Wolff geraakt door herinneringen aan Lauda: "We deelden alles met elkaar"

Lauda overleed in 2019, maar zijn invloed is nog altijd voelbaar binnen Mercedes en bij Wolff zelf. De drievoudig wereldkampioen speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van het team en gold binnen de paddock als een gerespecteerd boegbeeld. Wolff benadrukt echter dat hij Lauda tegenwoordig vooral mist als vriend. Juist omdat de twee elkaar aanvankelijk nauwelijks konden waarderen, is de ontwikkeling van hun relatie volgens de Mercedes-teambaas des te opmerkelijker.

Wolff kende Lauda al voordat hun samenwerking bij Mercedes begon. De latere wereldkampioen was bovendien familie van Wolffs eerste vrouw, maar dat betekende niet dat de twee meteen een goede band hadden. "Niki was een icoon in Oostenrijk", zegt Wolff in de Significant Figures-Podcast. "Samen met Arnold Schwarzenegger was hij waarschijnlijk de bekendste Oostenrijker. Ik kende hem een beetje, omdat hij een neef was van mijn eerste vrouw Stephanie, maar eerlijk gezegd kon ik hem aanvankelijk niet bijzonder waarderen."

Ook Lauda leek destijds weinig behoefte te hebben aan nauw contact. "Hij was ook niet echt geïnteresseerd in contact met mensen in Oostenrijk", legt Wolff uit. "Oostenrijk was voor hem eigenlijk een beetje te klein geworden. We kwamen elkaar een paar keer tegen en dat waren niet bepaald prettige ontmoetingen." De relatie veranderde toen Wolff actief werd in de DTM, waar ook Lauda's zoon Mathias reed. Vanaf dat moment kwamen de twee elkaar vaker tegen.

Later liep hun pad opnieuw samen in de Formule 1. "Toen ik bij Williams terechtkwam, brachten we meer tijd met elkaar door tijdens de races en reisden we af en toe samen", vervolgt Wolff. "Daarna begon het hoofdstuk bij Mercedes." Ook daar verliep de samenwerking aanvankelijk niet zonder problemen. "In het begin botsten we behoorlijk. Niki was zijn hele leven ondernemer geweest en gewend om zelf beslissingen te nemen. Toen zat ik daar ineens met de uitvoerende macht in handen."

Volgens Wolff moesten beide mannen eerst leren waar hun verantwoordelijkheden lagen. "Dat was lastig, want we waren het zeker niet altijd met elkaar eens", stelt hij. "Uiteindelijk vonden we onze rollen. Niki was de non-executive chairman en wij noemden hem onze minister van Buitenlandse Zaken. Hij had geweldige relaties in de paddock en genoot ontzettend veel respect. Ik hield me ondertussen bezig met de dagelijkse leiding van het team."

Juist doordat hun verantwoordelijkheden uiteindelijk duidelijk waren, groeide het vertrouwen snel. "We hadden dezelfde doelstellingen en brachten enorm veel tijd met elkaar door", zegt Wolff. "We gingen elkaar vertrouwen en maakten samen lange reizen, vaak alleen met zijn tweeën. Uiteindelijk werd hij in die periode waarschijnlijk mijn beste vriend. En dat gold beide kanten op." Wolff merkt daarbij op dat hij tegenwoordig vooral de persoon Lauda mist, en pas daarna de bestuurder binnen Mercedes.

De band werd volgens Wolff versterkt doordat beide mannen gewend waren om vooral op zichzelf te vertrouwen. "We hadden in onze eerdere professionele levens altijd alles zelf moeten oplossen", legt hij uit. "Er was niemand die ons kwam helpen. Ik herinner me dat iemand ooit tegen mij zei dat je volwassen wordt op het moment dat je beseft dat je alleen bent. Op een gegeven moment beseften Niki en ik juist dat we niet meer alleen waren."

Daardoor konden de twee elkaar ook op moeilijke momenten opvangen. "We konden vertrouwen op elkaars beslissingen en verantwoordelijkheden", vervolgt Wolff. "Als een van ons mentaal of lichamelijk niet helemaal goed zat, konden we op de ander rekenen. Hetzelfde gold voor beslissingen binnen de Formule 1. We bespraken eigenlijk alles met elkaar." Hun gedeelde Oostenrijkse achtergrond zorgde er tegelijkertijd voor dat de gesprekken lang niet altijd over racen of Mercedes gingen.

"We konden op vrijdag of zaterdag tijdens een Grand Prix met vrienden uit Wenen zitten en gewoon heerlijk praten over iedereen uit de Weense samenleving, omdat we dezelfde mensen kenden", zegt Wolff. "Aan de andere kant hadden we dat professionele begrip en die kennis van de Formule 1. Eigenlijk konden we daardoor alles bespreken wat tussen vrienden kan spelen, zowel privé als professioneel."

Lauda maakte volgens Wolff niet alleen hemzelf, maar ook Mercedes sterker. Vooral diens mentaliteit maakte grote indruk. "Ik en het team hebben ontzettend veel van Niki geleerd", benadrukt Wolff. "Hij klaagde nooit. Kijk naar wat hij na zijn ongeluk allemaal heeft moeten doorstaan en naar zijn gezondheidsproblemen. Hij had uiteindelijk vier nieren gehad en zei zelf dat er simpelweg geen ruimte meer was voor een vijfde. Hij moest dus maar zorgen dat hij nog vijftien jaar bleef leven. Maar hij klaagde nooit."