Verstappen vecht tegen zijn eigen Red Bull en dat begint zijn tol te eisen

Verstappen moet dit jaar namelijk bijna ieder weekend iets doen wat eigenlijk niet normaal is. De RB22 is op pure snelheid vaak de vierde auto van het veld, maar toch duikt Verstappen regelmatig op plekken op waar die auto niet thuishoort. Dat klinkt als een compliment, en dat is het ook. Tegelijkertijd heeft die manier van rijden een keerzijde: als je permanent tegen de grens aan zit, hoef je er maar één keer overheen te gaan.

Hongarije was misschien wel het beste voorbeeld van hoe absurd veel Verstappen soms uit deze Red Bull haalt. Volgens de racepace had hij daar slechts de zesde snelheid van het veld. Norris was gemiddeld meer dan een halve seconde per ronde sneller. Toch stond Verstappen aan het einde van de middag als tweede op het podium. Problemen en strategische missers bij rivalen hielpen mee, maar je moet er vervolgens wel staan om daarvan te profiteren. Hij zei dan ook na de race dat het een wonder was dat hij tweede was geworden.

Verstappens tweede plaats maskeerde eigenlijk hoe groot de problemen bij Red Bull zijn. Hetzelfde gebeurde eerder in Oostenrijk en België, waar Verstappen opnieuw resultaten behaalde die op basis van de onderliggende snelheid moeilijk te verklaren waren. Daardoor lijkt het vanaf de buitenkant soms alsof Red Bull nog enigszins kan aanhaken. Wie naar de daadwerkelijke rondetijden kijkt, ziet iets anders: Verstappen houdt de RB22 kunstmatig hoger in de pikorde dan de auto verdient.

Red Bulls snelheid is dan ook het gevaar. Verstappen kan niet rustig binnen de mogelijkheden van zijn auto blijven en vervolgens verwachten dat hij voor podiumplaatsen strijdt. Wil hij Ferrari, McLaren en Mercedes verslaan, dan moet hij bij de start aanvallen en risico's nemen. Verstappen is geweldig in het rijden op de limiet, dat zagen we vorig jaar ook nog vaak. Toch is de RB22 een nieuwe uitdaging, maar dit komt ook doordat hij dit seizoen steeds meer moet geven.

In Zandvoort ging hij over de limiet. Verstappen begon slechts als zevende en wist dat hij op pure snelheid waarschijnlijk geen hoofdrol zou spelen. In de eerste ronde probeerde hij direct iets te forceren, maar op het nog natte gedeelte ging hij volgens eigen zeggen te vroeg op het gas. De Red Bull brak uit en zijn thuisrace eindigde in de muur. Geen technisch probleem, geen pech: gewoon een fout van Verstappen zelf. Een absolute zeldzaamheid, maar dit was weer een soort ultieme poging om toch nog mee te doen met de drie teams voor hem.

Verstappen rekende zichzelf deze fout direct aan. Maar het zou te gemakkelijk zijn om Zandvoort vervolgens los te zien van de rest van zijn seizoen. Een coureur die weet dat hij met negentig procent geen kans maakt, gaat honderd procent geven. En wanneer honderd procent nog niet genoeg is, wordt vanzelf gezocht naar 101. Precies daar bevindt Verstappen zich dit seizoen veel te vaak. Ook moeten we de mechanische uitvalbeurten niet vergeten, kijk bijvoorbeeld naar de kwalificatie in Oostenrijk en de crash in de Grand Prix van Groot-Brittannië.

Red Bull kan Verstappen niet helemaal het gewenste pakket geven, maar misschien zegt dit seizoen daarom uiteindelijk meer over Verstappen dan een jaar waarin hij twintig seconden voor de rest uitrijdt. Niet omdat hij foutloos is, want dat is hij dit jaar duidelijk niet. Maar omdat zichtbaar wordt wat er gebeurt wanneer zelfs een viervoudig wereldkampioen iedere week moet compenseren voor zijn materiaal. Hongarije liet zien hoe hoog zijn plafond nog altijd ligt. Zandvoort liet zien wat de prijs daarvan kan zijn. Verstappen zal in ieder geval altijd alles blijven geven met het oog op een eventuele overwinning.