Max Verstappen van James Gray: een vermakelijke toevoeging aan de Verstappen-literatuur

Het puilt in Nederland zo langzamerhand uit van de Formule 1-gerelateerde literatuur. Olav Mol laat graag in geschrift van zich horen, terwijl passievolle journalisten van diverse media instanties graag een poging doen om op papier te krijgen wat de Limburger nou zo speciaal maakt. Iedereen komt met een andere invalshoek, vaak gepaard met andere details. Zo Gray ook, die in zijn publicatie details weet te geven die voor menig Verstappen-fan nog onbekend zijn.

Met het leven van Verstappen als rode draad heeft hij een boek geschreven dat prima wegleest, ook voor de Nederlandse fans. Gray poogt namelijk niet om de Britse taal moeilijker te maken dan deze is en is daardoor voor lezers die een redelijk woordje over de grens spreken dus goed te volgen. Een nadeel hiervan is dat voor de geavanceerde Engels sprekers deze biografie misschien wat aan de taal technisch generieke kant is, maar het is het één of het ander.

Omdat het boek chronologisch door het leven van de Red Bull-coureur gaat, begint Gray we logischerwijs bij het begin. Verstappen wordt geboren en is in zijn jongere jaren omringd door familie waarbij het racebloed door de aderen stroomt. Dit is degelijk op papier gezet en geeft mooi weer uit wat voor milieu Verstappen komt, maar bij sommige inzichten die geboden worden, valt toch te betwisten of deze op feiten berusten of een interpretatie zijn van het karakter van de coureur. De echte jonge jaren van Verstappen zijn immers niet goed gedocumenteerd, dus interpretatie speelt daarin nou eenmaal een grotere rol.

Spoedig wordt ook Jos Verstappen bij het verhaal betrokken. Niet verrassend, de oud Arrows-coureur is onlosmakelijk met de F1-rijder verbonden. Wederom prima in kaart gebracht hoe het er van jongs af aan al aan toe ging bij Verstappen, maar er worden maar weinig details gegeven die in Nederlandse literatuur over de Nederlandse raceheld ontbreken. Wanneer Gray wat dieper ingaat op Jos, wordt het boek echter wel een stukje interessanter dan in publicaties uit eigen land, ook omdat de schrijver zijn licht schijnt op diens privéleven.

Het is namelijk bijzonder om te zien hoe men over de grens kijkt naar de man die vroeger bijnamen kreeg als Crashtappen, maar ook zo pijlsnel was dat hij jaren van het ene team naar het andere wist te verhuizen, zonder dat er grote vraagtekens gezet werden bij zijn talent. Ook in het boek van Gray komt dit duidelijk naar voren en dat biedt een perspectief dat in de huidige literatuur maar weinig te vinden is. Dat is dan ook een van de pluspunten die benoemd mag worden in een analyse van deze publicatie.

Nog zo'n pluspunt is terug te vinden in het perspectief op de relatie tussen Jos en Max. In het verleden heeft Jos het nog wel eens aan de stok gehad met justitie, iets wat in eigen land vaak weggemoffeld wordt onder het mom 'kijk eens wat de Verstappens in de F1 doen'. Over de grens worden deze aanvaringen duidelijker benadrukt dan binnen de Nederlandse landsgrenzen. Gray zoomt niet echt in op de diverse incidenten die zich voorgedaan hebben binnen de familie, maar ze komen in het boek wel naar voren. Ook dit is een inhoudelijke toevoeging aan de bestaande literatuur.

Met veel details over de kartperiode en omschrijvingen van aanvaringen met Alexander Albon, Esteban Ocon en Charles Leclerc in de jongere jaren van Verstappen leest het 230 pagina's tellende boek goed weg en vermakelijk is zeker het juiste woord om de ervaring te omschrijven. Toch slaat Gray er soms in zekere zin een beetje in door. Met zinnetjes als 'Beers were downed' om de stemming na afloop van een van de overwinningen van Verstappen aan te duiden wekt hij namelijk niet de indruk dat je een waar literair meesterwerk in je handen hebt, maar, nogmaals, voor de internationale lezer maakt dat het boek wel toegankelijk.

Op het moment dat Verstappen het opstapje maakt naar de koningsklasse en in gesprek gaat met diverse juniorenteams komt Gray nog met een interessant inzicht omtrent hoe Mercedes-teambaas Toto Wolff de jonge coureur zag en waarom Mercedes uiteindelijk geen contract voor hem klaar had liggen. Toch worden er ook verhalen aangedaan die wel al met regelmaat op papier gezet zijn, zoals de inmiddels uitgekauwde quotes van Helmut Marko die omver geblazen werd door hoe Verstappen de hele Formule 3-grid het nakijken gaf op een natte Norisring. Het had niet misstaan om hier wat dieper in te duiken en misschien de Oostenrijker zelf eens aan de tand te voelen.

Gray, gespecialiseerd in Formule 1, boxen, voetbal en tennis voor het Britse medium The i Paper, heeft met zijn boek een mooi overzicht gegeven van hoe Verstappen gekomen is waar hij momenteel is. In sommige hoofdstukken springt zijn specialisme op F1-gebied eruit, wat hij kenbaar maakt zonder de lezers te verliezen in allerlei ingewikkelde jargon. Hierin heeft de Brit dus een prima balans gevonden tussen vermaak, gecombineerd met uitgebreide kennis van de sport. Deze kennis sluit hij af met enkele paragrafen over de acties van Verstappen in het recente verleden, wat het verhaal mooi afrondt.

Omdat het na het 2020-seizoen eindigt, het jaar dat het jaar vóór de eerste titelstrijd van de Red Bull-jongeling lijkt te worden, biedt het een mooie mogelijkheid om in de toekomst eventueel een vervolg te schrijven. Mocht Verstappen in 2021 het wereldkampioenschap pakken dan heb je middels dit eerder deel een mooie tweesplitsing tussen vóór de titel en na de titel. Is het boek een must have voor alle Verstappen-fans? Dat denk ik niet. Als je het boek van Gray echter toevallig tegenkomt als je via een van de vele Londense luchthavens vliegt, zou ik hem echter wel meenemen - een paar uur vermaak heb je er namelijk wel aan.