Verstappen is de koning van de inhaalraces: wat is nog haalbaar?

Verstappen heeft in Australië door de jaren heen al veel pech gehad. In 2015 viel hij als debutant met technische problemen uit, en een jaar later ging in de race ook bijna alles verkeerd. Vier jaar geleden viel Verstappen bij de introductie van een nieuwe set reglementen uit met technische problemen. Op dat moment had Verstappen ook de op één na snelste auto, in dat geval achter Ferrari. Uiteindelijk werd hij ondanks die tegenslag wél dominant kampioen. In 2024 viel Verstappen wederom uit, ditmaal vanwege een remprobleem.

Het is uiteraard nog de vraag of Verstappen de race nu wél probleemloos overleeft, maar mogelijk kan hij de schade beperken als hij nu zijn pech al in de kwalificatie gehad heeft. Vanaf de twintigste plek is het echter onduidelijk hoe makkelijk het inhalen wordt. Tijdens de testdagen gaven de coureurs aan dat inhalen heel ingewikkeld is geworden, met name vanwege het verdwijnen van DRS. De actieve aerodynamica helpt daar niet bij, want de voorste coureur in een duel profiteert daar ook van.

Coureurs kunnen dit jaar wel gebruik maken van Overtake Mode, waarmee ze meer energie kunnen inzetten en terugwinnen als ze bij het meetpunt binnen een seconde van hun voorganger zitten. Hoe effectief dit systeem is, valt nog te bezien, zeker in Australië, waar de batterijen het sowieso al loodzwaar hebben. Het energiemanagement kan echter ook voor inhaalmogelijkheden zorgen.

Als coureurs hun batterijen opladen, verliezen zij het elektrische deel van het vermogen. Dat staat gelijk aan 350 kW, ofwel zo'n 475 pk. In de kwalificaties gebruikten de coureurs hierbij een soortgelijke strategie. Je begint namelijk aan je snelle ronde met een volle batterij en als je terugkeert op start-finish, is de batterij leeg. In de race zit dat anders, want je wil je batterijniveau op een vergelijkbaar niveau houden.

Dit geeft een snellere auto of coureur meer speelruimte. Naast de Overtake Mode kun je bijvoorbeeld je batterij dertig procent verder legen om een inhaalactie te plaatsen. Stel dat Verstappen achter Pierre Gasly rijdt, dan is het onwaarschijnlijk dat de Fransman zijn batterij gaat gebruiken om strategisch te verdedigen. Verstappen kan zijn elektrisch vermogen wel even inzetten om Gasly in te halen en zijn batterij vervolgens weer opladen om zich voor te bereiden op de volgende inhaalactie.

Waarschijnlijk zorgt dit voor een extreme versie van het scenario dat we in het afgelopen decennium steeds vaker zagen. Coureurs uit het middenveld deden over het algemeen geen moeite om te verdedigen tegen coureurs van topteams, als ze geen kans zagen om die coureur over een hele raceafstand te verslaan. Nu er zoveel focus op het energiemanagement ligt, zullen coureurs de opdracht krijgen om hun hoofd niet te verliezen in een duel en vooral energie te blijven managen. Dat maakt de kans levensgroot dat de coureurs buiten de top zeven niet gaan verdedigen tegen Verstappen.

Het is de vraag hoe lang het gaat duren, maar de kans is dus groot dat Verstappen vroeg of laat op de achtste plek aankomt. Daarna zit hij in de groep met de coureurs van de topteams en worden de duels dus anders. Als Verstappen een goed resultaat wil behalen, zou het enorm helpen als er één of meerdere Safety Cars komen. Gezien de betrouwbaarheidsproblemen aan de start van deze cyclus is de kans erg groot dat meerdere coureurs tijdens de race stil zullen vallen. Een volle Safety Car kan Verstappen dan in ieder geval de kans geven om aan te sluiten.

Daarna komt het ook aan op race pace. Verstappen was tijdens de testdagen sterker in de racesimulaties dan in de kwalificatiesimulaties, en de derde startplek van Isack Hadjar biedt dan ook hoop. Charles Leclerc liet nog voor de kwalificatie optekenen dat Mercedes de beste race pace heeft, gevolgd door Red Bull, McLaren, en dan pas Ferrari. Dit betekent normaal gesproken dat Verstappen in de race sneller zal zijn dan de andere coureurs van McLaren, Ferrari, en Red Bull. Alles tussen een derde en een achtste plek lijkt, bij het uitblijven van problemen, dan ook realistisch.

In de onderstaande tabel zijn alle races uit het huidige decennium te zien, waarin Verstappen vanaf de tiende startplek, of nog lager, kwam, met daarnaast ook zijn resultaten. In deze acht Grands Prix wist Verstappen maar liefst drie keer te winnen en eindigde hij zes keer op het podium. Dat komt dus neer op een podiumpercentage van 75 procent. De Limburger eindigde zelfs in alle races in de top vijf, met een gemiddelde eindpositie van 2,38. Bij de races vanaf P15 en lager komt Verstappen zelfs tot een gemiddelde van 2,00.

In de periode vanaf 2021 eindigde Verstappen in 85 van de 114 Grands Prix op het podium. Dat komt neer op een podiumpercentage van 74,56 procent. Dat is nagenoeg gelijk aan de 75 procent die Verstappen in zijn inhaalraces neerzet. Het winstpercentage ligt in totaal met 53,51 procent wel ruim hoger dan de 37,50 procent die Verstappen in zijn acht inhaalraces haalde. De statistieken maken in ieder geval wel duidelijk dat het naïef zou zijn om Verstappen vanwege zijn startpositie uit te sluiten voor een podiumplek.

In veel van de races uit de bovenstaande tabel werd een podiumplek vooraf ook niet verwacht. In beide Braziliaanse races leek een uitslag in de top drie ondenkbaar, en ook in Hongarije 2022 werd die niet langer verwacht. In Rusland 2021 leek de tweede plek ook ondenkbaar te zijn. Daar staat tegenover dat het weer in São Paulo 2024 en Rusland 2021 een rol speelde in de inhaalslag van Verstappen, maar ook op basis van de overige zes races zet Verstappen uitstekende cijfers neer.