De crash van Max Verstappen in Zandvoort lijkt eerder het gevolg van een opeenstapeling van momenten dan een incident op zichzelf. Zo kijkt Christijan Albers er in ieder geval naar. De crash zegt volgens hem wel het een en ander. Albers trekt er dan ook zijn conclusies uit. In de
Formule 1-podcast van De Telegraaf winden ze er geen doekjes om: de Grand Prix van Nederland werd een sof voor Verstappen. Een vroege uitvalbeurt was uiteraard niet wat hij voor ogen had. "Het is een enorme domper. De zondag begint met een knaller. Je verwacht het eigenlijk niet, met zijn kwaliteiten en het talent dat hij heeft."
Foutje snel gemaakt in de Formule 1
Zelfs Verstappen kan fouten maken. Dat zegt volgens Albers iets over Verstappen zelf, maar ook over de moeilijkheidsgraad van de
Formule 1. "Dan zie je dat hij ook menselijk is en geen robot. Er kan heel snel een foutje worden gemaakt in de Formule 1 en dan word je gigantisch afgestraft."
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Mogelijk moet er bij crashes wat milder geoordeeld worden.
Bij elke crash staat de buitenwereld ook al snel met een oordeel klaar. Erik van Haren verwijst naar de crash van
Isack Hadjar in de formatieronde van de Grand Prix van Australië, waarna de Frans-Algerijnse coureur in tranen uitbarstte. Sindsdien heeft hij ook al heel veel mooie dingen laten zien. De moraal van het verhaal is dat er niet te snel geoordeeld mag worden, zeker als je ziet dat het ook Verstappen kan overkomen.
Kwestie van centimeters
"Ik heb de onboardbeelden van Lawson nog eens bekeken. Verstappen zat iets te ver naar binnen, op die witte lijn. Daar was het nat. We praten dan echt over centimeters", schetst Albers het minieme verschil tussen wel of niet veilig door de bocht komen. "Dat is natuurlijk niets, want zo'n auto is best wel breed. Toch zat hij blijkbaar op die lijn en dan zie je hoe snel het gaat met die snelheid. Als je een beetje overstuur hebt, dan is die auto niet meer te houden."
Het was niet alleen Verstappen die moeite had om zijn auto de baas te blijven. "Je ziet dat Bortoleto in die voorlaatste bocht al bijna de controle kwijtraakt en dat dan echt doet in de bocht waar Verstappen crasht. Hij heeft het geluk dat hij op de baan blijft, dat moet je dan ook nog hebben. Hülkenberg had ontzettend veel geluk, niet normaal. Gasly raakte ook nog een deel van zijn achtervleugel, hij mocht blij zijn dat de halo er was."
Domino-effect bij start niet in voordeel Verstappen
De ravage had dus nog veel groter kunnen zijn. De crash van Verstappen was de druppel in een al moeilijk raceweekend voor hem. Het was een tendens die in de race niet meer zou keren. "Hij voelde zich niet lekker. Bij de start had hij gewoon pech, met Russell die niet wegkwam en Piastri die naar links moest duiken. Dan gaan Leclerc en Hamilton ook naar links en rijdt Verstappen door het gras."
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Lawson kwam dicht bij Verstappen rijden in de aanvangsfase van de Grand Prix van Nederland.
Dat werkte ook na de start nog even door. "Hij heeft dan geen tractie meer. In bocht 1 komt Lawson naast hem, maar die banden zitten nog vol met gras en zand." Het is ook de vraag of de
Red Bull-familie tevreden zal zijn met de rijwijze van Lawson, die al op de wip zit bij Racing Bulls, op dat moment.
Lawson wordt niet helemaal met de vinger nagewezen
Albers vindt het moeilijk om hierover te oordelen. "Je kan twee kanten op gaan. Ik vond het best wel riskant. Aan de andere kant moet je de snelheid erin houden, maar het hoeft voor mij niet om elkaars wiel te raken. In zo'n startfase zit iedereen dicht op elkaar: je kunt je ook niet veroorloven om dan Max te helpen", wil Albers Lawson ook niet volledig de schuld geven. "Voor beide kanten valt iets te zeggen."