Analyse Kwalificatie | Ongenaakbare Verstappen verovert historische pole in Imola, P1 in elke sessie

Voor het zevende raceweekend van het 2024-seizoen, vinden we het Formule 1-circus eindelijk weer terug in Europa, voor de Grand Prix van Emilia-Romagna op het Autodromo Enzo e Dino Ferrari te Imola in Italië. Dit keer niet zoals in 2022 een weekend met een sprintrace, maar een waar teams de ‘normale’ en volwaardige sessies afhandelen. Dit is ook de reden van de vele updates van de renstallen aan de top, waaronder McLaren, Ferrari, Mercedes en Red Bull. Het geeft namelijk de mogelijkheid om de upgrades behoorlijk aan de tand te voelen. De eerste sessie waar de verschillen pas echt zichtbaar worden, is de kwalificatie, en natuurlijk staat F1Maximaal.nl paraat om de prestaties daarin te analyseren.

Als rechtgeaarde Nederlanders hadden we natuurlijk onze twijfels tijdens de trainingssessies op vrijdag, aangezien onze grote nationale held niet erg leek uit te blinken. Bovendien was zijn persoonlijke race-engineer ook niet aanwezig, omdat zijn performance engineer door een opleidingstraject gaat, en als onderdeel daarvan het op de vrijdag in zijn eentje, zonder hulp van Gianpiero Lambiase, moest doen. Dat maakt het hele verhaal natuurlijk gelijk een stuk spannender, temeer omdat de teams, die steeds dichter bij Red Bull lijken te komen, duidelijk een stuk beter presteerden.

In normale raceweekends zagen we vroeger natuurlijk dat Red Bull het altijd pas op zaterdag qua setup voor elkaar kreeg, maar de laatste paar jaren waren we er ondertussen wel aan gewend geraakt dat het team aan het begin van de eerste training op vrijdag meteen al alles op orde had. Gelukkig leek het er zaterdag op dat de vele nachtelijke uren gemaakt in de fabriek in Milton Keynes en de analyses van de mannen aanwezig op het circuit, dat de bolide zich beter leek te gedragen in de vroege middag. De vraag bleef echter of dat goed genoeg was.

Bij aanvang van de eerste kwalificatiesessie, leken we eindelijk antwoorden op de gerezen vragen te krijgen, en leken de vele gebeden van de fans van de Limburger verhoord te zijn. Terwijl we nog voorzichtig hoopten, zette Max Verstappen fabelachtige tijden neer, niet zo dominant als we vorig jaar hebben gezien, maar hij deed duidelijk mee vooraan. Opvallend was dat na het eind van de eerste kwalificatiesessie de paarse sectoren verdeeld waren over drie verschillende teams, zie ook Tabel 1. Dat waren er twee waarvan we het wel konden verwachten, te weten Red Bull met Verstappen achter het stuur, en de Ferrari met Charles Leclerc.

Het derde team was echter Haas, met Nico Hülkenberg. Hij eindigde ook op P3 in Q1, en dan vraag je je af hoe dat eigenlijk mogelijk is, temeer omdat hij het daarvoor toch wel wat minder deed. Waar vond hij die extra snelheid? Bij nadere analyse zien we dan dat Verstappen een lichte tow gaf aan Hülkenberg toen de Limburger aan zijn laatste rondje bezig was. Dat zal vast geholpen hebben, maar de Duitser moet toch ook wel uit eigen krachten geput hebben om zo’n scherpe ronde neer te kunnen zetten.

Wie het ook beter dan verwacht deden, waren Yuki Tsunoda en Daniel Ricciardo, respectievelijk op P4 en P9, terwijl een Sergio Pérez moeite had met zijn auto en niet verder kwam dan P12, zij het nog steeds genoeg voor zijn ticket naar Q2. Ook opvallend was dat het hier ophield voor Fernando Alonso, van wie we normaal beter verwachten. Hij was zelf ook niet duidelijk over het hoe en waarom in interviews na de kwalificatie, hij had het duidelijk moeilijker dan zijn Canadese teamgenoot.

Sterker nog, op basis van beste sectoren zou hij zelfs helemaal achteraan beland zijn in plaats van P19, zie tabel 2. Ook Valtteri Bottas zou het dan beter gedaan hebben, en zelfs zijn doorgegaan naar Q2, ten koste van zijn voormalige teamgenoot bij Mercedes, Lewis Hamilton. Ook hoger in de eindstand zou het er dan anders uitgezien hebben, met Charles Leclerc op P1, niet Verstappen, en Lando Norris op P3 nog voor Hülkenberg. Pérez zou ook nog zijn voorbijgegaan door Lance Stroll, maar alleen voor de zevenvoudig wereldkampioen zou het echt een verschil hebben gemaakt.

De top negen van Q1 zat binnen drie tienden van elkaar, dus zo langzamerhand mogen we wel eens definitief gaan concluderen dat de budgetlimieten werken, en dat het veld in het derde seizoen van de nieuwe reglementen wel heel dicht bij elkaar ligt. Dat zijn namelijk negen auto’s met de neuzen op nog geen twintig meter van elkaar bij een finish, en dit over een afstand van net iets meer dan 4,9 kilometer. Het verklaart ook waarom kleine nuances in aanpassingen van de bolides het verschil kunnen maken, en dat slechts een mimieme wijziging al heel grote gevolgen kan hebben voor een eindstand, pole of overwinning.

