Albers is één Verstappen-kunstje helemaal zat: "Als ik hem zie, zeg ik het"

Albers doelt op de terugkerende onderzoeken naar de manier waarop Verstappen zijn Red Bull in zijn gridslot neerzet. “Ik ben er een beetje klaar mee. Als ik hem tegenkom, zeg ik dat ook”, stelt hij resoluut in de nabeschouwing van Viaplay. “Want we zien iedere keer via een investigation of hij niet in zijn box staat.” Volgens Albers valt er nauwelijks iets te winnen door de auto op de grid tot op de laatste centimeters naar voren te positioneren.

Verstappen werd zowel tijdens het vorige raceweekend als in São Paulo bekeken door de stewards vanwege de vraag of hij volledig correct in zijn startvak stond en niet te ver naar voren was gereden. Beide keren kwam de Nederlander uiteindelijk zonder straf weg. Juist dat terugkerende patroon stoort Albers. “Maar wat win je ermee?”, vraagt hij zich af. De mogelijke winst weegt volgens hem nauwelijks op tegen het risico dat een minimale beweging alsnog een sanctie oplevert.

De Nederlander doet dat volgens Albers echter precies omdat het in zijn karakter als coureur zit. “Dat is typisch Max. Die gaat echt voor alles op de limiet”, legt hij uit. Toch waarschuwt de voormalig Formule 1-coureur dat het technisch ook mis kan gaan. “Als je een versnelling selecteert, kan het ook zijn dat je auto een keer beweegt. Dat zijn best gevaarlijke dingen. Zeker ook met de koppeling.”

Albers begrijpt tegelijkertijd heel goed waarom een coureur telkens probeert die laatste millimeters te pakken. Wanneer de koppeling aangrijpt, kan een auto immers een klein moment naar voren bewegen. Toch blijft de vraag volgens hem hoeveel voordeel er daadwerkelijk te behalen valt. “Die paar centimeters, millimeters, maakt dat echt een verschil?”, vraagt hij zich af. “Waarom zou je dat risico nemen?” Vervolgens geeft hij zelf het antwoord: “Dat is autosport eigen. Dat is echt coureur eigen.”

Verstappen liet tijdens de race juist zien waarom die extreme drang om ieder detail te maximaliseren hem zo bijzonder maakt. Vanaf de achterkant van het veld stormde hij door het verkeer en werkte hij zich uiteindelijk helemaal op naar de tweede positie. Alleen Lando Norris bleef buiten bereik, terwijl Isack Hadjar als derde over de streep kwam en daarmee een dubbel podium voor Red Bull veiligstelde tijdens een chaotische wedstrijd op Interlagos.

De omstandigheden veranderden gedurende de race voortdurend. De wedstrijd begon op een natte baan, droogde vervolgens op en eindigde opnieuw met regen. Verstappen moest zich daardoor telkens aanpassen aan een andere hoeveelheid grip en bovendien kampte hij gedurende een groot gedeelte van de wedstrijd met vreemd gedrag aan de achterkant van zijn Red Bull. Ondanks die problemen bleef hij plaatsen goedmaken en kwam hij uiteindelijk negentien posities hoger over de finish dan waar hij begon.

Albers zag Verstappen gedurende de race steeds sterker worden. Vooral de manier waarop hij zijn inhaalacties voorbereidde maakte opnieuw indruk. “Hij lijnt het zo goed op”, stelt de voormalig coureur. Verstappen wacht volgens hem niet simpelweg tot er ergens een gat ontstaat, maar positioneert zijn auto al meerdere momenten eerder op een manier waardoor hij bij het uitkomen van een bocht precies de juiste snelheid heeft om toe te slaan.

De voormalig Formule 1-coureur haalt daarbij een technisch detail aan dat Verstappen volgens hem bijzonder goed beheerst. “Als je een short shift doet, dan kun je net even wat meer vermogen kwijt”, legt Albers uit. “Je toerental zakt een beetje, waardoor hij wat meer snelheid meenam.” Vervolgens komt hij met een groot compliment voor de manier waarop Verstappen zijn aanvallen opbouwt: “Dan lijnt hij hem zo mooi op. Het is eigenlijk net een kunstwerk.”

Albers blijft daardoor met twee totaal verschillende gevoelens achter na het optreden van Verstappen in Brazilië. Tijdens de race ziet hij een coureur die volgens hem bijna kunst maakt van het positioneren en inhalen, maar vóór de start ziet hij dezelfde Nederlander risico’s nemen voor een voordeel van misschien enkele centimeters. Verstappen kreeg twee keer geen straf, maar Albers zou het experiment liever niet nog een derde weekend zien: “Als ik hem tegenkom, zeg ik dat ook.”