Hamilton dwingt met opvallende keuze concurrentie tot actie: "Hij moest iets proberen"

Bij de start zag Palmer hoe Hamilton beter van zijn plek kwam dan Max Verstappen, die volgens hem later reageerde. Verstappen zou hebben uitgelegd dat hij de koppeling op een andere positie vasthield. Hamilton kon de buitenkant opzoeken. Dat leverde een spannend remmoment op, waarbij de Ferrari-coureur volgens Palmer weinig ruimte voor een fout had. “Hamilton zoekt aan de buitenkant naar ruimte en remt daarbij op de witte lijn. Dat vond ik ontzettend riskant. Je hebt daar geen enkele foutmarge”, vertelt hij in Jolyon Palmer's Analysis.

Palmer wijst erop dat een kleine blokkering van een wiel grote gevolgen had kunnen hebben. Door op het geverfde gedeelte van het asfalt te remmen, zou Hamilton bij een lock-up naar buiten zijn doorgeschoten. “Een klein moment waarop een wiel blokkeert, kan ervoor zorgen dat Lewis wijd naar dat geverfde oppervlak wordt geduwd. Dan wordt het pas echt lastig om de auto af te remmen”, analyseert Palmer. De Brit kwam de openingsfase dus goed door, maar kreeg daarna steeds meer moeite om zijn banden op het juiste niveau te houden.

De intermediates van Hamilton raakten oververhit, waardoor de grip afnam. Hij vroeg daarom al vroeg via de boordradio om slicks, terwijl Ferrari nog twijfelde over het juiste moment. Palmer legt uit dat teams daarvoor uitgebreide gegevens gebruiken. Niet alleen de totale rondetijden tellen mee, maar ook de prestaties per sector en per bocht. “Daarom konden ze tegen Lewis zeggen dat ze zich zorgen maakten over bocht twaalf. De rondetijden daar lagen ver af van wat ze nodig achtten voor een zachte band”, aldus Palmer.

Toch begrijpt Palmer dat Hamilton bleef aandringen. De intermediates verloren bij meerdere auto's hun prestaties en voor de Ferrari-coureur was langer doorrijden weinig aantrekkelijk. Hij had immers al veel posities verloren en moest iets proberen om zijn race te redden. “Hamilton had eigenlijk weinig te verliezen, omdat hij zoveel moeite had met zijn intermediates. Hij had ze oververhit en moest weer wat temperatuur terugvinden. Het was dus de moeite waard om een gok te wagen. Bovendien heeft hij de ervaring om vanuit de cockpit zo'n beslissing te nemen”, stelt Palmer.

Aan het einde van ronde veertien kwam Hamilton als eerste naar binnen voor zachte slicks. Palmer laat zien dat de eerste bochten op die banden nog voorzichtig verliepen. Hamilton remde vroeg, verloor snelheid richting de apex en nam ook de linkerknik behoedzaam. Dat was volgens de analist logisch want de slicks moesten eerst op temperatuur komen. “Voor de rest van de ronde verhoogt hij vervolgens de snelheid flink op de slicks”, merkt Palmer op. Juist dat verschil maakte duidelijk dat de droogweerbanden inmiddels de betere keuze waren.

Hamilton vond in de middensector vervolgens bijzonder veel tijd. Palmer benadrukt dat de Ferrari-coureur op zijn outlap zelfs de snelste middensector van de race noteerde. Daarmee leverde zijn vroege stop niet alleen hemzelf waardevolle informatie op. “Dat is het signaal waardoor veel andere auto's de informatie krijgen die ze nodig hebben om ook naar binnen te komen”, legt Palmer uit. De pitstop van Hamilton hielp zo het omslagpunt in de race zichtbaar te maken.

Volgens Palmer zit de waarde van de beslissing vooral in het moment waarop Hamilton de slicks monteerde. Hoe eerder een coureur de droogweerbanden op temperatuur krijgt, hoe eerder hij ermee kan aanvallen. Ook wanneer concurrenten daarna stoppen en hem op papier proberen af te dekken, kan de coureur die eerder wisselde al tijd hebben gewonnen. Hamiltons race eindigde uiteindelijk op de negende plaats, maar Palmer laat zien dat zijn vroege bandenwissel geen wilde gok zonder onderbouwing was. Het was een bewuste keuze op basis van ervaring, bandengedrag en rondetijden.