Op 1 november 2009 werd er geschiedenis geschreven in de Formule 1. Voor het eerst werd er gestart in het licht en gefinisht in het donker. Plaats van handeling was het Yas Marina Circuit waar die dag de allereerste Grand Prix van Abu Dhabi plaats vond.
De Grand Prix van Abu Dhabi werd aangekondigd tijdens het Abu Dhabi F1 Festival dat gehouden werd in het voorjaar van 2007. Hermann Tilke, de huisarchitect van de Formule 1 tekende een prachtige baan met vele inhaalmogelijkheden en in overleg met Bernie Ecclestone c.s. werd besloten dat er na de nachtrace in Singapore ruimte was om nog een Grand Prix deels onder kunstlicht te rijden.
De allereerste Grand Prix van Abu Dhabi was een sprong in het onbekende. Ten eerste was het even afwachten hoe populair de race zou worden omdat het allemaal nogal kunstmatig aangelegd terrein is. Het bleek allemaal al snel goed te komen en de eerste race in de woestijn bleek een opmaat voor de spektakelstukken die in de jaren erna zouden volgen. De allereerste Grand Prix van Abu Dhabi werd gewonnen door Sebastian Vettel die door zijn zege de tweede plaats in het WK overnam van Rubens Barrichello. Verder was het vooral voor een aantal coureurs en twee teams de laatste race. Na Abu Dhabi 2009 hebben we Giancarlo Fisichella, Toyota en BMW niet meer in de Formule 1 terug gezien.
De race in 2010 is de boeken in gegaan als een absolute thriller. Fernando Alonso kwam in Abu Dhabi aan als leider in de stand om het wereldkampioenschap. De Spanjaard had gedurende het seizoen 246 punten verzameld. Het Red Bull-duo Mark Webber en Sebastian Vettel had respectievelijk 238 en 231 achter hun naam staan en beiden maakten in ieder geval op papier nog kans op de wereldtitel. Voordat het weekend begon werd er veel gespeculeerd over het invoeren van eventuele teamorders bij het team van Red Bull Racing om Alonso van de titel af te houden. Zowel Christian Horner als Dietrich Mateschitz benadrukten dat RBR daar niet aan zou beginnen. 'Soms is het beter om eervol tweede te worden', zei Mateschitz cryptisch. Vettel trainde zichzelf naar pole position en werd geflankeerd door Lewis Hamilton. Alonso startte als derde en was blij dat hij voor zijn naaste belager Webber startte.
Na de start ontvouwde zich een klassieker. Vettel behield de leiding, maar Alonso verloor een plaats aan Button. Webber had het moeilijk om zijn banden en ging als eerste naar de pits voor nieuwe banden. De Australiër kwam als zestiende terug op de baan. Vier ronden later raakte Alonso lichtjes de muur en ging ook hij naar binnen. De Ferrari-coureur kwam vlak voor Webber weer de baan op. Alonso en Webber rukten op door het veld, maar hun opmars werd gestuit toen ze achter de Renault van Vitaly Petrov terecht kwamen. Vettel bleef onder tussen snelle rondes rijden en kwam na zijn pitstop achter Button, maar voor Hamilton en Kubica terug op de baan. Waar Alonso en Webber rondenlang gevangen zaten achter Petrov en hun titelaspiraties in rook op zagen gaan, reed Vettel na de pitstop van Button zijn eerste wereldtitel tegemoet. De Duitser won de race voor Hamilton en Button. Alonso en Webber werden slechts zevende en achtste. De wereldtitel ging naar Heppenheimer Vettel, op dat moment met 23 jaar en 134 dagen de jongste wereldkampioen ooit.
De race in 2011 was een tegenvallende race in vergelijking met de editie van 2010. De wereldtitelstrijd was allang en breed beslist in het voordeel van Sebastian Vettel die voor het eerst sinds Korea 2010 de finish van een race niet zou halen. De overwinning ging naar Lewis Hamilton, voor Fernando Alonso en Jenson Button.
In 2012 was de titelstrijd tussen Vettel en Alonso nog in volle gang toen het Formule 1-circus neerstreek in Abu Dhabi. Sebastian Vettel werd derde in de race achter Fernando Alonso die daarmee drie punten inliep op de Duitser. De overwinning leek lange tijd wederom naar Lewis Hamilton te gaan. De Brit domineerde het hele weekend, maar moest in de race zijn McLaren aan de kant zetten met brandstofdruk-problemen. De leiding werd geërfd door Kimi Raikkonen die namens het team van Lotus de race won.
Het meest spectaculair aan de race van 2013 was het mogelijk was om een deel van de zonsverduistering tijdens de race te bekijken. De race zelf werd direct na de start beslist toen Sebastian Vettel, al lang en breed wereldkampioen, teamgenoot Webber passeerde en met een halve minuut voorsprong won.
In 2014 was Abu Dhabi wederom het toneel van een WK-beslissing. Mercedes-teamgenoten Hamilton en Rosberg domineerden het hele jaar en hielden elkaar redelijk in balans qua punten al scoorde Hamilton veel meer overwinningen dan Rosberg. Voorafgaand aan de race in Abu Dhabi had Hamilton 334 punten verzameld tegenover de 317 punten van Rosberg. Omdat dit de enige race in de historie is geweest waar dubbele punten te verdienen waren, was Rosberg echter verre van kansloos voor de titel. Uiteindelijk ging de race alsook de wereldtitel vrij simpel naar Hamilton, die de race won en titel rivaal Rosberg een problematische middag zag hebben. De Duitser finishte uiteindelijk als veertiende.
Een jaar later was de wereldtitelstrijd een stuk minder spannend en was Lewis Hamilton al ver voor de finale race in Abu Dhabi zeker van zijn tweede wereldtitel op rij en derde in zijn totaliteit. De race werd gewonnen door Nico Rosberg, die wederom een jaar later de beste papieren had om de wereldtitel te grijpen. Lewis Hamilton haalde in 2016 echter alle trucs uit de kast om de Duitser van zijn a propos te brengen, waaronder het extreem langzaam rondrijden om Rosberg in de problemen te brengen met achtervolgende wagens. De Duitser bleef Sebastian Vettel en Max Verstappen echter voor en finishte achter Hamilton als tweede, voldoende om zijn eerste en enige wereldtitel in de wacht te slepen.