Michael Andretti viert vandaag zijn 55ste verjaardag en is inmiddels alom gerespecteerd teambaas en een van de meest succesvolle personen in de Amerikaanse autosport. Zowel als coureur en als constructeur c.q. teameigenaar won Andretti zo'n beetje alles wat er te winnen viel. Enige smet op zijn loopbaan is zijn totaal mislukte Formule 1-avontuur.
Wanneer een coureur de overstap van de IndyCars naar de Formule 1 maakt is dat nieuws want meestal betreft het een coureur die recentelijk het IndyCar-kampioenschap op zijn naam heeft geschreven zoals Jacques Villeneuve, Christiano da Matta of Sebastian Bourdais. De coureur in kwestie heeft vaak aan de andere kant van de oceaan al flink naam voor zichzelf gemaakt. Dat resulteert vaak in een torenhoog verwachtingspatroon dat vaak, Villeneuve uitgezonderd, niet beantwoord wordt. In het geval van Michael Andretti lag dat verwachtingspatroon nog vele malen hoger omdat zijn vader Mario in 1978 wereldkampioen Formule 1 werd.
In 1991 won Andretti het IndyCar-kampioenschap en in de zomer van 1992 tekende hij als Amerikaanse superster een contract bij het kampioenschapswinnende team van McLaren. Het kon niet beter. 'Ik denk dat hij races kan winnen en wereldkampioen kan worden', zei teambaas Ron Dennis over de Amerikaan die in 1993 zou debuteren naast drievoudig wereldkampioen Ayrton Senna.
De druk van de verwachtingen sloeg direct toe bij Andretti die het seizoen begon met crashes in Zuid-Afrika en Brazilië. Op Interlagos had hij een flinke klapper direct bij de start waar ook Ferrari-coureur Gerhard Berger bij betrokken was. Tijdens de Europese Grand Prix op Donington kwalificeerde hij zich als vierde, maar raakte in de eerste ronde Sauber-coureur Karl Wendlinger en viel wederom uit. Een race later op Imola was het wederom een contact met Wendlinger dat leidde tot een vierde uitvalbeurt op rij. Vanaf dat moment zeggen critici dat er iets bij de Amerikaan geknapt is.
In Spanje werd hij vervolgens vijfde, een eerste finish en meteen in de punten, maar wel met de vernedering van op een ronde gezet worden door teamgenoot Senna op de koop toe. De daaropvolgende races in Monaco en Canada finishte Andretti, maar scoorde hij geen punten. In Frankrijk werd hij zesde alvorens er weer een serie uitvalbeurten volgde. In België werd hij achtste en in Italië reed hij voor het eerst en voor het laatst naar het podium door als derde te finishen. Direct na afloop van de Italiaanse Grand Prix kwamen Andretti en McLaren onderling overeen dat het beter was dat de Amerikaan terug zou keren naar de andere kant van de oceaan. Hij werd vanaf de Grand Prix van Portugal vervangen door testcoureur Mika Hakkinen.
De tijd van Andretti in de Formule 1 is de boeken in gegaan als een van de grootste misperen in de Formule 1. In theorie waren alle elementen aanwezig om er een doorslaand succes van te maken, maar Andretti is geen moment uit de verf gekomen in een Formule 1-wagen.