De constructeursstanden van de afgelopen vijftien jaar: moet Red Bull vrezen voor een opmars?

Mercedes wint, een bekend begrip van de afgelopen jaren. Het sinds 2014 onverslaanbare succesteam heeft echter ook mindere momenten gehad. In de eerdere jaren 2000 racete de renstal uit Brackley nog onder de Honda-vlag, maar de Japanse fabrikant zag zich genoodzaakt om de stekker er uit te trekken. Teambaas Ross Brawn kocht het team toen over en ging een partnerschap aan met Mercedes.

Brawn GP was geboren en meteen gebeurde het onmogelijke. In een ontzettend dominant seizoen wordt Jenson Button kampioen bij het team en steken ze ook de constructeurstitel in de zak. Mercedes zag hier wel potentie in, waardoor nog datzelfde jaar bekend werd gemaakt dat Brawn GP wordt overgenomen en het fabrieksteam wordt van het Duitse automerk. Michael Schumacher, toen gepensioneerd uit de F1, werd teruggehaald om het team te versterken. Toch werden de kampioenschappen de volgende jaren afgesnoept door een andere speler. Uiteindelijk heeft het werk van Schumacher een prima fundering gelegd voor Lewis Hamilton, die vanaf 2014 enorm kon profiteren van het sterke Mercedes en meerdere kampioenschappen pakte.

Een flinke bak aan reglementswijzigingen veroorzaakt een wisseling van de wacht aan de top. Mercedes kan niet dominant blijven, maar Adrian Newey weet bij Red Bull Racing een enorm sterke bolide te ontwerpen. Red Bull, wat volgens Christian Horner toendertijd bekend stond als feestteam, kwakkelde al jaren in de middenmoot van de grid. In 2009 waren ze nog zevende, maar met Sebastian Vettel en Mark Webber weten ze een enorme stunt neer te zetten en beide kampioenschappen in 2010 te pakken.

Nadat Mercedes de kop weer overnam vanaf 2014, lukt het Red Bull telkens nét niet die laatste stap te maken om het gat te dichten. Ondertussen staat de druk op de ketel bij het team van Max Verstappen. Na een periode van ups en downs lijken McLaren, Racing Point (dit jaar Aston Martin, red.) goed bezig te zijn. De drie middenmoot-teams zijn de grootste groeiers van de afgelopen jaren. Alpine/Renault lijkt met Daniel Ricciardo eindelijk de progressie te boeken die ze sinds de gloriejaren van Fernando Alonso bij lange na niet konden halen.

Ook Ferrari moet met een compleet nieuwe motor weer competitie gaan leveren aan Red Bull en Mercedes. De flinke terugval in 2020 komt door het vermoedelijke valsspelen met de regels omtrent de krachtbron, dus een kans op een comeback is nog altijd zeer aanwezig.

Naast een aantal succesverhalen, kan natuurlijk niet iedereen verbeteren. Williams, Haas en Alfa Romeo lijken al jaren aan het kortste eind te trekken met de ontwikkelingen. De drie teams hebben in ieder geval één ding gemeen: ze staan onderaan in de ranglijsten als er wordt gekeken naar hun jaarlijkse budget. Nieuwe reglementswijzigingen moeten dit gaan veranderen in de toekomst, waardoor de drie 'goedkopere' F1-teams meer kans krijgen om te klimmen.

Williams moet met een overname en een flinke zak geld weer naar de top gaan, maar teams als Haas proberen het op een andere manier aan te pakken. De Amerikaanse renstal wil veel bereiken met een klein budget, maar kent sinds hun F1-entree in 2016 aardig wat tegenslagen. Hoewel er een stijgende lijn te zien was, blunderde het team veel met slechte chassis-ontwikkelingen, fouten tijdens de race en coureurs Kevin Magnussen en Romain Grosjean die regelmatig crashten. Voor 2021 is er dan ook besloten om met een schone lei verder te gaan en twee nieuwe coureurs aan te stellen. Hoe de rest van de processen in het team nu verlopen, is nog maar de vraag.

De Ferrari-verbonden teams kunnen in ieder geval profiteren van een verbetering komend seizoen. De verbeterde motor van Italiaanse komaf lijkt er op te hinten dat Alfa Romeo, Haas en natuurlijk Ferrari in ieder geval niet zo slecht af zijn als in 'rampjaar' 2020. Alfa Romeo zit al helemaal lang te wachten op verbetering. Het team kon onder de naam Sauber nog stunten in 2002 en tweede worden, maar hun laatste officiële kampioenschap werd gewonnen in 1951. En dit was nog niet eens het constructeurskampioenschap.

Men vergeet door de tegenvallende resultaten van de afgelopen jaren al snel hoe groot McLaren ooit was. De Britten maakten maar liefst twaalf coureurs wereldkampioen en konden hiernaast ook nog eens acht constructeurskampioenschappen verzilveren. De laatste was echter 1998 (en het coureurskampioenschap in 2008 met Lewis Hamilton, red.). Na een lange periode van tegenslagen lijken ze nu toch weer onderweg naar de top te zijn, al ging dit absoluut niet zonder slag of stoot.

Een jaar vóór het kampioenschap van Hamilton bij McLaren zat de renstal in één van de meest spraakmakende Formule 1-schandalen aller tijden. Het is ook gelijk opvallend in bovenstaande grafiek: er mist een streep bij McLaren. Het Spygate-schandaal was de oorzaak: in dit jaar zou de Britse renstal gespioneerd hebben bij titelconcurrent Ferrari, wat leidde tot een pijnlijk en lang proces. McLaren moest al haar punten in het constructeurskampioenschap inleveren. Even leek het team daarna nog mee te kunnen strijden voor titels, maar met de overstap naar Honda en later naar Renault, was het al snel duidelijk dat de zaken niet op orde waren. Een terugkeer naar Mercedes moet de opmars, die de afgelopen jaren duidelijk te zien is, versterken. Gezien de concurrentie wordt volgend jaar het in ieder geval spannender in de top vijf van het veld.