstappen een van de zes coureurs, die zijn eerste volledige seizoen ingaat. Andrea Kimi Antonelli debuteert bij Mercedes, terwijl Isack Hadjar (Racing Bulls), Gabriel Bortoleto (Sauber), Oliver Bearman (Haas), en Jack Doohan (Alpine) ook hun eerste (volledige) seizoen afwerken.

Verder zijn er veel in het oog springende rijderswissels. Naast de overstap van Lawson naar Red Bull valt vooral Lewis Hamilton bij Ferrari op. Carlos Sainz moest plaatsmaken, en verhuisde naar Williams. Nico Hülkenberg keert terug bij Sauber, terwijl Esteban Ocon zijn plekje bij Haas inneemt.

Het 2025-seizoen gaat wat later van start dan in 2024. De eerste race staat namelijk op 16 maart op het programma. Het seizoen wordt in 2025 niet in Bahrein geopend, maar in Australië. Het Formule 1-circus start Down Under omdat de races in het Midden-Oosten vanwege de ramadan pas in april verreden worden. Na Australië worden ook China en Japan nog aangedaan, voordat Bahrein en Saoedi-Arabië de volgende bestemmingen zijn. Er zijn net als in 2024 24 Grands Prix, met de seizoensafsluiter op 7 december in Abu Dhabi.

Verstappen wist al tijdens de wintertest dat Red Bull Racing een lastig jaar tegemoet zou gaan. Hij eindigde wel op het podium tijdens de eerste race in Australië, maar had het lastig in China. De RB21 was wispelturig, want in Japan domineerde hij. Op Suzuka kon Verstappen het perfecte afscheidscadeau aan Honda leveren: de pole én de zege. McLaren zette haar dominantie echter voort en Verstappen moest het hebben van de banen waarop de Britse renstal haar bandenvoordeel niet kon benutten.

Bij Red Bull liepen de frustraties op. De onbalans in de auto bleef een probleem en de RB21 leek het rubber al op te vreten voordat de banden überhaupt een aantal kilometer hadden gereden. Verstappens achterstand werd groter, terwijl Oscar Piastri race na race leek te winnen. Hij won alleen niet in Canada, waar Norris hem aanreed en een DNF moest laten noteren, en in Imola waar Verstappen won, voor de rest gingen alle zeges naar McLaren. 

Ook naast de baan liepen de gemoederen af en toe hoog op. Christian Horner was er niet vies van om flink te stoken tijdens de perssessies en om McLaren voor het blok te zetten. Zak Brown liet zich niet op zijn kop zitten en reageerde elke keer. Voor hem was de beschuldiging betreffende 'water in de banden' te veel, waarna hij eiste dat de FIA een hogere borgsom voor protestkosten zou doorvoeren. Op 29 december werd dit bevestigd.

Het management van Red Bull en de aandeelhouders van het merk waren het zat: de resultaten waren niet voldoende, Verstappen was in gesprek met Mercedes en de titel raakte steeds verder uit het zicht. Er moest iets veranderen. Op 9 juli 2025 maakte Red Bull bekend dat Horner was ontslagen. Na twintig jaar, zes constructeurstitels en vier rijderstitels werd hij vervangen door Laurent Mekies. Het zorgde voor een grote ommekeer binnen het team. 

Volgens Verstappen keerde de bekende sfeer bij Red Bull weer terug. Het personeel kon weer lachen, er was positiviteit en heel belangrijk: de vechtslust keerde honderd procent terug. Na de zomerstop won Verstappen in Monza en Azerbeidzjan, en hij voegde er een sprintzege en Grand Prix-zege in Austin aan toe. Ondertussen begon McLaren fouten te maken. Piastri belandde in een vormdip en stond pas in Qatar weer op het podium, nadat hij de Grand Prix van Nederland had gewonnen.

Norris moest herstellen na zijn DNF vanwege motorpech in Zandvoort, maar maximaliseerde niet toen Piastri twee keer crashte in Bakoe. Verstappen kon daar flinke klappen uitdelen. Het ging in Singapore, Mexico en Brazilië vervolgens niet helemaal volgens plan voor Red Bull, maar opnieuw haalde Verstappen het onderste uit de kan door in die drie races op het podium te eindigen. In São Paulo reed hij een weergaloze inhaalrace van de pitstraat naar P3. 

Bij het ingaan van de laatste triple header van het jaar werd het duidelijk dat Verstappen weer volledig in de titelstrijd zat. McLaren maakte het zichzelf moeilijk met de diskwalificatie in Las Vegas en vervolgens een strategische blunder in Qatar. Alsnog hoefde Norris slechts derde te worden in Abu Dhabi om het kampioenschap te pakken. Verstappen won de laatste race van het jaar en liep het kampioenschap op twee punten na mis.

Lando Norris werd op 7 december voor het eerst wereldkampioen. McLaren was voor de zomerstop dominant, al kwam Verstappen in de laatste maanden nog sterk terug. De Nederlander verzamelde acht Grand Prix-zeges, terwijl de McLaren-coureurs op zeven zeges bleven steken. Verstappen pakte ook meer polepositions en reed meer ronden aan de leiding dan Norris en Oscar Piastri.

Norris bleef echter net buiten bereik en hield een voorsprong van twee punten over. Verstappen haalde wel Piastri nog in en werd voor het eerst in zijn carrière vicewereldkampioen. Dat betekent dat hij startnummer 1 aan Norris overdraagt.