Norris rijdt snelste tijd van de testdagen, Verstappen volgt vlak achter zijn rivaal

Met de klok op 10:00 lokale tijd ging de ochtendsessie op dag twee van de tweede testweek op het Bahrain International Circuit van start en het was meteen druk. Norris, Verstappen, George Russell, Lewis Hamilton en een handvol anderen doken direct naar buiten. De eerste tijden waren nog typisch testwerk, maar het viel wel op dat er relatief weinig auto’s rondreden met aero rakes. De meeste teams leken dus sneller richting ‘normale’ runs te gaan, waarbij bandenkeuze en programma’s al vroeg de verschillen maakten.

Rond ruim een kwartier kwam het eerste echte signaal dat het hard ging vandaag: Norris kreeg al vroeg een set C4-banden onder zijn MCL40 gemonteerd en zette de lat op 1:35.406, met meteen een gat naar de rest. Het bleef daar niet bij, want even later ging het tempo verder omhoog. Verstappen antwoordde op de hardere C3 met een nette verbetering naar 1:34.620 en pakte daarmee zelfs heel even de snelste tijd, zij het met minieme marge.

Niet veel later kwam de echte wisseltruc op de tijdenlijst. Norris dook naar 1:33.453 op C4 en zette daarmee een scherpe referentie neer. Verstappen sloeg vrijwel direct terug op de C3 met 1:33.584, waardoor het verschil nog maar 0,131 seconde was ondanks het compoundverschil. Uiteindelijk zouden dat ook de snelste tijden van de dag blijven en kwam er geen ander team meer in de buurt. In dezelfde fase viel ook op dat Red Bull al met flow-vis werkte aan de linkerzijde van de auto, duidelijk om luchtstromen en correlatie te controleren terwijl er toch op tempo gereden werd.

Zoals bijna altijd in Bahrein ging het ook regelmatig mis in bocht 10 en 11. Liam Lawson brak een snelle ronde af na een moment in bocht 11, terwijl ook andere coureurs daar zichtbaar moeite hadden met grip en balans. Fernando Alonso had eerder al een stevige verremming in bocht 8 en schoot later in bocht 10 rechtdoor. Het was allemaal niet dramatisch, maar wel precies het soort ‘kleine fout, grote gevolgen’-gedoe dat je in testruns terugziet.

Tussendoor deed Oliver Bearman iets opvallends: hij sprong met Haas naar P4 met 1:35.279 op een Pirelli-prototypeband. Waarschijnlijk ging dat om een variant van de C3, bedoeld om productiebatches te vergelijken. Het leverde geen echte toptijd op, maar wel een moment waarop Haas even tussen de ‘gebruikelijke namen’ opdook.

Het grootste mysterie van de ochtend hing boven Ferrari. Hamilton reed in het eerste uur slechts vijf ronden en daarna verschenen er schermen en hekken voor de garage. Lange tijd was het onduidelijk wat er speelde, maar later kwam het bericht dat het om een chassisprobleem ging, niet om de krachtbron. Het leek om iets kleins te gaan, maar wel op een lastig bereikbare plek, waardoor het veel tijd kostte om te verhelpen. Daarmee was Ferrari vrijwel de gehele ochtendsessie kwijt, juist op een moment dat anderen al lange runs begonnen te stapelen.

Russell werkte ondertussen gestaag door bij Mercedes, al kende hij ook een apart moment na een proefstart: hij reed opvallend langzaam terug richting pitstraat, wat eruitzag als iets dat niet helemaal gepland was (of een bewuste check van systemen en pitlimiter). Alexander Albon reed juist veel ronden bij Williams, ook op de prototypeband, en bleef netjes doorbouwen aan zijn programma.

Bij Audi was de ochtend rommeliger. Gabriel Bortoleto had vroeg nog een tijd bovenaan gezet, maar stond daarna lang in de garage. De verklaring kwam later: er werd een hydraulisch lek onderzocht en uit voorzorg werd er van alles gecontroleerd. Pas later kwam hij weer aan rijden toe en liep het rondental langzaam op.

Zoals vaker deze testweek begon Cadillac traag. Het eerste uur was er geen rondje te zien, maar daarna kwam Valtteri Bottas alsnog de baan op, eerst met flinke aero rakes achter de voorwielen voor meetwerk. Daarna leek het programma opeens te versnellen: Bottas ging naar langere stints en noteerde zelfs een run die sterk op een racesimulatie leek, met een eerste stint op C3 (14 ronden) en een tweede stint op C2 (16 ronden), waarbij de tijden geleidelijk opliepen richting de 1:43 en 1:44 naarmate de banden ouder werden.

Richting het einde van de ochtend werd het vooral een kwestie van managen: de baantemperatuur liep op tot 44 graden, waardoor verbeteren nauwelijks nog logisch was. Norris reed langere runs op C2 en daar was duidelijk verval zichtbaar na een paar ronden, terwijl Verstappen op C3 juist redelijk constant bleef in de 1:39, met lichte terugval richting het einde van een stint.

Met het oog op de geplande startprocedure-test later op de dag werd de tijd aan het einde van de sessie bovendien ‘waardevoller’ dan normaal. Dat zag je ook terug in de ronde-aantallen: Russell (60) en Norris (54) zaten hoog, Albon (52) en Bearman (48) volgden, terwijl Verstappen op 38 bleef steken en Hamilton dus op slechts vijf ronden. In de slotfase zag Bottas ook nog een verremming van Norris in bocht 8, waarbij de banden van de McLaren-coureur zichtbaar een tik kregen, een klein moment, maar precies het soort detail dat in tests vaak meer zegt dan één snelle ronde.

Echt snel ging het niet meer na het eerste uur en vlak voor het einde kwam zelfs Hamilton nog even opduiken. De Brit wilde nog wel even de startprocedure testen die de FIA aan het einde van de sessie inplant, Verstappen had daar geen zin in en ging aan een vroege lunch. Hamilton deed dan ook terecht mee aan die start en ging zo hard weg dat hij bijna op zijn oude teamgenoot Russell knalde. Om 13:00 gaan de teams weer door met de middagsessie.