Britse journalist maakt gehakt van Leclerc na Ferrari-rel: "Een sluwe klootzak"

Leclerc wordt door McEvoy eerst nog bijna liefdevol omschreven. Hij noemt hem charmant, meertalig en benadrukt zelfs zijn rustige uitstraling buiten de baan. Daarna volgt echter een bijzonder harde omslag. “De verfijnde Charles is óók een sluwe klootzak”, schrijft McEvoy bij The Daily Mail. Volgens hem stond juist dat gedrag centraal in de boosheid van Hamilton na de race in Mexico.

Hamilton begon vanaf poleposition, terwijl Leclerc vanaf P3 goed wegkwam en direct in het kielzog van zijn teamgenoot terechtkwam. Bij bocht vier ging hij buitenom in de aanval, maar bleef niet binnen de baan. McEvoy vat het zonder omwegen samen: Leclerc “reed over het gras en kwam vóór hem terug”. De stewards oordeelden later dat hij daarbij een blijvend voordeel had behaald.

Leclerc gaf de positie vervolgens niet terug. Dat werd extra ingewikkeld doordat Max Verstappen inmiddels tussen beide Ferrari’s terecht was gekomen. Volgens McEvoy wist de Monegask precies wat die nieuwe situatie betekende. “Leclerc wist dat dit de situatie was en maakte er gebruik van”, stelt hij. Een simpele positiewissel tussen de Ferrari-coureurs was vanaf dat moment praktisch onmogelijk.

De Monegask kon daardoor in vrije lucht aan de leiding rijden, terwijl Hamilton achter Verstappen vastzat. McEvoy schrijft dat Leclerc “steeds meer momentum opbouwde in vrije lucht”. Pas later kreeg hij zijn tijdstraf van vijf seconden, maar volgens de Britse journalist was het voordeel toen al binnen.

Hamilton was daar logischerwijs woedend over. “Hij vond terecht dat Ferrari zonder deze kaping waarschijnlijk als eerste en tweede had kunnen finishen”, schrijft McEvoy. Uiteindelijk werd Hamilton tweede, Leclerc vierde en ging Verstappen met de overwinning aan de haal. De Nederlander wordt door de journalist omschreven als iemand die “scherp genoeg was om de situatie te doorzien” en direct profiteerde.

De zevenvoudig wereldkampioen liet ook over de boordradio al merken hoe groot zijn ergernis was. Hamilton sprak over “grote, grote problemen” met zijn teamgenoot en wilde de kwestie achter gesloten deuren bespreken. McEvoy ziet daarin meer dan frustratie over één misgelopen overwinning. Volgens hem voelde Hamilton dat Leclerc “de geest van hun afspraken vóór de race” had geschonden.

McEvoy erkent daarbij dat Hamilton vanzelfsprekend niet volledig objectief was. “Het was waarschijnlijk vooral zijn overwinning waar hij zich druk om maakte”, schrijft hij. Toch kiest hij duidelijk diens kant. Hamilton verdient volgens hem als zevenvoudig wereldkampioen minimaal “een gelijk speelveld” binnen zijn eigen team.

De Brit ziet bovendien een fundamenteel verschil tussen de twee Ferrari-coureurs. Over Hamilton schrijft hij: “Het is nooit zijn stijl geweest om via bedrog of een trucje voordeel te pakken.” Volgens McEvoy voelde Hamilton juist dat Leclerc dat wél had gedaan. “Hij vond dat Leclerc vuil spel had gespeeld”, luidt zijn oordeel.

Leclerc verdedigde zich ondertussen door te stellen dat hij gewoon het recht had om voor de overwinning te vechten. Dat raakt volgens McEvoy aan één van de oudste problemen binnen de Formule 1. Een coureur wil zelf winnen, terwijl het team soms een andere keuze nodig heeft. “Dat dilemma kan nooit volledig worden opgelost”, constateert hij.

Ferrari lijkt inmiddels wel gedwongen om iets te doen. McEvoy meldt dat hij heeft begrepen dat er na afloop “een zeer gespannen debrief” plaatsvond. Fred Vasseur moet volgens hem nu duidelijke afspraken maken over hoe Hamilton en Leclerc elkaar voortaan mogen bestrijden. Hij spreekt zelfs over “regels voor het gevecht” die het teambelang moeten beschermen.

Vasseur heeft daarbij volgens McEvoy een bijzonder lastig probleem. Leclerc is al vanaf jonge leeftijd onderdeel van de Ferrari-familie en kwam via de eigen opleiding naar de Formule 1. De journalist stelt dat de Monegask het gevoel heeft dat hij “kan doen wat hij wil”, mede doordat hij binnen Ferrari door verschillende groepen wordt gesteund.

Hamilton probeert zich ondertussen juist binnen die bestaande structuur te positioneren. McEvoy omschrijft Ferrari voor hem als een “vreemde, anti-Engelse omgeving” waarin Leclerc het gevoel heeft dat hij zich op eigen terrein bevindt. Dat maakt het conflict volgens hem veel groter dan alleen de actie in bocht vier.