Blog Spanje dag 3: 'Had Cruijff het dus tóch bij het juiste eind'

Vanaf Montmeló zijn er diverse looproutes naar het circuit die meer dan 100.000 toeschouwers op zondag in een redelijke tijd op het circuit moesten krijgen. Op het circuit komen lukte de toeschouwers wel, maar wel zijn er signalen vanaf het circuit gekomen van bezoekers die meer dan een uur in de rij moesten staan voor een broodje en water. Het circuit heeft in de organisatie dus wat steken laten vallen dit jaar.

Ik las een bericht van een stel dat drie liter water mee had genomen voor één dag. Het was niet voldoende om zonder dorst de snikhete dag door te komen. Zelfs de sterren van de show, die beslist niet uitgedroogd zouden moeten zijn, hadden last van de extreme hitte. Lando Norris werd bijvoorbeeld onwel tijdens de drivers' parade. Situaties die als organisatie eigenlijk niet goed te praten zijn, en zeker een verbeterpunt voor de Grands Prix van de komende jaren.

Ik begon mijn blogtrio dit weekend met wat informatie over de economische impact van zo’n Grand Prix-weekend op de lokale overheid, en dat het voor de lokale bevolking best voordelig kan zijn om zo’n groot internationaal evenement te huisvesten. Voorbeeld: je hebt een driekamerappartement in Montmeló waar je doorgaans 600 euro huur voor betaalt op maandbasis (ik zeg maar wat). Zo’n appartement kan je aan een groep reizigers een weekend lang ongetwijfeld voor twee keer dat bedrag verhuren, als het niet meer is. Dan woon je dus in essentie twee maanden gratis, terwijl je ook nog eens een lang weekend bij je schoonouders kan zitten!

De afgelopen jaren is meermaals de naam Johan Cruijff in hetzelfde verhaal genoemd als die van Max Verstappen. De coureur was een fan van de legendarische voetballer, die op zijn beurt weer fan was van de Formule 1-coureur. Cruijff stond naast zijn talent voor voetballen bekend om zijn iconische uitspraken. ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’, is een gevleugeld gezegde van de in 2016 overleden virtuoos. Precies deze uitspraak wist ik op mijn heenweg naar het circuit te verbinden aan de lokale bevolking.

Hoeveel geld zo’n evenement namelijk ook kost, het levert ook wat op. Onderweg naar Circuit de Barcelona-Catalunya werd het prijskaartje maar al te duidelijk. Richeltjes, betonblokken en andere horizontale verhogingen rondom Montmeló worden door de Formule 1-fans vol gezet met plastic bekertjes, halflege bierblikken, colaflesjes en eindeloos veel meer troep. Naast het feit dat het veel geld kost om de rotzooi weg te werken, zit de lokale bevolking dus met de gebakken peren.

Er blijft altijd wat liggen, hoe veel moeite je ook stopt in het opruimen. Dit beeld vormde het enige smetje op een anderzijds glansvol weekend voor mij persoonlijk. F1 zet op de koordjes van haar mediapassen dat het middels het ‘We Race As One’-initiatief carbonneutraal wil zijn in 2030, maar het moet ook het consumptiegedrag van haar fans aanpakken, wil het definitief van haar schadelijke imago af op milieugebied. All right, genoeg azijngepist - of is het geazijnpist?

Zondag was de enige dag dat Helmut Marko niet al aan een cappuccino zat toen ik de paddock inliep. De Oostenrijker praat graag, maar werkt ook hard. Dat komt terug in de manier waarop hij meehelpt Red Bull Racing aan de gang te houden, en aan het succesvolle Red Bull-juniorenprogramma, dat al jaren met regelmaat Formule 1-coureurs produceert die debuteren en aanwezig blijven in de sport. Sebastian Vettel, Daniel Ricciardo, Pierre Gasly – veel van de hedendaagse supersterren hebben linksom of rechtsom wel eens te maken gehad met het team uit Milton Keynes, en dus met Marko.

