Steiner ziet Mercedes-kroonprins opstaan en ziet ongelijke behandeling: "Toto’s hart ligt bij Kimi"

De situatie doet denken aan de machtsverhouding tussen Oscar Piastri en Lando Norris bij McLaren. Piastri leek een periode volledig in controle, terwijl Norris juist zoekende was, maar dat beeld veranderde later. Bij Mercedes verwacht Steiner niet automatisch hetzelfde scenario. Antonelli lijkt niet alleen snel genoeg om Russell onder druk te zetten, maar geniet ook zichtbaar veel vertrouwen van teambaas Toto Wolff en de rest van het Formule 1-team.

Steiner laat weinig twijfel bestaan over zijn huidige voorkeur. "Ik denk niet dat het gaat gebeuren. George doet voor mij nu niet meer echt mee in die afweging. Daar ben ik behoorlijk zeker van", zegt hij in de Red Flags-Podcast. "Vorige week gaf ik Kimi nog een kans van zestig tegen veertig, maar inmiddels is dat vijfenzeventig tegen vijfentwintig." De uitvalbeurt van Antonelli verandert daar volgens hem weinig aan, omdat de Mercedes-coureur structureel sterk oogt.

Antonelli wordt in het gesprek neergezet als de nieuwe lieveling van Mercedes. Bij McLaren moest Piastri mogelijk opboksen tegen de speciale positie van Norris, terwijl Antonelli juist profiteert van het vertrouwen dat Wolff al vroeg in hem uitsprak. Steiner nuanceert dat beeld wel. "Ik denk dat Toto hen gelijk behandelt. Natuurlijk ligt zijn hart bij Kimi", stelt hij. "Contractueel houdt hij evenveel van allebei, maar buiten de contracten misschien iets meer van de ander."

Dat persoonlijke vertrouwen betekent volgens Steiner niet dat Russell technisch wordt benadeeld. In de Formule 1 draait de ontwikkeling van een auto om rondetijd, niet om de voorkeur van één coureur. "Er is altijd een manier om de auto sneller te maken", legt Steiner uit. "Wie de verandering prettig vindt en wie niet, interesseert je niet zolang de machine sneller wordt. Via simulaties weet je hoeveel tijd een bepaalde richting oplevert en kies je gewoon de snelste oplossing."

Steiner benadrukt dat een team nooit bewust een tragere ontwikkelingsrichting kiest om één rijder tegemoet te komen. "Je kijkt niet naar wie er sneller mee zal rijden, want je sluit geen compromis", vervolgt hij. "Als de ene oplossing twee tienden oplevert en de andere drie tienden, kies je altijd voor die drie tienden. Het maakt niet uit wie het prettig vindt. Degene die er minder goed mee overweg kan, moet ermee leren leven en er het maximale uit halen."

Engineers baseren zulke beslissingen volgens Steiner op neerwaartse druk, balans, tractie en andere technische factoren. "Alles gaat de simulaties in. Het draait vooral om de balans van de auto", zegt hij. Daarmee weerspreekt hij het idee dat teams hun volledige concept zomaar rond een stercoureur als Max Verstappen, Lewis Hamilton of Norris bouwen. De snelste theoretische oplossing krijgt voorrang, waarna de coureurs zich tijdens een Grand Prix moeten aanpassen.

Steiner maakt daarbij onderscheid tussen computersimulaties en de fysieke racesimulator. "De simulator is de tweede stap", legt hij uit. "Eerst voorspel je met software wat er aan de auto moet veranderen om sneller te worden. Daarna test je in de simulator of het daadwerkelijk werkt." Die aanpak voorkomt dat teams kostbare onderdelen produceren die op het circuit geen voordeel opleveren. "Je bespaart geld, omdat je niet meteen onderdelen hoeft te maken", benadrukt Steiner.

Ferrari gebruikt volgens hem een vergelijkbare werkwijze, waarbij testcoureurs voortdurend virtuele ontwikkelingsrichtingen beoordelen. Het team berekent eerst op een digitaal model hoeveel voordeel een aanpassing kan opleveren, voordat de oplossing in de simulator terechtkomt. "Ferrari heeft testcoureurs die dag en nacht in de simulator zitten", vervolgt Steiner. "Zij proberen vast te stellen of wat eerst op het model is doorgerekend ook echt sneller is."