Daarom kijk ik F1 | Een legendarische Verstappen in een zeiknat São Paulo

Nee, de Formule 1 kreeg ik er thuis niet met de paplepel ingegoten. Het was vooral voetbal wat bij ons thuis de klok sloeg, maar dat veranderde in 2015. Net zoals bij vele anderen was een Nederlander de oorzaak van infectie met het Formule 1-virus. Dit keer geen achterhoedeteam voor een landgenoot, maar een debuut bij Toro Rosso met kans op een zitje bij Red Bull Racing. Zijn naam? Max Verstappen.

Dat dat zitje voor Verstappen zó snel zou komen, had niemand durven voorspellen. Natuurlijk was de start bij Toro Rosso veelbelovend, maar die stap naar Red Bull kwam wel erg snel. Was het niet te snel? Het antwoord kregen we eigenlijk al bij Grand Prix van Spanje, op zondag 15 mei 2016. Die race wist Verstappen, toen pas achttien jaar oud, te winnen. Toch is dat niet de race waar ik het graag met u over wil hebben.

De Grand Prix waar Verstappen in mijn ogen écht liet zien wat hij in zijn mars heeft, is de Grand Prix van Brazilië in 2016. De vrije trainingen waren veelbelovend, met een minimaal verschil tot Lewis Hamilton in zijn Mercedes. En dan werd er tijdens de race ook nog eens een flinke hoeveelheid regen verwacht...

De kwalificatie verliep ietwat teleurstellend voor Verstappen, want hij werd op het laatste moment door de Ferrari van Kimi Räikkönen geklopt. Het werd niet de door velen gehoopte P2, maar P4. Op zondag liet Verstappen zien dat de teleurstelling bij hem plaats had gemaakt voor revanchegevoelens, want niets minder dan een prachtige race was wat volgde.

De race op zondagavond, om 18.00 uur Nederlandse tijd, begon achter de safetycar. Dat zorgde thuis op de bank voor nogal wat discussie, want was het überhaupt wel veilig genoeg om te rijden? Romain Grosjean liet al vrij snel zien dat voor hem het antwoord op die vraag 'nee' was, want hij crashte in zijn ronde richting de startgrid. Na zeven ronden werd het hele veld losgelaten.

Amper zes ronden later ging het wéér mis: Marcus Ericsson crashte en veroorzaakte opnieuw een safetycar-situatie. Geen onverstandige keuze van wijlen Charlie Whiting, want Ericsson blokkeerde de ingang van de pitstraat. Na de tweede herstart van de race in crashte dit keer Räikkönen. De schade bij zijn klapper was dusdanig groot dat een rode vlag werd ingezet om de race stil te leggen.

De schade werd hersteld en niet veel later werd de race weer hervat. Dat duurde amper zeven ronden, want de race werd door de grote hoeveelheid regen opnieuw stilgelegd. Het zorgde voor een komisch beeld: veel coureurs lieten duidelijk merken dat zij het niet meer zagen zitten om de baan op te gaan. Behalve Max Verstappen dan, die gewoon wilde racen.

Na de zoveelste klapper liet hij zien waarom. De Nederlander lag zestien ronden voor het einde op de zestiende plaats, na een mislukte gok van Red Bull. Een fabuleuze en wonderschone inhaalrace zorgde voor betovering. Dít is Formule 1. Puur racen, in alle omstandigheden, op het scherpst van de snede. Nooit opgeven, altijd doorgaan. Het is precies wie Max Verstappen is.

Valterri Bottas in de Williams, teamgenoot Daniel Ricciardo in de Red Bull, Daniil Kvyat in de Toro Rosso, Esteban Ocon in de Manor, Felipe Nasr in de Sauber, Nico Hülkenberg in de Force India, Sebastian Vettel in de Ferrari, Carlos Sainz in de Toro Rosso en Sergio Perez in de Force India. Allemaal moesten ze eraan geloven. Die race toonde voor mij de schoonheid van de Formule 1. Daarom kijk ik F1. (Foto: Getty Images/Red Bull Content Pool)