Analyse gaat tegen Verstappen-lovend geluid in: "Ik zag niet direct iets anders"

Villari volgde Verstappen vanaf het moment dat de Nederlander langzaam meer snelheid begon te vinden. “Max begint zich wat meer op zijn gemak te voelen. Hij is degene die daar alle rondetijd in handen heeft, dus vanaf dit moment verwacht je dat hij op de intermediate een stap gaat zetten”, legt de coach uit op zijn eigen YouTube-kanaal. Vervolgens begon hij specifiek te kijken naar de lijnen die de verschillende coureurs kozen.

Verstappen sprong daarbij aanvankelijk juist níét uit de data en beelden. “Ik begin naar de lijnen te kijken en denk: zijn er verschillen? Doet Max iets bijzonder anders? Niet per se in deze fase van de race”, aldus Villari. Daarmee zwemt hij behoorlijk tegen de stroom in. Verstappen werd juist geroemd vanwege zijn vermogen om in moeilijke omstandigheden andere lijnen en grip te vinden, maar volgens de coach was dat in eerste instantie nauwelijks zichtbaar.

De intermediate verklaart volgens Villari voor een deel waarom. “De lijn op de intermediates was eigenlijk grotendeels de oude droge lijn”, vertelt hij. “Dat gebeurt heel vaak.” Volgens de drivercoach kunnen coureurs op die band nog voldoende snelheid en downforce meenemen om een relatief gladde racelijn te gebruiken. Daardoor hoeft een coureur niet automatisch voortdurend buiten de gebruikelijke lijn naar grip te zoeken.

Een I vraagt volgens hem juist om een totaal andere aanpak. “Op de full wet kun je lang niet genoeg snelheid meenemen. Dan ga je juist op zoek naar kortere bochten en dat soort dingen”, legt Villari uit. In de beginfase zag hij daarom vooral veel coureurs vergelijkbare keuzes maken. Verstappen beschikte wel over snelheid, maar volgens Villari kwam die dus niet direct voort uit een spectaculaire of totaal afwijkende lijnkeuze.

Later zag de performance coach echter wél een detail waarmee Verstappen daadwerkelijk verschil begon te maken. Bij het volgen van Kimi Antonelli viel hem op hoe anders de Nederlander de laatste bocht benaderde. “Dit is Max bij zijn eerste poging, linksboven. Max zit op de apex. Precies iets wat ze tijdens alle trainingen en de kwalificatie niet deden”, vertelt Villari.

Villari had die mogelijkheid eerder in het weekend zelfs al gezien. “Ik schreeuwde bijna tegen die camera: jongens, volgens mij ligt daar rondetijd. Zorg dat je bovenaan die top van de bocht komt.” Antonelli koos volgens hem een veel bredere lijn, waardoor de Mercedes-coureur zichzelf feitelijk een langere route door de bocht gaf. Verstappen kon juist veel compacter draaien en zo direct aansluiten.

Het verschil werd volgens Villari zichtbaar tussen de ingang en de uitgang van de bocht. “Als je kijkt naar waar ze de laatste bocht ingaan, zitten er een paar autolengtes tussen. Kijk je naar de uitgang, dan staat Max volledig in de aanval.” De coach gebruikt daar zelfs een opvallende vergelijking voor. “Max is op dat moment de haai in het water.”

De techniek waarmee Verstappen dat voor elkaar kreeg, zat volgens Villari vooral in de combinatie van remmen en insturen. “Dat gebeurde allemaal door deze belangrijke techniek: vroeg insturen, dat combineren met remmen en insturen terwijl er zijdelingse belasting op de auto staat. Perfect. Ik hou ervan.” Juist dat klinkt simpel, maar volgens hem vraagt het uitzonderlijk veel finesse van een coureur.

Verstappen moest de auto tijdens het remmen al beginnen te roteren zonder de balans te verstoren. “Je moet heel zacht, soepel en progressief zijn om dit voor elkaar te krijgen”, legt Villari uit. “Je remt en begint vervolgens met insturen. Daarbij ga je heel zacht in en uit het rempedaal. Je remtrace zal er heel progressief uitzien.”

De analyse levert daarmee een interessant contrast op. Villari zag Verstappen aanvankelijk helemaal geen bijzondere lijnen rijden en gaat daarmee in tegen het idee dat de Nederlander in de regen automatisch overal iets compleet anders doet. Pas later vond hij een concreet technisch detail waarmee Verstappen daadwerkelijk terrein pakte. Niet door voortdurend naar exotische lijnen te zoeken, maar juist door één bocht bijzonder precies uit te voeren en daar zijn aanval op Antonelli op te bouwen.