Hadjar dankt tekenfilm voor zijn obsessie met Formule 1: "Dat is mijn eerste herinnering"

Die fascinatie ontstond al toen hij pas twee jaar oud was. Waar veel coureurs hun eerste herinnering koppelen aan een Grand Prix of een kartbaan, denkt Hadjar terug aan een dvd-menu met een bekende animatieauto. Vanuit die vroege interesse groeide langzaam de liefde voor racen, al benadrukt hij dat het in het begin nog niet specifiek om Formule 1 ging.

"Ik denk dat mijn ouders de dvd hadden gekocht", vertelt Hadjar over zijn eerste autosportherinnering tegenover Formula1.com. "Er was dan zo’n menu. Ik heb een beeld in mijn hoofd van dat menu, met Lightning McQueen erop. Je zag hem van achteren en dan stonden er opties zoals start, taal wijzigen en dat soort dingen. Dat is mijn eerste herinnering."

Volgens Hadjar ging het daarna vooral om de algemene liefde voor auto’s en snelheid. "Eerlijk gezegd houd ik, sinds ik me kan herinneren, gewoon van auto’s in het algemeen", zegt hij. "Ik had altijd speelgoedauto’s. Het ging niet echt om Formule 1 of rijden, maar meer om de liefde voor auto’s en snelheid in het algemeen."

De stap naar echt racen kwam later, maar toen Hadjar eenmaal in een kart stapte, was de klik er meteen. De Fransman merkte snel dat hij zich op zijn gemak voelde achter het stuur. "Ik zat er meteen helemaal in", legt hij uit. "Mijn vader zag heel snel dat ik comfortabel was. Het was niet zoals voetbal. Daar was ik niet erg goed in, maar in racen wel. Dus ik wist eigenlijk meteen dat dit het was."

Hadjar hoefde zijn ouders naar eigen zeggen niet te overtuigen om hem de racekant op te laten gaan. Wel moest hij laten zien dat hij ook buiten de baan bleef presteren. Zijn ouders vonden studie belangrijk, waardoor de jonge coureur jarenlang twee werelden moest combineren. "Eerlijk gezegd hoefde ik ze niet te overtuigen", zegt Hadjar. "Ik moet zeggen dat het gewoon zo was dat ik allebei op een hoog niveau moest doen."

Die combinatie was volgens Hadjar niet altijd makkelijk. Als kind moest hij na zware kartweekenden meteen weer omschakelen naar school. "Het was heel vermoeiend als kind", geeft hij toe. "Ik heb eigenlijk niet zulke goede herinneringen aan die periode in het karten, want ik kwam op zondag thuis na een zwaar weekend en op maandagochtend had ik een toets."

Toch denkt Hadjar dat die periode hem uiteindelijk ook veel heeft gebracht. De discipline die hij nodig had om school en racen te combineren, helpt hem nu nog steeds in zijn loopbaan. "Ik moest goed zijn in allebei de dingen die ik deed", vertelt hij. "Later, toen we zagen dat het echt serieus werd, begon de focus langzaam iets meer te verschuiven."

De Red Bull Racing-coureur ziet zijn schoolachtergrond inmiddels niet als ballast, maar juist als voordeel. In de moderne Formule 1 draait het immers niet alleen om hard rijden, maar ook om communicatie, analyse en samenwerking met engineers. "Ik denk dat de discipline met school en alles mij op een bepaalde manier heeft geholpen, en nu nog steeds helpt", aldus Hadjar. "Het is een ingewikkelde sport. Je praat de hele dag met engineers, dus het kan je alleen maar helpen."