Eeuwig talent Leclerc wordt 29, maar grote droom blijft onvervuld: hoe lang moet hij nog wachten?

Met zijn overwinning op Silverstone bewees Leclerc dit seizoen opnieuw dat hij races kan winnen. Ook in Singapore was hij afgelopen weekend bijzonder competitief, maar moest hij genoegen nemen met de tweede plaats achter Verstappen. De 29-jarige coureur heeft zijn toekomst desondanks opnieuw aan Ferrari verbonden. Daarmee blijft hij trouw aan de renstal waarmee hij al sinds zijn jeugd de wereldtitel wil veroveren. De vraag is alleen hoelang die droom nog onvervuld blijft.

Leclerc gold al vroeg als een van de grootste talenten in de autosport. In 2016 werd hij opgenomen in de Ferrari Driver Academy en won hij de GP3-titel. Een jaar later pakte hij bij zijn eerste poging ook het Formule 2-kampioenschap. Achter die razendsnelle opmars ging een persoonlijk zwaar verhaal schuil. In 2015 verloor Leclerc zijn mentor Jules Bianchi en in 2017 overleed zijn vader Hervé, die hem jarenlang had gesteund.

Na een sterk debuutseizoen bij Sauber in 2018 kreeg Leclerc onmiddellijk de kans bij Ferrari. Hij verving Kimi Räikkönen en werd in 2019 teamgenoot van viervoudig wereldkampioen Sebastian Vettel. De Monegask had nauwelijks tijd nodig om indruk te maken. Hij pakte zeven polepositions en won zijn eerste twee Grands Prix. Vooral zijn overwinning op Monza, voor het uitzinnige Italiaanse publiek, liet zien dat Ferrari een nieuwe publiekslieveling had gevonden.

Zijn eerste zege op Spa-Francorchamps was echter minstens zo memorabel. Een dag eerder was zijn goede vriend Anthoine Hubert omgekomen tijdens een Formule 2-race. Leclerc moest dat verlies verwerken terwijl hij op het hoogste niveau presteerde. In datzelfde seizoen eindigde hij bovendien boven Vettel in het wereldkampioenschap. Daarmee leek de basis gelegd voor een toekomst waarin hij Ferrari terug naar de wereldtitel zou leiden.

Die toekomst verliep minder voorspoedig dan gehoopt. Ferrari kende in 2020 en 2021 moeilijke seizoenen, waardoor Leclerc zelden om de overwinning kon strijden. Waar Verstappen vanaf 2021 steeds meer successen boekte, moest de Monegask vooral hopen dat zijn team de achterstand op Red Bull en Mercedes zou verkleinen. Zelf bleef hij indruk maken in kwalificaties, maar een wereldkampioenschap leek ver weg.

In 2022 leek alles eindelijk samen te vallen. Leclerc won twee van de eerste drie races en had na de Grand Prix van Australië liefst 46 punten voorsprong op Verstappen. Ferrari leek met de nieuwe reglementen de juiste richting te hebben gekozen. Vervolgens kantelde het seizoen volledig. Technische problemen, strategische fouten en enkele missers van Leclerc maakten een einde aan de titeldroom. Zijn crash vanaf de leiding in Frankrijk was een van de pijnlijkste momenten.

Verstappen reed uiteindelijk naar zijn tweede wereldtitel, terwijl Leclerc op 146 punten achterstand als tweede eindigde. Een jaar later ging het nog moeizamer: Ferrari won slechts één race en die overwinning kwam op naam van Carlos Sainz. Leclerc sloot 2023 zelfs zonder Grand Prix-zege af. Het contrast met Verstappen, die record na record verbeterde, werd daarmee steeds groter. Niet omdat Leclerc zijn snelheid kwijt was, maar omdat zijn materiaal hem zelden dezelfde mogelijkheden bood.

