2026 wordt voor Russell een bekroning of een broederlijk bloedbad

Na een reglementswijziging is het altijd nog maar de vraag welk team het sterkst uit de startblokken komt. De vroege verhalen over een opvallend krachtige Mercedes-motor deden vermoeden dat Mercedes in ieder geval regelmatig mee zou strijden om punten en dat is tot nu toe ook gebleken. Van de moeizame jaren van 2022 tot en met 2025 is weinig meer over. De eerste races van het jaar deden in dat opzicht meer denken aan Hamiltons hegemonie vorig decennium.

Dit jaar doen ze het goed. Er is nog geen Grand Prix door een ander team gewonnen, hoewel McLaren er in Miami een stuk dichter bij zat dan in de wedstrijden daarvoor. Russell wist de race in Australië te winnen, waarna Antonelli er drie keer met de zege vandoor ging, namelijk in China, Japan en Miami. Het feit dat Antonelli meer dan eens ook nog eens een ontzettend moeizame start kende, onderstreept hoe sterk het materiaal eigenlijk is.

Dat houdt voor de Mercedes-coureurs in dat ze, beiden voor het eerst in hun carrière, mogen dromen van de Formule 1-wereldtitel. Maar om die te pakken moet Mercedes de andere teams achter zich houden en moeten ze bovendien elkaar verslaan. Russell als ervaren kracht en de man op wie de meesten voorafgaand aan het seizoen hun geld hadden gezet en Antonelli als zijn jongere, misschien wel talentvollere broertje.

Russell staat ineens in de spotlight. Jarenlang was hij de uitverkorene voor teambaas Toto Wolff, die de Engelsman lang naar voren schoof als gedoodverfde vervanger voor Hamilton. Halverwege vorig decennium durfde de teambaas het niet aan om Russell te promoveren en stuurde hij hem naar Williams. Daar deed Russell ervaring op, maar vertrok hij na een aantal jaar met een handjevol punten. Toen hij gepromoveerd werd, kende Mercedes de vormdip van de afgelopen jaren en was Russell de gebeten hond.

Dit jaar zal hij dus ongetwijfeld als zijn grootste kans tot dusver zien om de wereldtitel binnen te slepen. Hij heeft er nu de auto voor, maar kan hij het ook waarmaken? Dat is de vraag die de meesten nu stellen. Hij heeft er namelijk een teamgenoot bijgekregen die weliswaar onervaren is, maar over een flinke dosis talent lijkt te beschikken. Weliswaar met een beetje geluk, staat Antonelli in een nog prille fase van deze titelstrijd op honderd punten, waar Russell er tachtig heeft weten te verzamelen voor zijn team.

Tijdens één van die Grands Prix viel Antonelli met zijn neus in de boter vanwege een safety car, maar het moet gezegd worden dat de jonge Italiaan ook zonder dat gelukje een uiterst sterke indruk maakt. Over één ronde is hij snel, in de race vaak nog sneller. Wat dat zegt over Russell is dat het beslist niet vaststaat dat hij dit jaar de wereldtitel gaat winnen, terwijl dit wel echt het jaar is waarin hij zich moet ontpoppen tot de kampioen die Wolff hem altijd al gevonden heeft.

De grootste 'maar' in dit verhaal is natuurlijk dat het Formule 1-seizoen nog heel erg lang is. We hebben in 2025 nog gezien hoe snel een voorsprong om kan slaan toen Max Verstappen in enkele races een gat naar titelconcurrent Lando Norris nagenoeg volledig dichtte. Het gat tussen de Mercedes-coureurs is slechts twintig punten, dus als de initiële reactie 'waar hebben we het eigenlijk over?' is, is dat een begrijpelijk standpunt.

Daardoor is het dus ook onmogelijk om te zeggen of het doek voor Russell al gevallen is. Ervaren krachten zijn daarnaast vaak een seizoen lang consistent goed, waar jongere coureurs in een deel van het jaar vaker wat vorm verliezen. Denk maar eens aan Oscar Piastri, toch niet de minste coureur van de huidige grid, die tegen het einde van vorig jaar een schim van zichzelf was. Hij kon in het verzilveren van Norris' titel nog nauwelijks een rol spelen in de laatste wedstrijden.

Jong of niet, we moeten toegeven dat Antonelli wel echt een ijzersterke indruk maakt in 2026, en dat terwijl dat in 2025 lang niet altijd het geval was. Een heel seizoen, in inferieur materiaal weliswaar, eindigde hij slechts één keer op het podium met een derde plek in Canada. Vier keer reed hij een race niet eens uit en nog eens vier keer behaalde hij geen punten omdat hij buiten de top tien eindigde. Geen jaar om trots op te zijn, wel een goed leerjaar.

Doordat de Mercedes-coureurs in de eerste wedstrijden van het seizoen aan elkaar gewaagd lijken te zijn, kunnen we voor nu alleen maar aannemen dat de strijd aan de top van de grid wel aantrekkelijk zal blijven. Bij Hamilton en Valtteri Bottas hebben we ervaren hoe dodend het kan zijn voor de spanning wanneer de tweede coureur van een dominant team geen vuist kan ballen tegen zijn teamgenoot. Voorlopig lijkt het erop dat Antonelli zich niet in een vergelijkbare rol laat dwingen, ook niet op negentienjarige leeftijd.

We zullen het duo nauwlettend in de gaten houden, evenals de andere teams. Red Bull Racing heeft snelheid gevonden en ook Ferrari is snel. McLaren is al naar Mercedes toe aan het klimmen, al lijkt het dat het team van Wolff wel echt nog sterker is. Totdat een ander team de Duitse renstal uit kan dagen hebben we in ieder geval twee coureurs van een vergelijkbaar kaliber. Dat is voor de spanning in de sport alleen maar goed en voor de neutrale toeschouwer een cadeautje.