Bearman rijdt vanuit de pits naar plaats 6: 'Ik kon het nog net volhouden'

Oliver Bearman eindigde voor het eerst in de punten sinds de Grand Prix van Bahrein, de vierde race van het seizoen, en had een reeks van vier achtereenvolgende finishes op plek 11 van Canada tot en met België. Het werd wel weer eens tijd om punten te pakken.

‘Het heeft even geduurd, ik heb er lang op moeten wachten. We hadden absoluut geluk vandaag. Ik vond dat ik eindelijk wel een keer wat geluk verdiende. We hebben zelf een paar keer pech gehad en nu gebeurde het een keer bij wat anderen. Maar als je vanuit de pitstraat moet starten heb je ook een beetje geluk nodig om in de punten te komen,’ zei Bearman na afloop van de race tegen onder meer F1Maximaal.nl.

Door een lange eerste stint en een, voor Bearman goed getimede safetycar kon de Haas-coureur veel plekken pakken zonder zijn tegenstanders fysiek voorbij te rijden. Toch was het niet allemaal koek en ei voor de Brit. ‘Toen de safetycar kwam en ik verse banden had was ik blij, maar toen blokkeerde ik mijn voorwiel gelijk in bocht 1 omdat ik over een hobbel reed,' vertelt Bearman. Dat is het vervelende aan dit circuit, er zit een soort hobbel op het rechte stuk en ik remde daarop en toen had ik een vlakke kant. Dus het was de laatste rondes echt aanklampen vanwege de vibraties in mijn banden.'

‘Het moeilijkste was om elke keer de banden op temperatuur te krijgen na de safetycars. Ik zat de hele stint in de DRS. Eerst bij Bortoleto en daarna bij Esteban (Ocon, red.). Aan de ene kant is het fijn om in de DRS te zitten, maar aan de andere kant sloopt het je banden, met name de voorbanden. Ik kon het echt nog maar net volhouden op het einde, maar uiteindelijk is het gelukt.’

Aan het einde van de race kon Bearman zijn positie vasthouden doordat hij net bij zijn oud-Formule-2 teamgenoot Kimi Antonelli kon aanhaken om als zevende over de streep te komen, maar diezelfde Antonelli zou terugvallen wegens straffen. ‘Het is moeilijk in te halen op deze baan, zolang je DRS hebt op degene voor je kan je niet worden ingehaald, dus ik was volle bak aan het trappen zodat ik in de DRS kon blijven.’

Ondanks het fantastische resultaat, de beste prestatie ooit voor Bearman, is er volgens hem nog genoeg werk aan de winkel. ‘Er zijn wel een paar dingen die we beter moeten doen als team. De derde vrije training was een beetje raar, we hadden een hele andere prestatie op de hards dan op de softs. En ook in de kwalificatie liep het allemaal niet helemaal goed en waren we op het einde heel traag. We moeten nu als team gaan kijken waarom dat was en hoe we dat kunnen verbeteren. Maar met hard werken komen we er wel, zowel het team als ikzelf. Ik moet gewoon goede prestaties leveren zonder te veel poespas, dat maakt iedereens leven makkelijker,’ besluit Bearman.