Ricciardo meet zich niet met Alonso of Hamilton: "Ik ben iets kwijtgeraakt en dat is oké"

De voormalig coureur heeft het afgelopen jaar veel na kunnen denken. “Ik heb de afgelopen twaalf maanden zeker veel moeten proberen te begrijpen over het einde van mijn carrière. En het is een kwestie van timing, want je weet dat je het niet echt terugkrijgt”, geeft hij aan in een interview met Jim Farley. “Als het eenmaal weg is, is het voor het grootste deel weg”, weet hij nu. Daar kreeg hij al een voorproefje van na zijn ontslag bij McLaren.

Dat ontslag was zwaar voor Ricciardo. “Ze lieten me gaan. Dus toen, in 2023, begon ik zonder stoeltje. En dat was zo van: ik dacht: Is dit het dan? Moet ik er nu gewoon een punt achter zetten?” vertelt de Australiër, die het lastig vond om die beslissing te maken. “Ik wist dat er nog steeds een brandend verlangen in me zat”, benadrukt hij. Waar analisten kritisch waren, wilden veel fans Ricciardo graag terugzien.

De Australiër moest al die meningen negeren en proberen uit te vinden wat hij zelf wilde. “Het gaat erom: wat wil jij? Ik heb geprobeerd het zo persoonlijk mogelijk te maken”, geeft hij aan. “Er zijn natuurlijk nog steeds meningen, zelfs als het je ouders zijn of wat dan ook. Maar uiteindelijk heb ik mijn best gedaan om ervoor te zorgen dat dat vuur bleef branden. Toen kwam ik halverwege het seizoen weer in de stoel terecht”, herinnert hij zich nog goed.

De terugkeer was in eerste instantie van korte duur vanwege een blessure. “Ik brak mijn hand en het was zo’n onbeduidend ongelukje, maar ik miste toch een aantal races. Ik denk dat ik eruit was voor tien weken of zo”, vertelt de oud-coureur. “Ik dacht: Nou, ik heb mezelf al die jaren nooit echt bezeerd tijdens het racen en nu heb ik een stom ongelukje.” Hij overwoog ook toen te stoppen, maar wilde nog iets afmaken. Er was unfinished business.

Het seizoen erna werd Ricciardo toch vroegtijdig weggestuurd. “Ik heb nog een jaar in de F1 volgehouden en toen werd ik uiteindelijk ontslagen. Dat was de realiteit op dat moment”, vertelt de Australiër. Het was zijn tweede ontslag in ongeveer twee jaar tijd. “Het had me ook veel energie gekost. Ik had er heel veel van mezelf in gestoken en ik voelde me er behoorlijk uitgeput door.”

Ricciardo is blij dat hij uiteindelijk niet zelf de keuze hoefde te maken. “Achteraf gezien was ik dankbaar dat ze de beslissing voor mij hebben genomen. Ik denk dat het moeilijk zou zijn geweest om te zeggen: Ik ben er klaar mee. Het ging niet zozeer om mij. Ik denk dat ik wist dat ik er waarschijnlijk klaar mee was, omdat ik wist dat het voor mij moeilijker was om op het niveau te presteren dat ik kon.”

De oud-coureur laat de naam van Alonso vallen, die bijna 45 is maar nog niet zeker weet of 2026 zijn laatste seizoen wordt. Ook Hamilton is 41 en denkt nog niet aan stoppen. “Deze jongens zitten in de veertig, rijden in de F1 en presteren op zeer hoog niveau”, ziet Ricciardo hen iets doen wat hij zelf niet meer kon. “Om welke reden dan ook, ik ben iets kwijtgeraakt en het is oké om dat toe te geven. Het is prima”, sluit hij af.