Mercedes-dominantie hoeft geen reden tot zorg te zijn

Hamilton lag weliswaar even derde, maar kon zonder al te veel moeite de RB16B van Verstappen en later ook teamgenoot Valtteri Bottas passeren. In tegenstelling tot de Grands Prix in Bahrein en Emilia Romagna kwam Hamilton niet bijzonder zwaak onder druk te staan of was er veel strijd met Verstappen. De regerend wereldkampioen kwam weliswaar met een voorsprong van 29 seconde op Verstappen over de meet, maar de Nederlander maakte wel een pitstop extra. Zonder die extra bandenwissel was het gat tussen twee waarschijnlijk ergens tussen de vijf en tien seconden.

Nu hoeft het Mercedes-feestje geen reden tot zorg te zijn bij Verstappen-fans en neutrale fans die graag een spannende titelstrijd zien. Dergelijke verschillen gaan we hoogstwaarschijnlijk vaker zien. De ene keer is het Red Bull Racing dat de dienst uitmaakt en domineert, de andere keer is het weer Mercedes. Dat heeft siimpelweg te maken met het circuit van dienst. Op de ene baan komt de RB16B beter tot zijn recht, terwijl op het andere circuit de W12 sneller is. Portimão was voor Mercedes een goede baan, mede doordat de RB16B, met high rake, worstelde met de wind. De ene keer maakt het ene team de dienst uit, de andere keer weer de ander.

Laten we een willekeurig voorbeeld uit het recente verleden erbij pakken: de Grand Prix van België van 2018. Dat jaar waren Hamilton en Sebastian Vettel verwikkeld in een hevige strijd om de wereldtitel, totdat de Brit een sterke eindsprint inzette en er met de titel aan de haal ging, mede door foutjes van Vettel. Kijkend naar de uitslag van de Belgische Grand Prix, blijkt echter hoe dominant Vettel was die race. In een, op een chaotische openingsfase na, rustige race reed de Ferrari-coureur zich elf seconden los van zijn rivaal.

Nog een voorbeeld: Brazilië 2007. Dat seizoen was enorm spannend, met Kimi Räikkonen die in de absolute slotfase van het seizoen er met de titel vandoor ging. Zijn gewenste scenario kwam precies uit. Met 110 punten werd de Fin wereldkampioen met precies één punt meer dan McLaren-coureurs Hamilton en Fernando Alonso.

Een krankzinnig spannend jaar, zou je zeggen. Dat klopt, maar er was vooral sprake van een soort 'jojo-dominantie'. De ene keer maakte McLaren de dienst uit, de race erna kon het zo weer Ferrari zijn. Parkeerde Hamilton zijn bolide in China niet in de grindbak, dan zou hij dominant hebben gewonnen. Een race later, in Brazilië dus, won Raikkonen echter. Alonso in de McLaren kwam pas 57 seconden later over de streep. Interlagos was dat jaar dus écht een Ferrari-baan, maar die dominantie zag je niet terug in de titelrace.

Daarom hoeven er ook geen conclusies gebonden te worden aan het ogenschijnlijke gebrek aan competiviteit van Red Bull op Portimão. Dit gaan we vaker zien. Soms in het voordeel van Mercedes, soms in het voordeel van Verstappen en co.