Britse analist onder de indruk van Verstappen én Antonelli: "Max dwong Mercedes tot keuzes"

De ervaren Formule 1-journalist gaat bijzonder ver in zijn lof. Antonelli heeft volgens hem op Monza definitief laten zien tot welke categorie coureur hij kan uitgroeien. Hughes vergelijkt de prestatie met races van enkele van de grootste namen uit de geschiedenis. "Dit was een prestatie voor de eeuwigheid", stelt hij in zijn column voor MotorsportMagazine. "Eentje die in dezelfde adem genoemd mag worden als de grote verrichtingen van Tazio Nuvolari, Juan Manuel Fangio, Jim Clark en Ayrton Senna."

Vooral de manier waarop Antonelli zich door het veld werkte, maakt indruk. Hij moest niet alleen auto's inhalen, maar tegelijkertijd banden sparen, uit de problemen blijven en zijn strategie uitvoeren. Hughes stelt dat de waardering voor zo'n optreden vanzelfsprekend zou zijn geweest wanneer een gevestigde wereldkampioen hetzelfde had laten zien. "Zet er een andere helm op. Als dit Michael Schumacher, Max of Senna was geweest, had je gezegd: natuurlijk, dit zijn we van hen gewend."

Juist daarom spreekt Hughes inmiddels van een uitzonderlijk talent. "Er moet voor alles een eerste keer zijn en daarom is hij iets van een fenomeen", schrijft hij. Volgens Hughes heeft Antonelli met zijn zege een nieuwe standaard voor zichzelf neergezet. "Dit is de beste Grand Prix die hij ooit heeft gereden en de beste overwinning die hij ooit heeft geboekt. We wisten dat hij kon winnen. Nu weten we dat hij een racer én een winnaar is."

Dat maakt de nederlaag volgens Hughes des te pijnlijker voor Russell. De Brit begon zeventien plaatsen vóór zijn teamgenoot, reed een groot gedeelte van de Grand Prix aan de leiding en werd alsnog verslagen door dezelfde Mercedes. "Russell kan het worden vergeven als hij zich hierdoor kapot en diep geschokt voelt", stelt Hughes. Tegelijkertijd neemt hij het voor de Brit op: "Hij wordt hier simpelweg vergeleken met een fenomeen."

Hughes erkent dat Antonelli profiteerde van gunstige omstandigheden. De Mercedes-krachtbron was volgens zijn analyse duidelijk de sterkste op Monza, een circuit waarop motorvermogen extra zwaar telt. Bovendien is inhalen er relatief eenvoudig en hielp de vroege rode vlag Antonelli om het tijdverlies richting de voorste coureurs te verkleinen. De Italiaan was op dat moment echter al opgeklommen naar P12, nadat hij in amper twee ronden zeven plaatsen had goedgemaakt.

Ook Max Verstappen speelde volgens Hughes een belangrijke rol in het verloop van de race. De Nederlander reed een sterke wedstrijd in een Red Bull die opnieuw kampte met problemen en wist Russell zelfs kortstondig van de leiding te verdringen. "De invloed van Verstappens briljante optreden op de strategische keuzes van Mercedes kan nauwelijks worden overschat", stelt Hughes. De aanwezigheid van Verstappen dwong Mercedes volgens hem voortdurend rekening te houden met meerdere scenario's.

Verstappen liep echter tegen een beperking aan waar hij zelf nauwelijks iets aan kon veranderen. "We kunnen hier de energielevering van Mercedes niet bijhouden", legt de Nederlander volgens Hughes uit. Verstappen kon zijn snelheid in de bochten gebruiken om posities te winnen, maar eenmaal vooraan was verdedigen bijzonder lastig. Nadat hij Russell had ingehaald, duurde het slechts enkele ronden voordat beide Mercedessen hem opnieuw passeerden en bij hem wegreden.

De Virtual Safety Car veranderde vervolgens het strategische gevecht. Antonelli ging naar nieuwe mediums en kwam veertien seconden achter Russell terecht, terwijl Verstappen vlak achter hem reed. Volgens Hughes speelde juist de dreiging van de Red Bull mee in de keuze van Mercedes om zijn coureurs verschillende strategieën te geven. Zonder Verstappen had Russell mogelijk eveneens uit voorzorg nieuwe banden gekregen en als leidende Mercedes de voorkeur bij de pitstop kunnen krijgen.

Toch weigert Hughes de overwinning van Antonelli vooral aan strategie toe te schrijven. De Italiaan moest op zijn nieuwe banden nog steeds enorme tijd goedmaken, verschillende coureurs passeren en zijn rubber tegelijkertijd in leven houden. "De virtuositeit van Antonelli's optreden was hier de dominante factor, niet het verschil in strategie", benadrukt Hughes. De Mercedes-coureur moest ongeveer zes tienden per ronde terugpakken op Russell en bleef tot de laatste ronde op indrukwekkend tempo rijden.

Daarmee veegt Hughes uiteindelijk alle verzachtende omstandigheden van tafel. Ja, Mercedes had de sterkste auto. Ja, Monza maakte inhalen makkelijker en de rode vlag hielp Antonelli. Maar daar stond een start vanaf de achterste regionen en slechts 53 ronden tegenover om helemaal naar voren te komen. "Tel alle 'ja, maar'-argumenten bij elkaar op", stelt Hughes. "Wat Antonelli heeft bereikt was monumentaal. De omvang ervan overschaduwde volledig de omstandigheden die hem hielpen."