Ook in Q2 zagen we resultaten die we van tevoren niet verwacht hadden. Verstappen haalde uiteindelijk weer P1, en Tsunoda zelfs P3, een prestatie waarvan heel wat monden van verbazing openvielen, zie Tabel 3. Ook Ricciardo presteerde uitstekend, door met de hakken over de sloot Pérez te verwijzen naar af, en met vijftien duizendsten voorsprong door te gaan naar Q3. Overigens kreeg Hülkenberg wederom een slipstream van Verstappen, zij het op grotere afstand bij het eerste rondje, en wat beter in de tweede geklokte rondgang, op het eind van sector 1 en de eerste helft van sector 2.

Voor het tweede rondje van de man uit Emmerich zal het zeker bijgedragen hebben aan zijn plek boven beide Mercedessen. Kijken we naar beste sectoren, Tabel 4, dan zou Tsunoda ook hier een plekje lager zijn geëindigd, evenals Leclerc, omdat beiden zouden zijn voorbijgestreefd door Norris. Voor de overige coureurs maakte het verder geen verschil, dezelfde mensen als in de normale rangorde mochten allen door naar de beslissende sessie van de kwalificatie, het gevecht voor de poleposition.

Ook in de laatste sessie van de dag waren de paarse sectoren verdeeld over drie coureurs, zij het dit keer over beide McLaren-coureurs, en natuurlijk de ster van dag, Verstappen. Zowel in zijn eerste ronde, als zijn tweede, zette de huidige wereldkampioen de beste tijd neer van de set aan rondjes die iedereen reed. Geen overmacht met dubbele poleronden dit keer, maar wel zeer duidelijk een statement of intent. De kleine Japanner deed het dit keer net een beetje minder goed dan in de eerste twee sessies, maar hij wist zich nog steeds boven een zevenvoudig wereldkampioen te kwalificeren, zie Tabel 5.

Verstappen dus op pole, gevolgd door de teamgenoten van McLaren die net als de Nederlander ook een paarse sector wisten te scoren, maar net niet genoeg om de huidige wereldkampioen van de troon te stoten. Ferrari zal enigszins teleurgesteld zijn, omdat zij net achter de top drie eindigden. Ze hadden wel wat geluk, omdat Piastri nog onder curatele stond door het hinderen van niemand anders dan Magnussen tijdens een snel rondje, waardoor de Australiër drie gridplaatsen moet inleveren voor de start van de hoofdrace.

Overigens is het wel zo dat Verstappen aan het begin van zijn laatste geklokte ronde gebruik kon maken van een slipstream van Hülkenberg, die hij zelf al twee- of driemaal op eenzelfde manier had mogen helpen. Natuurlijk was dat maar toevallig zo, geen afgesproken werk, maar wel handig, want die paar honderd meter in de windschaduw van je voorganger maakt wel dat de luchtweerstand minder is, waardoor je veel vlugger op snelheid komt. Op die paar honderd meter kan dat zomaar één à anderhalf tienden schelen, en dat was duidelijk voldoende hulp om uiteindelijk pole te pakken, met een voorsprong van net iets meer dan zeven honderdsten.

George Russell gaf aan tijdens zijn interviews dat hij het niet beter had kunnen doen, beide Mercedescoureurs niet, maar uit de analyse blijkt dat dat niet helemaal klopt. Bij het aaneenrijgen van de beste sectortijden had Russell sneller kunnen zijn dan zowel Sainz als Tsunoda, en had dus op P5 kunnen eindigen, zie Tabel 6. Dat had zelfs een start van P4 op zondag kunnen betekenen, door de gridstraf van Piastri.

Behalve weer een pole voor Verstappen, is dit ook een historische pole: voor het eerst in 35 jaar heeft een coureur acht achtereenvolgende poles behaald. De laatste die dat klaarspeelde was Ayrton Senna, die natuurlijk omkwam op dit circuit 30 jaar geleden. Je kunt dit bestempelen als een mooi eerbetoon aan Senna. Hij zou dat zelf waarschijnlijk wel hebben kunen waarderen. Daarnaast evenaart de Nederlander het record van meeste poleposities achter elkaar vroeg in het seizoen, dat op naam staat van Alain Prost, uit 1993. De drievoudig wereldkampioen blijft records toevoegen aan zijn palmares, en deze zijn wel heel bijzonder, gezien zijn illustere voorgangers. Verstappen was er duidelijk ook emotioneel onder.

Al met al wel een spannende en interessante kwalificatie met de top negen binnen een seconde van elkaar, en de top drie zelfs binnen één tiende. Dat belooft natuurlijk vuurwerk voor de hoofdrace, en het is niet te voorspellen wie op zondag de hoogste podiumplek gaat bekleden. Normaliter gebeuren er veel incidenten op dit circuit, met safetycars en al, wat eveneens voor het opschudden van het veld kan zorgen. Het ziet ernaar uit dat we dan ook weer mogen rekenen op een race die afgekloven nagels gaat veroorzaken, en mogelijk wat hartkloppingen.