Dat Red Bull het Grand Prix-weekend uiteindelijk als winnaar zou verlaten, verbaasde mij eerlijk gezegd niet. De longrun-analyses van de vrijdag deden al vermoeden dat Max Verstappen en Sergio Pérez veel snelheid zouden hebben. De manier waarop was echter wel verbazend. Ferrari heeft dit jaar nauwelijks tekenen van betrouwbaarheidsproblemen vertoond. Des te verrassender was het voor de toeschouwers, en ongetwijfeld ook Charles Leclerc zelf, toen hij nog vóór de tweede pitstop-fase zijn F1-75 in de garage moest parkeren.

Herinnert u het zich nog? Na de Grand Prix van Australië had Verstappen een berg te beklimmen. 46 punten had hij goed te maken, en dat zou een significant deel van het seizoen kosten. Drie races later is de achterstand al weggepoetst. Sterker nog, de voorsprong is nu aan Verstappen, die zes punten boven de Monegask uitsteekt. Zelfs Sergio Pérez zit inmiddels dicht bij Leclerc, het gat is slechts negentien punten. In het constructeurskampioenschap is de voorsprong van Red Bull 24 punten – wat een wereld van verschil vergeleken met enkele weken geleden.

Ik moest La Marcha Real, het nationale volkslied van Spanje, overslaan. Prema, een Italiaans Formule 2 én Formule 3-team, gaf mij halsoverkop toestemming om een interview af te nemen met niemand minder dan Dennis Hauger, de Formule 3-kampioen van 2021. Een Noor die ik zo’n anderhalf jaar geleden mid-COVID enkel ooit eens via Skype mocht ontmoeten. Ook in levenden lijve was hij ontzettend aardig, en vertelde hij mij voor de garage van zijn renstal over zijn huidige seizoen, de stap van F3 naar F2 en hoe hij zijn Formule 3-overwinning in Zandvoort ervoer. Zijn huidige seizoen verloopt nog niet zo voortvarend als hij zelf zou willen, maar Hauger heeft zeker de potentie om door te stoten naar de F1. Toch tof om zo’n toptalent eens de hand te schudden, al waren de ceremoniële F1-verplichtingen iets verderop al wel gaande.

Het Nederlandse volkslied heb ik daarentegen níét overgeslagen. Nadat Verstappen zijn RB18 neergezet had onder het podium trokken alle omringende fans naar hem toe om een glimp op te vangen van de enkelvoudig wereldkampioen. Maar het was niet Verstappens naam die gescandeerd werd door de Spaanse fans, en ook niet die van Carlos Sainz. Nee, Sergio Pérez, Mexicaans maar dus wel Spaanssprekend, was dit jaar de publiekslieveling in Barcelona.

Zodra de podiumceremonie over was, liep het hier leeg. Hordes aan fans in oranje en donkerblauw snelden richting de uitgang om de grootste drukte voor te zijn. De pogingen waren hoogstwaarschijnlijk tevergeefs.

Toen de laatste fans onvrijwillig de hekken uitgewerkt waren, kwamen de eerste busjes en vorkheftrucks al aan. Alles behalve de gebruikelijke Barcelona-Catalunya-infrastructuur wordt nu afgebouwd en gaat de opslag in tot een evenement van vergelijkbaar formaat op de planning staat. De media-afdeling blijft gewoon nog doordraaien, want er is voldoende gebeurd om te belichten. Leuk feitje: doorgaans sluit het mediacentrum in Spanje om 23.00u, maar op zondag niet. Op zondag is het gebouw open tot de laatste journalist vertrekt. Is dat 04.00u ’s nachts, dan is dat zo. Ik ga dat helaas niet redden, vooral omdat mijn wekker om zes uur weer gaat. Ik heb geprobeerd jullie dit weekend vol toewijding op de hoogte te houden van wat er zich hier heeft afgespeeld, en ik hoop dat het jullie bevallen is.

Mijn Spaanse avontuur zit erop, maar niet getreurd. F1Maximaal.nl heeft inmiddels haar accreditatie voor de Grand Prix van Monaco aankomend weekeinde ook al binnen. Ikzelf ben daar niet van de partij, maar mijn collega Rick Pasker wel. Hij heeft mij al toegezegd dat hij jullie minstens even vermakelijk en informatief op de hoogte zal houden van de gebeurtenissen in de stadstaat. Ik geef nu het stokje al aan hem door. Dit stokje pakt hij vrijdag aanstaande over met een driedelige blog over zíjn paddockavonturen.