Russell en Antonelli gaan richting "oude Mercedes-dagen": "We waren op weg naar een crash"

Russell en Antonelli maakten er in de openingsfase een intens gevecht van. De Mercedes-coureurs pushten elkaar ronde na ronde, met fouten, tegenaanvallen en momenten waarop het verschil minimaal was. Juist daardoor voelde de race volgens Palmer en Jacques groter dan een gewone vijfde Grand Prix van het seizoen. De uitvalbeurt van Russell maakte daar abrupt een einde aan, waardoor Antonelli niet alleen de race, maar ook een belangrijk psychologisch voordeel pakte.

Voor Palmer is de grote kop van het weekend snel duidelijk. "Het is George Russell die stilvalt, toch?", zegt de analist in de F1 Nation-Podcast. "Dat is het moment waarop het kampioenschap volledig richting Kimi kantelt. Het was een geweldig gevecht, en dan is er alleen maar hartzeer voor George halverwege de race. Daarmee eindigde het duel als wedstrijd. Je wist dat Kimi zou gaan winnen en dan denk je: na vijf races is het momentum ineens zó sterk naar Kimi verschoven."

Jacques zag vooral hoe snel de wedstrijd van topstuk naar gemiste kans ging. De intensiteit lag al vroeg enorm hoog, terwijl het seizoen nog in de beginfase zit. "Het was een geweldige ommekeer", stelt hij. "Hij is angstaanjagend snel. Hij doet het geweldig. En dit was eigenlijk het terrein van George. Het voelde als een fantastische film die een klassieker aller tijden had kunnen worden. Ik heb het gevoel dat we dertig ronden briljante strijd hebben gekregen."

De commentatoren moesten zichtbaar schakelen door het tempo waarin het duel zich ontwikkelde. Er was nauwelijks tijd om één moment te verwerken voordat de volgende fout of aanval zich alweer aandiende. "Het gebeurt zelden dat je op ronde dertig al blij en uitgeput bent", legt Jacques uit. "We keken elkaar aan met het idee: hoe blijven we dit verslaan? Er waren momenten waarop we ineens naar bocht tien gingen en Russell weer wijd zat. Ze duwden elkaar naar extreme hoogtes."

Volgens Jacques had het duel de intensiteit van een beslissende fase later in het jaar, niet van een vroege race. "Het voelde als het soort race dat je later in het seizoen krijgt", vervolgt hij. "Je wist dat je iets zou krijgen dat bepalend was voor het kampioenschap. Maar dit was pas ronde vijf. Dat gebeurt nooit in ronde vijf." Juist daarom kwam de technische tegenslag voor Russell extra hard aan.

Palmer spreekt van een dubbele teleurstelling. Russell verloor niet alleen een mogelijke overwinning, ook het publiek werd beroofd van een vervolg op een zeldzaam duel. "Je hebt het te doen met George en je voelt die emotie", zegt hij. "Je kon het zien. Hij weet dat de titel hem op dit moment ontglipt. Natuurlijk is er nog enorm veel tijd en zijn er nog veel races om het terug te pakken, maar de verschuiving was er al, en toen kwam dit er nog bij."

De vraag wie de Grand Prix zonder dat technische probleem had gewonnen, blijft volgens Palmer lastig te beantwoorden. Russell had de positie op de baan, maar Antonelli leek op sommige momenten meer snelheid te hebben. "Ik denk dat George waarschijnlijk nog steeds een klein voordeel had", analyseert Palmer. "Hij had letterlijk de leiding en dat was behoorlijk belangrijk. Hij maakte fouten bij de hairpin, maar toen Kimi er voorbij ging, dacht ik dat Kimi kon wegrijden. Daarna maakte hij zelf de fout bij de hairpin en gaf de leiding terug aan George."

Palmer houdt daarom vast aan Russell als lichte favoriet, vooral door de strategische fase die eraan zat te komen. "Het is zo moeilijk te zeggen", vervolgt hij. "Het had beide kanten op kunnen gaan, maar misschien George omdat hij vooraan reed. Er was ook nog strategie die zich zou ontvouwen en als leidende coureur richting de pitstopfase had dat waarschijnlijk goed voor hem uitgepakt." Jacques ziet dat iets anders en benadrukt de pure snelheid van Antonelli in vuile lucht.

"Ik dacht eigenlijk dat Kimi de snellere coureur was, of in elk geval de snellere auto had", stelt Jacques. "Hij zat er continu bovenop. Maar het was George Russell die de polepositions pakte, George Russell die Antonelli kon inhalen en George Russell die de leiding beter vasthield dan Antonelli." Toch had Jacques niet het gevoel dat dit zonder incidenten tot de finish zou doorgaan. Daarvoor lag de spanning volgens hem simpelweg te hoog.

"Ik dacht dat ze op weg waren naar een echt gevecht, een echte schermutseling", zegt Jacques. "Als we de hele afstand hadden gekregen, kun je dat niet ronde na ronde blijven doen: inhalen en weer terug ingehaald worden. Ik dacht dat we op weg waren naar een crash, zoals in de oude Mercedes-dagen. Kimi crashte al bijna achterop George. De mentale belasting voor die jongens om dat anderhalf uur vol te houden is enorm."