Analyse | Waar ging het mis in de carrière van Daniil Kvyat?

Nog maar 19 jaar oud was Daniil Kvyat toen hij als GP3-kampioen zijn entree in de Formule 1 maakte bij het team van Toro Rosso. Hij werd bij het Italiaanse juniorteam van Red Bull Racing aangesteld als opvolger van Daniel Ricciardo die naar datzelfde RBR verhuisde om de gestopte Mark Webber op te volgen. Teamgenoot van Kvyat werd de Fransman Jean-Eric Vergne, die ook graag de overstap naar de hoofdmacht van de Oostenrijkse energiefabriek had gemaakt.

Kvyat debuteerde bij de Grand Prix van Australië en kwalificeerde zich direct in de top-10. De Rus startte als achtste en kwam 58 ronde later als negende over de streep en scoorde daarmee direct zijn eerste twee WK-punten. Bij de volgende Grand Prix in Maleisië miste Kvyat op een haar na Q3, maar scoorde in race met een tiende plaats wel weer een punt. Datzelfde deed hij ook in China waardoor hij na vier Grands Prix als op drie finishes in de punten stond. 

Daarna kwam de klad er een beetje in. Kvyat kwalificeerde zich nog regelmatig in de top-10, maar viel in Monaco, Canada en Oostenrijk drie keer op rij uit alvorens in Engeland wederom punten te scoren. Zijn laatste punten van het seizoen pakte Kvyat op Spa-Francorchamps waarn er een serie uitslagen buiten de top-10 volgde. Kvyat scoorde in zijn eerste Formule 1-seizoen 8 punten en eindigde als vijftiende in het kampioenschap, twee plaatsen en 14 punten achter zijn meer ervaren teamgenoot Jean-Eric Vergne.

Toch was het Kvyat en niet Vergne die een telefoontje van Helmut Marko kreeg toen Sebastian Vettel na een jaar vernederd te zijn door Daniel Ricciardo bekend maakte naar Ferrari te vertrekken. We kunnen terugkijkend vaststellen dat met de promotie naar RBR de carrière van de talentvolle Rus volledig ontspoort is. Hoewel het niet in de uitslagen naar voren komt, is de Rus ten onder gegaan aan de druk die bij Red Bull op de rijders gelegd wordt. Bij Red Bull Racing waren ze vier keer op rij wereldkampioen geworden en was het minst succesvolle seizoen van de laatste jaren (2014, 'slechts' drie overwinningen) afgesloten. De druk om 2015 beter te scoren was immens. De naïeve Kvyat had verwacht de tijd te krijgen om te wennen aan zijn nieuwe werkomgeving maar werd hard afgerekend op het feit dat de prestaties van teamgenoot Ricciardo beter waren, al scoorde Kvyat uiteindelijk drie punten meer dan de Australiër. 

Naast twee DNF's en een tweetal finishes buiten de punten scoorde Kvyat consequent punten. Het waren er voor Red Bull alleen consequent niet genoeg. Kvyat stond in 2015 één keer op het podium. In Hongarije werd hij tweede. De leiding van Red Bull Racing had inmiddels een ander supertalent op het oog. De 17-jarige Max Verstappen had in 2015 in de Toro Rosso even prachtige dingen laten zien dan Kvyat een jaar eerder. Verstappen was, zo oordeelde het management, mentaal misschien wel beter tegen de druk van een topteam bestand dan Kvyat. 

Toen de Rus foutjes begon te maken, met als druppel die de emmer deed overlopen de dubbele crash met Sebastian Vettel in Rusland 2016, was de beslissing snel genomen om Kvyat terug te zetten naar Toro Rosso en Verstappen naar RBR te promoveren. Niet alleen wilde het management Verstappen graag in een wagen van de hoofdmacht hebben, maar ze wilden Kvyat, in wiens carrière ze vele miljoenen geïnvesteerd hebben, de kans geven om zichzelf te herpakken. Misschien was de promotie eind 2014 inderdaad te vroeg geweest en had Kvyat nog gewoon even tijd nodig om te rijpen. In zijn vertrouwde omgeving van Toro Rosso zou het allemaal wel goed komen met Daniil, zo was de gedachte.

Niets was minder waar. Waar de promotie naar Red Bull wellicht een fout was, was de demotie naar Toro Rosso een catastrofe. Kvyat reed gedesillusioneerd en gedemotiveerd zijn rondjes tot ver na de zomerstop. Pas in de laatste races van het jaar leek hij het psychisch weer enigszins onder controle te hebben. Kvyat's talent heeft altijd buiten kijf gestaan, maar zijn mentale weerbaarheid is schrikbarend slecht voor een Rus en een coureur die de ambitie heeft om voor Grand Prix-overwinningen te strijden. Het is tekenend dat in de hele transfermolen van de afgelopen maanden niet één keer de naam Kvyat in verband werd gebracht met een ander team.  

2017 zou het jaar van de (uitgestelde) definitieve doorbraak van de snelle Rus moeten worden. Niets blijkt daarvan. Carlos Sainz heeft meer dan 90% van de punten van Toro Rosso behaald en dat zegt alles. Kvyat is het kwijt. De vervanging door Pierre Gasly had achteraf gezien al eind 2016 plaats moeten vinden en Kvyat mag Fernando Alonso dankbaar zijn voor het verlengen van zijn F1-carrière. De Spanjaards eis om alleen bij te tekenen bij McLaren als er een competitieve motor achterin zou liggen, bracht de hele motoren-tombola op gang én bracht Carlos Sainz naar Renault. Daarom en enkel daarom werd Kvyat niet ontslagen door Red Bull Racing en krijgt hij in Austin voor de derde keer een kans in de Formule 1 om te laten zien dat hij terecht ooit tot supertalent is bestempeld.