Fernando Alonso had op het moment van schrijven minimaal vier of misschien wel vijf keer wereldkampioen Formule 1 moeten zijn. De Spanjaard had er het talent voor. De coureur heeft alleen ook een aangeboren talent om verkeerde keuzes te maken. Vandaag het eerste deel over de transfer van Alonso van Renault naar McLaren. Het begin van de Formule 1-loopbaan van Fernando Alonso verloopt uitstekend. Na een indrukwekkend, maar desondanks puntloos, debuutjaar bij Minardi kiest de dan 20-jarige Spanjaard er voor om een jaar lang te gaan testen voor het team van Renault, op dat moment geen topteam, maar met Alonso aan boord zou Renault uitgroeien tot een wereldkampioenschap winnende formatie. In 2003 debuteert Alonso voor de blauw-gele brigade, in 2004 wint hij zijn eerste race en in 2005 en 2006 wint hij de wereldtitel.
Ten tijde van het binnenhalen van zijn tweede wereldtitel heeft Alonso echter zijn eerste verkeerde keuze al gemaakt. Nog voor het begin van het seizoen 2006 tekent hij een dik contract bij McLaren voor 2007 en verder. Bij de renstal uit Woking verwacht de Spanjaard als opvolger van ofwel Juan Pablo Montoya ofwel Kimi Raikkonen als eerste coureur aan het seizoen te beginnen. Als plotseling beide McLaren-coureurs vertrekken - Montoya zelfs nog tijdens het seizoen 2006 - stelt McLaren-teambaas debutant Lewis Hamilton aan als teamgenoot van Alonso.
Alonso waant zich op dat moment de absolute nummer 1, maar heeft gedurende het seizoen de grootst mogelijke moeite met de jongeling.'Ik heb een jonge Britse teamgenoot in een Brits team, het is geen verrassing dat de support naar hem gaat', moppert Alonso in de Spaanse pers.
Explosie in Hongarije
De gespannen onderlinge verhouding komt tot een explosie tijdens het weekend van de Grand Prix van Hongarije. McLaren heeft indertijd een systeem waarbij de coureurs om en om kunnen profiteren van een extra ronde in de kwalificatie. In Hongarije is het Alonso's beurt om te leiden, maar Hamilton nam de leiding en weigerde om Alonso voorbij te laten, claimend dat dan ook Ferrari-coureur Kimi Raikkonen voorbij zou komen.
Alonso was witheet en nam in Q3 wraak. Tijdens de laatste pitstop bleef hij veel langer dan nodig was staan in de pits. Hamilton stond achter hem te wachten op nieuwe banden en was, eenmaal terug op de baan, door de actie van Alonso een paar seconden te laat op start-finish om nog aan een vliegende ronde te beginnen.
Het was het begin van het einde van de relatie tussen Alonso en Hamilton en Alonso en McLaren, waar ook de bekende Spygate-rel aan bijgedragen heeft. Alono's getuigenis in dat dossier, waarbij een Britse Ferrari-medewerker er van verdacht werd om geheime technische informatie doorgespeeld te hebben aan McLaren, droeg er aan bij dat McLaren in 2007 al haar constructeurkampioenschapspunten kwijt raakte. 'Met het hele spionage verhaal was ik op de verkeerde tijd op de verkeerde plek', vertelde Alonso in 2010 aan de Britse krant The Guardian. 'Ik was blij dat ik de FIA kon helpen om alles te ontmaskeren'. Een serie e-mails tussen Alonso, Ferrari-testrijder Pedro de la Rosa en McLaren's technisch directeur Mike Coughlan maakten duidelijk dat niet alleen Coughlan de Ferrari informatie zou hebben gezien en dat daardoor aantoonbaar was dat McLaren actief gebruik gemaakt had gemaakt van deze informatie.
Het was de zoveelste druppel in de emmer van de relatie van McLaren en Alonso. Toen aan het eind van het seizoen Kimi Raikkonen er met de wereldtitel vandoor ging door optimaal te profiteren van de voortdurende strijd tussen Alonso en hamilton, wist Alonso niet hoe snel hij, ondanks een doorlopend contract, zijn biezen moest pakken. De Spanjaard keerde op kousenvoeten terug naar Renault, wat ook geen goede keuze zou blijven, zo zullen we in het volgende deel van deze serie beschrijven. (Foto: WikiCommons)