In 2024 beleefde Leclerc misschien wel het emotioneelste hoogtepunt van zijn carrière. Na jaren vol pech won hij eindelijk zijn thuisrace in Monaco. De overwinning betekende veel meer dan een nieuwe trofee. Als kind had Leclerc de Grand Prix al met zijn vader bekeken en ervan gedroomd ooit zelf door de straten van Monte Carlo te winnen. Dat hij die droom kon verwezenlijken zonder zijn vader erbij, maakte het moment bijzonder aangrijpend.

Later dat jaar volgden ook zeges op Monza en in Austin. Ferrari eindigde slechts veertien punten achter McLaren in het constructeurskampioenschap, waardoor er opnieuw optimisme ontstond. De komst van zevenvoudig wereldkampioen Lewis Hamilton in 2025 moest Ferrari de laatste stap laten zetten. In plaats daarvan volgde een teleurstellend seizoen. Leclerc stond zeven keer op het podium, maar de Scuderia won geen enkele Grand Prix en eindigde als vierde bij de constructeurs.

De komst van Hamilton leverde bovendien een interessante interne vergelijking op. Hoewel de Brit over veel meer ervaring en wereldtitels beschikte, was Leclerc de sterkere Ferrari-coureur. Hij eindigde als vijfde in het kampioenschap, terwijl Hamilton geen enkele podiumplaats in een Grand Prix behaalde. Leclerc bevestigde daarmee zijn status als kopman, maar moest opnieuw constateren dat individuele prestaties niet voldoende waren om Ferrari terug aan de top te brengen.

De nieuwe technische reglementen boden Ferrari een volgende kans, maar in 2026 bleek Mercedes aanvankelijk veel sterker. Kimi Antonelli bouwde een ruime voorsprong op in het wereldkampioenschap, terwijl Leclerc opnieuw een wisselvallig seizoen beleefde. In Monaco en Barcelona viel hij uit en ook in Oostenrijk bleef een goed resultaat uit. Op Silverstone was het eindelijk wel raak: Leclerc won zijn eerste Grand Prix sinds 2024 en boekte zijn negende overwinning.

Afgelopen weekend was Ferrari ook in Singapore weer dichtbij. Leclerc kwalificeerde zich slechts 0,054 seconde achter Verstappen en probeerde de Nederlander bij de start aan te vallen. Uiteindelijk eindigde hij als tweede. Daarmee staat hij na zeventien Grands Prix vijfde in het kampioenschap, nog achter zijn teamgenoot Hamilton. Ferrari staat weliswaar tweede bij de constructeurs, maar de achterstand op Mercedes is opnieuw groot. De titel waar Leclerc op wacht, lijkt dus ook dit jaar buiten bereik.

Toch besloot de Monegask deze zomer zijn contract bij Ferrari te verlengen, ondanks belangstelling van andere teams. Hij vertrouwt op de toekomstplannen van de Scuderia en op teambaas Frédéric Vasseur, met wie hij al sinds de opstapklassen samenwerkt. Leclerc beschouwt Ferrari bovendien niet als een gewone werkgever. De emotionele band met het team maakt een vertrek moeilijk, zeker omdat hij juist met de beroemde rode auto wereldkampioen wil worden.

Leclerc is met 29 jaar zeker niet te oud om zijn eerste wereldtitel te veroveren. Nico Rosberg werd op zijn 31e voor het eerst kampioen en Hamilton won het grootste deel van zijn titels na zijn 29e verjaardag. Toch valt niet te ontkennen dat Leclerc al acht Ferrari-seizoenen achter de rug heeft zonder ooit tot de laatste race serieus voor het kampioenschap mee te doen. Zijn negen overwinningen steken bovendien schril af tegen de erelijst van Verstappen.

Ferrari wacht zelf al sinds 2007 op een wereldtitel bij de coureurs. Dat wachten is voor Leclerc inmiddels bijna een vast onderdeel van zijn Formule 1-carrière geworden. Bij zijn recente contractverlenging benadrukte hij echter opnieuw waarom hij blijft: Ferrari voelt als familie en de droom leeft nog. De komende jaren moeten uitwijzen of die loyaliteit wordt beloond met een auto waarmee hij niet alleen losse Grands Prix, maar eindelijk ook een wereldkampioenschap kan winnen.