McLaren kan Red Bull wederom het leven erg moeilijk maken op COTA - een moderne klassieker

Circuit of the Americas: het 5,513 kilometers tellende circuit opent met een recht stuk en een stevige eerste bocht. Meteen aan het begin van deze baan wordt het al interessant, want de aanloop naar deze eerste bocht is bergopwaarts. Coureurs kunnen daardoor niet gemakkelijk hun rempunt vaststellen, wat de eerste ronde altijd spannend maakt, maar gedurende de gehele wedstrijd de coureurs scherp houdt.

Dat we al een hele alinea aan alleen de eerste bocht kunnen besteden, benadrukt hoe fijn dit circuit eigenlijk is. Dit wordt in de rest van de eerste sector nog beter duidelijk. Met een stevige vijfbochtige combinatie vliegen de g-krachten coureurs om de oren en mogen we spreken van een eerste sector die veel, heel veel downforce vraagt. Met nog drie knikken worden de rijders vervolgens sector 2 in geslingerd.

Deze sector wordt vooral gekenmerkt door een bijzonder lang recht stuk. De snelheden liggen hier bijzonder hoog. Herinnert u zich de monstercrash van Fernando Alonso nog op dit rechte stuk in een van de recentere edities? De Spanjaard schoot met de neus van zijn bolide de lucht in, maar kon vervolgens zijn Alpine wel gewoon nog richting de pitstraat rijden. Bocht 12, de laatste bocht van sector 2, is tevens de locatie waarop we naar alle waarschijnlijkheid de meeste inhaalacties zullen zien.

De laatste sector telt maar liefst acht bochten. Deze volgen elkaar niet zo snel op als in sector 1, al kent deze sector wel drie van de traagste bochten van de baan. Wat deze sector zo aantrekkelijk maakt, zijn de vele lijnen die door onder andere bocht 13, 15, 16 en 17 genomen kunnen worden (denk maar eens aan Max Verstappen vs. Lewis Hamilton in 2018). Dat maakt sector 3 een deel waarin er veel gestreden wordt en coureurs de snelheid van het rechte stuk kunnen blijven benutten, ook als de actie in bocht 12 niet slaagt. Kortom: dit is gewoon een ontzettend tof circuit waarop aantrekkelijk geracet kan worden.

Wat dat racen beslist niet makkelijker maakt voor de rijders is het feit dat COTA een van de meest hobbelige banen is van de kalender. Gedurende het jaar verzakt de grond waarop het complex gebouwd is, wat betekent dat het elk jaar weer aftasten is welke delen van het asfalt ontweken moeten worden om vloerschade te voorkomen. Er worden regelmatig herstelwerkzaamheden uitgevoerd, maar dit blijft een heikel punt.

Qua afstelling mogen we verwachten dat de teams voor relatief veel downforce kiezen. De reden hiervoor is dat de vele bochtencombinaties in sector 1 en 3 een hoge mate van downforce belonen. Met name in de eerste sector kan heel veel tijd gewonnen worden met een dergelijke afstelling. Deze lastige, technische sector vraagt om foutloze entries en exits. Mis je in een van deze bochten nét de apex dan voel je dat door de rest van de sector heen.

We benoemen een van de eerdere punten nog maar eens: bocht 1 is een unieke uitdaging. In 200 meter klimt het asfalt zo'n 30 meter omhoog. Om je even een indicatie te geven van hoeveel dat is: de toren in het midden van het circuit is 77 meter hoog. Ongeveer 40 procent van de lengte van die toren komen de heren dus omhoog voordat ze de eerste bocht aansnijden.

We hebben er net een sprintweekend opzitten, maar de volgende editie staat alweer op de agenda. Ook COTA host een sprintrace, vermoedelijk om de push van Liberty Media richting de Amerikaanse markt te accommoderen. Dat betekent tevens dat de tijden van de sessies voor Nederland niet bijzonder gunstig zijn, tenzij je een nachtuil bent. Zowel de kwalificatie als de sprintrace vinden plaats rond middernacht, met de start van de Grand Prix om 21:00u.

De kans is zeer aanwezig dat het spektakel dit weekend vooral afkomstig is van het gewijzigde format. Safety cars worden zelden ingezet op COTA, wat betekent dat de rijders zich doorgaans prima gedragen in deze race van de Verenigde Staten. Slechts in één van de afgelopen vijf edities werd de safety car ingezet (toen wel tweemaal in een Grand Prix).

Hoewel Red Bull Racing de voorbanden niet snel op temperatuur krijgt en dat voor COTA vrij nadelig is (met een bijzonder intensieve eerste sector én een pittige derde sector voor de banden), hoeft het gat tussen de Oostenrijkse renstal en de andere teams niet groot te zijn. Ook omdat het kampioenschap al binnen is en de ontwikkelingsplannen van Red Bull veelal op 2024 gericht zijn, mag je aannemen dat McLaren, Mercedes en McLaren in ieder geval binnen enkele tienden zitten.

Vergeet niet dat Ferrari vorig jaar met zowel Carlos Sainz als Charles Leclerc vóór de Red Bull van Verstappen kroop in de Verenigde Staten. Kijken we naar de prestaties van McLaren en Mercedes van de afgelopen races dan kunnen we vaststellen dat deze strijdlustige subtop ook in Austin voor spanning kan zorgen - in ieder geval op zaterdag. Met heren als Hamilton, Lando Norris en Oscar Piastri in die zitjes zou dat vermaak op kunnen leveren.

In Qatar was het zo dat Norris en Piastri werkelijk de snelheid hadden om Red Bull uit te dagen. Ook Lusail is een baan met veel trage en snelle bochten, en met name in dat laatste bochtentype blinkt McLaren uit. Daarom is het zeker niet voorbarig om te stellen dat de Grand Prix van de Verenigde Staten een serieuze mogelijkheid biedt voor McLaren om Red Bull wederom het leven erg moeilijk te maken. Het is dat de prijzen al binnen zijn...

Sergio Pérez is het al een tijdje kwijt. Hij is aankomend weekend redelijk dicht bij huis en werkt samen met een sportpsycholoog om de constante druk en teleurstelling van het verliezen van de één-op-één met Verstappen achter zich te laten. Of de Mexicaan dit weekend met die eerdergenoemde, ambitieuze subtop mee kan komen, ligt maar helemaal aan of hij inmiddels al wat beter in zijn vel zit. Voor nu is dat vooral even afwachten.