Steiner kraakt Ferrari en wijst Hamilton terecht: "Dat is niet slim"

In The Red Flags-Podcast komt de samenwerking tussen Hamilton en Ferrari ter sprake. Een van de presentatoren haalt een moment uit de race in Brazilië aan waarop het team wilde dat Hamilton buiten bleef, terwijl de Brit zelf vond dat het tijd was om over te stappen op slicks. Volgens de presentator kreeg Hamilton gelijk. Hij vergelijkt diens wantrouwen in de pitmuur vervolgens met een beursanalist die erom bekendstaat dat zijn voorspellingen vaak verkeerd uitpakken.

Steiner erkent dat de strategen van Ferrari fouten kunnen maken. Dat Hamilton in het aangehaalde voorbeeld de situatie beter inschatte, verdient volgens hem erkenning, maar een eenmalig succes is geen reden om alle aanwijzingen van het team voortaan te negeren. "Ze kunnen het verkeerd hebben. Deze keer had hij het goed. Applaus, je had gelijk. Maar we moeten wel verder", zegt Steiner. Daarmee maakt hij duidelijk dat een discussie over één beslissing niet de hele samenwerking mag bepalen.

De vergelijking komt neer op het tegenovergestelde doen van wat iemand adviseert. Als Ferrari Hamilton vraagt linksaf te gaan, zou de coureur volgens de presentator automatisch denken dat rechtsaf de juiste keuze is. Steiner kan daar niet om lachen. "Maar dat is niet slim. Als hij hen idioten noemt, is het niet slim om vervolgens zelf steeds hetzelfde te doen, het verkeerd aan te pakken en daarna de schuld bij hen neer te leggen", reageert de voormalige Haas-teambaas.

Steiner wordt er vervolgens op gewezen dat hij zelf bepaald niet bekendstaat als een onvoorwaardelijke supporter van Ferrari. Ook zijn verhouding met teambaas Frédéric Vasseur komt ter sprake. Een van hen plaagt de oud-teambaas met de suggestie dat hij de Italiaanse formatie liever ziet mislukken. Steiner spreekt dat onmiddellijk tegen. "Nee, nee, ik wil dat ze succesvol zijn", antwoordt hij. Zijn wens dat Ferrari weer races wint, staat volgens hem los van zijn oordeel over de huidige gang van zaken.

Wanneer de presentator doorvraagt of Steiner dan ook vertrouwen heeft in Ferrari, klinkt het antwoord een stuk harder. "Nee, dat heb ik niet. Nee, nee. Als je kijkt hoe het nu gaat, hoe kun je dan vertrouwen in ze hebben? Als alles gewoon op dezelfde manier doorgaat, hoe kun je er dan in geloven?", vraagt hij zich af. De voormalige teambaas maakt daarmee duidelijk dat zijn kritiek niet alleen op de communicatie met Hamilton is gericht.

De discussie verschuift daarna naar de vraag hoeveel zeggenschap een topcoureur binnen Ferrari zou moeten krijgen. Een presentator haalt de felle kritiek van Ralf Schumacher op Hamilton aan. Schumacher vergeleek de Brit eerder met Al Capone en vond dat de coureur zich boven het team plaatste. Die opstelling zou volgens de oud-coureur schadelijk zijn voor de Italiaanse renstal. Maar in de podcast wordt ook een andere kant van die discussie belicht: soms heeft Ferrari juist een uitgesproken leider nodig.

Daarbij valt de naam van Michael Schumacher. De zevenvoudig wereldkampioen speelde samen met verschillende vertrouwelingen uit zijn tijd bij Benetton een grote rol in de wederopstanding van Ferrari. Volgens een van de presentatoren is dat een treffend voorbeeld van een succesvolle coureur die meer deed dan alleen snel rijden. De discussie draait daarmee om een lastig dilemma: moet Hamilton zich schikken naar Ferrari, of moet de renstal juist meer luisteren naar de man achter het stuur?

Steiner kiest in het aangehaalde gesprek niet simpelweg voor een van die uitersten. Zijn kritiek op de prestaties van Ferrari is stevig, maar dat betekent niet dat hij Hamilton automatisch gelijk geeft zodra de coureur zijn team tegenspreekt. De Brit kan volgens hem best een keer een betere inschatting maken dan zijn strategen. Waar Steiner vooral voor waarschuwt, is dat wederzijds wantrouwen de samenwerking volledig overneemt. "Uiteindelijk moet je als team samenwerken", houdt hij vast aan zijn uitgangspunt.

Sterker nog, Steiner denkt dat Hamilton inmiddels zelf onderdeel van het probleem is geworden. Hij vindt het begrijpelijk dat de Brit niet altijd op de pitmuur vertrouwt, maar ziet in diens eigen keuzes evenmin een garantie op verbetering. "Op dit moment hebben ze zijn inbreng niet nodig om iets verkeerd te doen", merkt hij cynisch op. Volgens Steiner dreigt Hamilton dezelfde weg in te slaan: "Als ik het zelf verkeerd kan doen, dan doe ik het ook verkeerd."