Verstappen kreeg dezelfde test als een jaar geleden, maar reageerde nu compleet anders

Verstappen kwam in Madrid in de eerste ronde in een ingewikkelde situatie met Hamilton terecht. De Ferrari-coureur stuiterde over de kerb en kwam naar buiten, waarna Verstappen via de uitloopstrook verderging. De Nederlander was ervan overtuigd dat hij anders contact had gemaakt en reageerde geïrriteerd toen Red Bull hem opdroeg de positie terug te geven. Toch voerde hij de opdracht uiteindelijk uit en concentreerde hij zich daarna weer op zijn race.

Red Bull maakte daarbij bewust een behoudende keuze. Het team had de beelden bekeken en vreesde dat de stewards Verstappen zouden bestraffen wanneer hij de positie behield. Verstappen was het daar duidelijk niet mee eens, maar liet zijn frustratie niet bepalend worden voor wat daarna gebeurde. Hij gaf Hamilton en door de ontstane situatie ook Antonelli ruimte, herpakte zich en reed uiteindelijk alsnog naar de tweede plaats.

Spanje 2025 levert een bijna perfecte vergelijking op. Ook toen werd Verstappen door Red Bull opgedragen een positie terug te geven, destijds aan George Russell. De Nederlander reageerde furieus en kwam vervolgens opnieuw met de Mercedes in aanraking. De stewards bestraften Verstappen met tien seconden en drie strafpunten, waardoor hij van de vijfde naar de tiende plaats terugviel. Een weekend waarop lange tijd een podium mogelijk leek, eindigde met slechts één punt.

Verstappen erkende daarna zelf dat zijn frustratie tot een actie had geleid die niet had mogen gebeuren. Dat moment bleek achteraf extra kostbaar. Door de straf verloor hij negen punten ten opzichte van zijn oorspronkelijke vijfde plaats. Uiteindelijk kwam hij aan het einde van 2025 precies twee punten tekort op wereldkampioen Lando Norris. Daarmee kan onmogelijk worden bewezen dat Spanje hem de titel kostte, maar die verloren punten kregen achteraf wel een bijzonder pijnlijke betekenis.

Verstappen stond in 2026 wederom voor zo’n keuze. Laat ik hem voorbijgaan, om vervolgens weer van voren af aan te beginnen, of negeer ik mijn team, waarmee ik een flink risico neem? Hij koos voor het eerste, en daarmee kan natuurlijk niet gezegd worden dat de scherpe kant van Verstappen verdwenen is, want hij bewees het tegendeel door zich uit te laten over de radio. Het gaat er vooral om hoe hij zich daarna opstelt in de race.

Volwassenheid betekent voor een topsporter immers niet dat frustratie verdwijnt. Verstappen zal waarschijnlijk nooit iemand worden die na een volgens hem onterechte beslissing rustig bedankt en zonder commentaar verdergaat. Dat hoeft ook niet. Juist zijn compromisloze karakter heeft hem naar vier wereldtitels gebracht. Het zit er eerder in dat hij dit nu een plekje geeft, zonder het hoofd te verliezen. In zijn eerdere jaren zagen we vaker hoe de Nederlander lelijk uit de hoek kon komen in dit soort situaties.

Verstappen is en blijft eigenwijs, want dat zit in zijn karakter. Kijk bijvoorbeeld naar zijn debuutjaar in de koningsklasse. Tijdens de Grand Prix van Singapore 2015 werd hij gevraagd om zijn teamgenoot Carlos Sainz voorbij te laten, waarop de Nederlander een uitermate duidelijk antwoord had. Hij riep keihard 'Nee!' op de radio als antwoord op dit verzoek. Ook in Mexico 2016 verloor hij uiteindelijk een podium nadat hij van de baan afging, om vervolgens Sebastian Vettel niet voorbij te laten. Verstappen heeft een geweldige mentaliteit, maar nu weet hij ook precies wanneer hij die wel en niet moet toepassen.

Red Bull profiteert daar uiteindelijk net zo hard van als Verstappen zelf. Een coureur die boos kan zijn en tegelijkertijd blijft luisteren, is waardevoller dan iemand die uit frustratie kostbare punten weggooit. Zeker in een seizoen waarin de auto niet vanzelfsprekend om iedere overwinning strijdt, kan het verschil tussen P2 pakken en een straf oplopen enorm zijn. Verstappen lijkt dat inmiddels nog beter te beseffen dan twaalf maanden geleden.

Verstappen werd wereldkampioen door snelheid, agressie en een bijna obsessieve drang om ieder gevecht te winnen. Maar juist nu laat hij zien dat zijn ontwikkeling niet bij vier wereldtitels is gestopt. De snelheid is er nog, de woede soms ook, maar de manier waarop hij ermee omgaat verandert. Spanje 2026 leverde misschien geen overwinning op, maar wel bewijs van iets anders: zelfs de meest succesvolle versie van Max Verstappen is nog altijd niet de definitieve versie.