Kubica over beperkingen: 'Ik kan nog altijd mijn onderarm en pols niet draaien'

Sterven deed Kubica bijna ook letterlijk. 'Mensen richten zich met name om mijn rechterarm, omdat daar het meest zichtbare trauma zit, maar ik heb breuken en kneuzingen gehad van mijn rechtervoet tot mijn rechterschouder', zegt Kubica in een interview met de BBC.

'De eerste paar maanden waren een hel', zegt Kubica over zijn herstel. 'Ik had overal pijn en het heeft me twee jaar gekost om weer enigszins als een normaal mens te kunnen functioneren en dan praat ik niet eens als coureur die graag een raceauto wil besturen, maar gewoon als mens. Ook mentaal was het zwaar. Om beter te kunnen gaan functioneren, moet je je goed over jezelf kunnen voelen.'

'Het grootste probleem is niet zo zeer het gebrek aan kracht', antwoord Kubica op de vraag wat zijn grootste beperkingen achter het stuur van een racewagen zijn. 'Het is de beperking aan de bewegingen die ik kan maken wat het meest vervelend is. Ik kan bijvoorbeeld nog altijd mijn onderarm en mijn pols niet draaien.'

'Voor mijzelf was het echter de grootste vraag hoe mijn hersenen zouden reageren na zes jaar in stand-by modus, weg van de Formule 1, te hebben gestaan. Maar ik kan je vertellen dat het na drie rondjes al voelde alsof ik vorige maand nog gereden had. Het was een lange weg en of het ooit tot een echte comeback komt weet ik niet. Toen het ongeluk net gebeurt was, was het erg moeilijk om er mee om te gaan en mensen wilden dat ik zo snel mogelijk weer in de wagen kon stappen, maar soms moet je een stap terug doen en even vergeten wie je bent en gewoon even mens zijn. Het allerbelangrijkste is dat ik 's morgens gelukkig op kan staan'