Van uitgedroogde Pérez tot kotsende Webber: ziekte in de F1-cockpit van alle tijden

‘Dit was de moeilijkste race uit mijn carrière.’ Sergio Pérez kwam weliswaar als derde over de streep tijdens de Grand Prix van de Verenigde Staten, maar dat was geen vanzelfsprekendheid. Het drinksysteem in zijn RB16B begaf het namelijk nog voordat de lichten doofden, waardoor de Mexicaan zonder water onder de schroeiende Texaanse zon moest rijden. Dit maakte de race een enorme uitputtingsslag tot het einde. ‘Ik verloor kracht in mijn handen en voeten, ik verloor mijn zicht, het was overleven’, vertelde een uitgeputte Checo na afloop. Dit is niet de eerste keer dat iemand een Grand Prix rijdt met ziekte of uitputtingsproblemen. F1Maximaal neemt u mee langs zijn mede-doorzetters.

Pérez was niet de enige rijder die dit jaar ten prooi viel aan uitputting. Weet u nog de Hongaarse Grand Prix, waarin Lewis Hamilton als enige rijder op de startgrid plaatsnam voor de herstart van de wedstrijd? Terwijl de rest van het veld al tijdens de start in de pitstraat stond voor droogweerbanden, moest Hamilton wachten tot het einde van zijn eerste rondje om die wissel te maken. Hij kwam als laatste weer de baan op, en moest zich vanaf daar weer naar voren werken. Op de krappe Hungaroring is dat al een uitdaging, maar voor de Brit bleek het achteraf wel érg zwaar te zijn geweest.

De regerend wereldkampioen had zich indrukwekkend naar het podium toe gevochten, na onder andere een spectaculair gevecht met Fernando Alonso. Maar toen hij eenmaal op het podium stond, was te zien hoe uitgeput hij was na die race. Hamilton heeft zichtbaar moeite om op de hoogste trede van het podium te klimmen voor de groepsfoto van de podiumrijders. Op Tv-beelden is te zien hoe winnaar Esteban Ocon vraagt: ‘Are you OK, Lewis?’ Wat was er aan de hand? Volgens Mercedes had Hamilton last van ‘vermoeidheid en duizeligheid’. De Brit denkt zelf dat het te maken heeft met zijn coronabesmetting van afgelopen jaar. Waarom het juist in Hongarije zo erg was voor de normaal topfitte Hamilton? Dat zal waarschijnlijk altijd een mysterie blijven.

Overigens was uitdroging niet het enige probleem waar Pérez mee worstelde in Austin. Al voor de race voelde de Mexicaan zich niet lekker. Hij had diarree en raakte alleen daardoor al gedehydrateerd. Het is niet de eerste keer dat een coureur met maagproblemen aan de start verscheen. In 2007, voor de start van de Grand Prix van Japan, liep Mark Webber voedselvergiftiging op. De Australiër liet zich echter niet tegenhouden, en besloot om gewoon deel te nemen aan de race. Dat bleek uiteindelijk geen goede beslissing: Webber moest tijdens de race overgeven in zijn helm – wat te horen was op de boordradio. Het fragment staat op YouTube, luisteren op eigen risico! Webber vraagt in eerste instantie of hij zijn auto in de pits mag parkeren, maar besluit uiteindelijk om toch door te rijden. ‘Ik zie wel hoe het gaat’, vertelt de taaie Aussie aan zijn engineer.

Wonderbaarlijk genoeg reed Webber een uitstekende race die dag. Op een drijfnat Fuji, rijdend voor Red Bull – een team dat toen nog diep in het middenveld thuishoorde – wist Webber zich op te werken tot in de podiumplaatsen. Na een crash van Fernando Alonso lag de Australiër zelfs tweede, toen hij achter de safety car werd aangereden door ene Sebastian Vettel, die nog maar zijn zesde Grand Prix reed. Beide rijders vielen uit en Webber was niet onder de indruk.

Pérez en Hamilton wisten ondanks hun problemen allebei het einde van de race te halen, en zelfs op het podium te komen. Soms wordt de uitputting een rijder echter te veel. Er zijn coureurs die door fysieke vermoeidheid het einde van een Grand Prix niet hebben gehaald. Onder hen was Jean-Denis Délétraz, die bekend staat als één van de slechtste Formule 1-coureurs aller tijden. De Zwitser heeft weliswaar twee keer Le Mans gewonnen, maar zijn F1-carrière werd gehinderd door zijn gebrekkige fitheid. Bij zijn tweede Grand Prix viel hij al na 15 ronden uit wegens kramp in zijn armen. Maar het zijn niet alleen kansloze achterblijvers die door uitputting geraakt worden. Stefano Modena, die hoog aangeschreven stond in de paddock, parkeerde bij zijn F1-debuut al na 31 ronden zijn auto in de pitbox. De wagen – een 900 pk sterk turbomonster – was te zwaar om te besturen. Modena had beenkramp, naar eigen zeggen vanwege oude botbreuken uit zijn karttijd. Oud-wereldkampioen Keke Rosberg was niet onder de indruk: ‘Bij je debuut duw je desnoods je auto naar het einde’, schijnt hij gezegd te hebben.

En laten we niet vergeten: coureurs moeten niet alleen een topfit lichaam hebben, maar ook een topfitte geest. Als je er mentaal niet meer bij bent, zal je nooit mee kunnen komen in de Formule 1. Er zijn veel verhalen van rijders die aan het einde van hun carrière geen zin meer in hadden. Damon Hill is één van hen. De oud-wereldkampioen reed in 1999 een volstrekt anoniem seizoen voor Jordan, terwijl zijn teamgenootje Heinz-Harald Frentzen om de titel streed. Hij had al willen stoppen na zijn thuisrace in Silverstone, maar teambaas Eddie Jordan hield hem aan zijn contract. Hill moest de rest van het seizoen uitrijden, maar had daar eigenlijk niet meer de motivatie voor. In zijn laatste race, de GP van Japan spinde hij ongeveer halverwege. Hij kwam daarna de pits in en viel uit de race – ondanks dat zijn auto nog werkte. Officiële reden: mentale vermoeidheid. Hill, toen 39 jaar oud, was er klaar mee. Het is een tragisch verhaal. Jaren later zou hij tegen de Daily Mirror vertellen dat hij bang was om te overlijden op de baan: ‘Ik wilde uit de auto.’