Russell krijgt rake klappen van Antonelli én het noodlot: spin in Brazilië vormt nieuw dieptepunt

Russell kende in Brazilië eigenlijk een uitstekend weekend. In de kwalificatie was hij een van de snelste coureurs, terwijl hij zich tijdens de race vanaf de zevende startpositie naar voren werkte. De Brit leek zelfs een kans te maken op de overwinning, totdat hij bij het verlaten van de pitstraat de controle over zijn Mercedes verloor. Uiteindelijk werd hij nog vierde, maar de spin was opnieuw een pijnlijk moment in een seizoen waarin werkelijk alles tegen lijkt te zitten.

De problemen begonnen al vroeg in het seizoen. Russell won de openingsrace in Australië en ook de sprintrace in China, waardoor hij zijn status als titelfavoriet onderstreepte. Mercedes beschikte over de snelste auto en Russell leek eindelijk de kans te krijgen om zijn eerste wereldtitel te veroveren. Dat zijn piepjonge teamgenoot Antonelli daarbij de grootste uitdager zou worden, had de Brit waarschijnlijk niet voorzien.

Tijdens de kwalificatie in China kreeg Russell echter te maken met technische problemen. Eerst brak zijn voorvleugel in Q2, waarna zijn versnellingsbak in Q3 kuren vertoonde. Russell kwam stil te staan en kon pas na werkzaamheden van Mercedes weer naar buiten. Hij wist uiteindelijk nog de tweede tijd neer te zetten, maar Antonelli profiteerde en veroverde zijn eerste poleposition. Een dag later pakte de Italiaan ook zijn eerste Grand Prix-overwinning.

Russell eindigde als tweede en behield de leiding in het kampioenschap, maar het was Antonelli die alle aandacht opeiste. De jonge Mercedes-coureur had plotseling bewezen dat hij kon winnen met dezelfde auto. Dat zal bij Russell ongetwijfeld iets hebben losgemaakt. Niet omdat hij zijn teamgenoot het succes niet gunde, maar omdat de interne concurrentiestrijd vanaf dat moment een andere dimensie kreeg.

In Japan kreeg Russell opnieuw een flinke teleurstelling te verwerken. De Brit vocht mee om de overwinning, maar Mercedes haalde hem vlak voor een safetycarperiode naar binnen. Antonelli kon een ronde later profiteren van een goedkopere pitstop en nam de leiding over. Russell verloor vervolgens nog meer terrein door problemen met het energiemanagement en werd vierde. Zijn teamgenoot won opnieuw en nam de leiding in het wereldkampioenschap over.

De volgende grote klap kwam in Canada. Russell had poleposition veroverd en de sprintrace gewonnen. Ook tijdens de Grand Prix leek hij eindelijk weer de bovenliggende partij binnen Mercedes te zijn. Hij leverde een intens gevecht met Antonelli, waarbij de twee zelfs contact maakten. Russell reed aan de leiding toen zijn krachtbron in de dertigste ronde plotseling de geest gaf. Antonelli profiteerde en pakte opnieuw de overwinning.

Juist dit soort momenten maakten het seizoen van Russell mentaal zwaar. Een coureur kan accepteren dat zijn teamgenoot sneller is, maar het wordt moeilijker wanneer hij zelf alles goed lijkt te doen en alsnog met lege handen achterblijft. Russell verloor in Canada niet alleen een uitstekende kans op de overwinning, maar zag zijn achterstand op Antonelli groeien. De Italiaan kon ondertussen steeds zelfverzekerder aan de start verschijnen.

Ook in Monaco bleef Russell niet gespaard. Een tijdstraf wegens te hard rijden in de pitstraat was al vervelend genoeg, maar Mercedes maakte het vervolgens erger door die straf niet correct uit te dienen. Een drive-throughpenalty volgde en Russell eindigde buiten de punten, terwijl Antonelli opnieuw won. De Brit verloor wederom kostbare punten en moest toezien hoe zijn titelkansen steeds verder uit zicht verdwenen.

In Hongarije volgde een bijna ongelooflijke reeks problemen. Tijdens de kwalificatie kreeg Russell te maken met een waterlek, waardoor zijn motor vervangen moest worden. Bij de start van de race ging het opnieuw mis. Door een softwareprobleem werd het anti-stallsysteem geactiveerd en viel Russell terug van de zesde naar de 21e plaats. Hij knokte zich nog terug naar de zevende positie, maar opnieuw was het vooral schadebeperking.

Toch zou het onterecht zijn om Russells seizoen uitsluitend als een verzameling technische problemen te beschouwen. De Brit won in Oostenrijk en Azerbeidzjan en liet regelmatig zien dat hij over de snelheid beschikt om Antonelli te verslaan. Tegelijkertijd kende hij ook weekenden waarop hij simpelweg niet het maximale uit zijn auto haalde. De combinatie van pech, eigen fouten en een steeds sterker wordende teamgenoot maakte de situatie bijzonder ingewikkeld.

Na de zomerstop kreeg Russell opnieuw te maken met technische problemen. Tijdens de Grand Prix op Sepang viel hij uit terwijl hij op koers lag voor een podiumplaats. De motorproblemen leverden hem bovendien een gridstraf op voor Singapore, waar hij slechts negende werd. In Mexico volgde de genadeklap. Russell verloor bij de start meerdere plaatsen door problemen met de energieafgifte en kreeg later een tijdstraf na een incident met Isack Hadjar. Antonelli verzekerde zich ondertussen van de wereldtitel.

Een paar dagen later gaf Russell in Brazilië toe dat hij mentaal uitgeput was. Hij had met zijn engineers het hele seizoen doorgelopen en vastgesteld dat slechts zes raceweekenden zonder noemenswaardige problemen waren verlopen. In de overige veertien waren er telkens complicaties geweest. Russell benadrukte bovendien dat Mercedes ook kritisch naar zichzelf moest kijken, omdat zulke problemen niet eindeloos als pech kunnen worden afgedaan.

Het weekend in São Paulo bood Russell een kans om eindelijk weer met een positief gevoel naar huis te gaan. Tijdens de kwalificatie leek hij op weg naar poleposition, totdat Mercedes hem opdroeg zijn snelle ronde af te breken. Het team verwachtte dat er nog een kans zou volgen, maar de regen werd heviger. Russell was woedend en moest genoegen nemen met de tweede tijd. Een dag later rook hij tijdens de race opnieuw zijn kans, maar bij het verlaten van de pitstraat nam hij te veel risico op koude slicks, met een spin tot gevolg.

Het is verleidelijk om die fout volledig toe te schrijven aan de mentale belasting van het seizoen. Daarvoor bestaat echter geen hard bewijs. Russell erkende zelf dat hij te veel risico nam, terwijl ook de natte pituitgang en koude banden een rol speelden. Toch is het interessant om naar het grotere plaatje te kijken. Een coureur die maandenlang kansen ziet verdwijnen, kan bij een nieuwe mogelijkheid extra gretig worden. Juist die gretigheid kan het verschil maken tussen een briljante actie en een kostbare fout.

Misschien zegt de kwalificatie in Brazilië uiteindelijk nog wel meer over Russell dan zijn spin. De Brit reed uitstekend, maar was na afloop vooral bezig met de poleposition die hem was ontglipt. Het plezier van een sterke prestatie leek naar de achtergrond verdwenen. Waar Antonelli dit seizoen vrijwel voortdurend met vertrouwen reed, moest Russell zichzelf telkens opnieuw overtuigen van zijn eigen kwaliteiten. Dat is misschien wel de zwaarste strijd die hij richting 2027 moet winnen.