Die ene dag | De tranen van Luca Badoer

Luca Badoer heeft een bijzonder record op zijn naam staan. De Italiaan, anno 2018 47 jaar oud, heeft de meeste Grand Prix-starts op zijn naam staan zonder ook maar één WK puntje te scoren. En dat terwijl hij toch echt twee races in een Ferrari gereden heeft. Dat record had niet op zijn naam gestaan als het lot hem op 26 september 1999 iets beter gezind was. Die ene dag was Luca Badoer namelijk op weg naar WK punten.

Badoer kende een vreemde aanloop naar de Formule 1. Hij racete niet heel succesvol in de Formule 3, week uit naar sportwagens, keerde terug in de Formule 3000 om prompt kampioen te worden en promoveerde bij achterhoedeteam BMS Scuderia Italia naar de Formule 1. Badoer racete veertien Grands Prix voor het team alvorens het failliet ging en opging in het team van Minardi. Voor Minardi was Badoer in 1994 testcoureur en 1995 racecoureur zonder succes. In 1996 deed hij nog tien GP weekenden mee voor Forti (vier keer niet gekwalificeerd) voordat hij uit de sport verdween.

Nou ja, helemaal uit de sport verdween hij niet. Badoer werd testcoureur voor het team van Ferrari, een rol die meer dan twaalf jaar zou vervullen. In 1999 kreeg Badoer van Ferrari de kans om zijn testrol te combineren met een racestoeltje bij het team van Minardi. Bij het Italiaanse achterhoede team was Badoer teamgenoot van de Spanjaard Marc Gené en meer eer dan elkaar verslaan viel er voor de Minardi-coureurs niet te behalen. Totdat het 26 september 1999 werd en de Grand Prix van Europa op de Nurburgring de meest bizarre Formule 1-race in jaren zou worden.

Tombola
Heinz-Harald Frentzen startte op pole position voor McLaren-coureurs David Coulthard en Mika Hakkinen. Luca Badoer startte op P19 voor teamgenoot Gené en de beide Arrows-bolides. In de eerste ronde ging Sauber-coureur Pedro Diniz een aantal keer over de kop na een ongeluk met Benetton-rijder Alexander Wurz. Enkele ronden nadat de safety car weer naar binnen was gegaan begon het kortstondig te regenen. Dit zorgde voor een hutspot in het veld omdat een aantal coureurs verkeerd gokte met regenbanden. Onder andere Mika Hakkinen en Ferrari-coureur Eddie Irvine zaten fout. Wat volgde was regelrechte sensatie. Raceleider Frentzen viel uit en David Coulthard erfde de leiding. Op dat moment gingen de hemelsluizen open zoals dat alleen in de Elzas kan en werd de race een tombola. Veel coureurs stopten voor regenbanden, maar Coulthard bleef buiten op droogweerbanden. Een foute beslissing want de Schotse McLaren-coureur spinde uit de wedstrijd. De nieuwe leider werd Ralf Schumacher, maar de jongere broer van Michael moest nog stoppen. Giancarlo Fisichella nam de leiding over in zijn Benetton, maar spinde net als eerder Coulthard uit de race op het moment dat de regen ophield.

Luca Badoer reed in alle commotie een dijk van een wedstrijd. De Italiaan maakte op de juiste momenten de juiste beslissingen en was door alle uitvallers en vooral door zelf op de baan te blijven opgeklommen naar de vijfde plaats in wedstrijd. Dat werd P4 toen de volgende raceleider, Ralf Schumacher, in de problemen kwam. De Duitser kreeg een lekke band te verduren en kon zijn eerste zege op zijn buik schrijven. In de Minardi pitbox bereikte de spanning ondertussen een hoogtepunt. Met Badoer op P4 en teamgenoot Gene op P7 leek de Italiaanse achterhoede formatie de eerste punten sinds de Grand Prix van Australië 1995 te gaan scoren.

Dertien ronden voor tijd sloeg voor Badoer het noodlot toe. De versnellingsbak van de Minardi liet de voortreffelijk rijdende Italiaan in de steek. Het leverde emo-tv pur sang op toen Badoer uitstapte en huilend naast zijn bolide neer zeeg. Het was de Italiaan niet gegeven om die ene dag dat alles mee leek te zitten, de auto over de streep te brengen. (Foto: Wiki Commons)

- Hans van Brunschot