Bij Red Bull Racing gaat het richting 2026 niet alleen over
hoe snel de auto straks is, maar ook over hoe je zo’n gigantisch project
georganiseerd krijgt. De nieuwe motor is het hart van alles: elk team wil iets
anders, van snelheid tot betrouwbaarheid en van koeling tot inbouw in de auto.
Tegelijk groeit de motorafdeling in razend tempo van een klein clubje naar
honderden mensen. Dat vraagt om keuzes, afspraken en vooral: focus. Die focus wordt extra lastig omdat de deadline niet schuift.
Je kunt discussiëren, plannen herschrijven en prioriteiten verleggen, maar de
eerste race in 2026 is gewoon op 8 maart in Australië. En daar zit precies het spanningsveld in:
iedereen wil ‘nu’ iets opgelost hebben, terwijl je ook moet bewaken dat je over
maanden nog steeds op schema ligt.
Lange planning
Programme Manager Akana Ogawa legt dat heel simpel uit: iedereen moet
hetzelfde einddoel delen, en dat is niet vanzelfsprekend met zoveel afdelingen.
‘Het belangrijkste is dat je met z'n allen hetzelfde doel deelt. Dat
is een verantwoordelijkheid van het projectmanagement- en
programmamanagementteam waar ik bij hoor.’ Zij noemt het geen magie, maar
planning: ‘We brengen de roadmap in kaart voor hoe we bij de 2026-race komen.
En al in 2021 en 2022 hebben we alle ontwerp- en R&D-activiteiten
uitgetekend, plus hoeveel iteraties we erin kunnen persen.’
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Er zijn een hoop mensen betrokken bij het bouwen van de auto voor Max Verstappen en Isack Hadjar.
Ogawa benadrukt ook dat prioriteiten leuk zijn, maar dat de
klok altijd wint. ‘We hebben beperkte tijd en je moet zorgen dat iedereen op
hetzelfde doel mikt. Prioriteiten zijn één ding, maar we kunnen de doelpalen
niet verzetten de races worden niet verplaatst.’ Daarom gaat het volgens haar vooral
om vaste tussenstappen. ‘Waar we op elk testmoment moeten zijn, delen we met
alle afdelingen. We delen alle inzichten en doelen en werken daar naartoe. Dat
was echt een grote samenwerking.’
Geen referentie
Head of Mechanical Design Pip Clode wijst vervolgens op een probleem dat je van
buitenaf snel mist: de motor en de auto worden niet in hetzelfde ritme
ontwikkeld. Dat maakt samenwerken ingewikkelder dan ‘gewoon even afstemmen’. ‘Het
was geen makkelijke taak om de chassis- en powerunit-programma’s op één lijn te
krijgen, zeker omdat de timing van de reglementen zo anders was.’ En hij zegt
het nog duidelijker: ‘Onze ontwikkelingscycli zijn zó anders dan die van het chassis.’ Daardoor liggen beslissingen soms ver uit elkaar. ‘Het was een grote
uitdaging om te bepalen hoe je die uitlijnt, en hoe je beslissingen samen neemt
als je breekpunten zo ver uit elkaar liggen.’
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
De nieuwe motor in de RB22 leek in de eerste tests in Barcelona goed te werken.
Dan komt de vraag waar elke nieuwe motorbouwer mee worstelt:
hoe stel je doelen als je niet weet wat de rest gaat doen en je geen referentie hebt? '
F1 is geen examen
met een antwoordmodel. het is een wedstrijd waarin ‘goed’ pas achteraf blijkt', vertelt Clode. ‘Een van de mooie
dingen van engineer zijn in Formule 1 is dat we beginnen bij de eerste
principes, bij de basisfysica. Met het nieuwe reglement zeg
je: wat is een goed doel vanuit de fundamentele fysica? Daarna gebruik je
ervaring als check. Met de prestaties van de huidige powerunits en de fysica
die daarop van toepassing is, waar denken we dat competitief is voor 2026? Dáár
beginnen we.’
Voor Red Bull
Ford Powertrains komt daar nog iets bijzonders
bij: ze kunnen niet leunen op een ‘oude versie’ van hun eigen motor omdat het team pas voor het eerst voor de eigen motoren verantwoordelijk is. Clode
benoemt dat als grootste hobbel, maar ook als kans. ‘We hebben geen referentie
en geen baseline. We moesten alles ontwerpen. Elke moer en ring moest nog binnenshuis gemaakt worden, dat maakte het een stuk lastiger dan gedacht.’