Coronel beschuldigt Brown van favoritisme: 'Was hij dan toch het lievelingetje?'

Piastri begon niet geweldig aan het seizoen, want tijdens zijn thuisrace, tevens de openingsrace, belandde hij in het gras. Hij gaf niet op, wist de auto uit het gras te krijgen en haalde toch nog de top tien. Daarna ging het beter. Zo won hij onder andere de Grand Prix van Saoedi-Arabië. ‘Niet alleen sterk en constant, maar dan laat hij ook nog eens een keer z'n ballen zien’, zegt Christijan Albers daarover in het F1-Jaaroverzicht van Viaplay.

Giedo van der Garde was ook zeer gecharmeerd van Piastri in deze fase van het kampioenschap. ‘Hier zag je toch wel eigenlijk de Piastri die je graag wilt zien. Die het gevecht aandurft met Max, om gewoon echt z'n ellebogen te laten zien van: Jongen, ik ga meedoen om die titel en ik laat ze even zien wie ik ben’, stelt hij. Coronel denkt dat de coureur op dat moment toch zeker wel aan een kampioenschap moet hebben gedacht.

In Miami liet Piastri weer zien dat men rekening met hem moest houden. Bovendien liet hij daar een andere kant van zichzelf zien. ‘We hebben natuurlijk gezien dat hij een beetje een ijskonijn is. Maar dan zie je hem vervolgens ook alweer daar als een houten plank een beetje dansen’, lacht Van der Garde, verwijzend naar de mislukte griddy die de coureur probeerde te doen.

Met de resultaten die Piastri op dat moment al had behaald, valt dit te vergeven. ‘Als je in zo'n mooie flow zit, dat je achter elkaar races begint te winnen, polepositions behaalt, goeie inhaalacties op Max hebt, dan mag je van mij wel zo'n houten klaas dansen’, stelt de oud-coureur. En anders kan Piastri nog altijd een lesje volgen bij Fernando Alonso, die in 2023 wél een fatsoenlijke griddy wist te ‘hitten’.

Vanaf dat moment werd Piastri de leider in het kampioenschap, wat de analisten van Viaplay toch wel enigszins verbaasde. ‘En dan krijg je in één keer een teamgenoot die opstaat, die in één keer polepositions behaalt, in één keer op het circuit beter presteert dan jij presteert. En je zag gewoon aan hem dat het mentaal toch wel wat met hem deed’, merkte Van der Garde aan Norris. Een mentale kwestie, of beviel de auto hem gewoon niet, vraagt Albers zich af.

Het ging bergafwaarts. ‘Het stapelde zich op. Na Bahrein dat foutje op de grid. Vervolgens naar Jeddah, dat hij hem in de muur gooide in de kwalificatie, met echt een te grote fout’, somt Albers op wat er allemaal misging bij de Brit. ‘Dat hadden we nog niet eerder gezien bij Norris.’ Van der Garde zag dat het er flink inhakte bij Norris op mentaal gebied.

Er waren ook lichtpuntjes. In Miami trok Norris de sprintrace naar zich toe, al werd hij daarbij wel geholpen door Fernando Alonso, die daar zijn auto opvouwde. ‘Het begon te regenen, te miezeren en het ging steeds harder te regenen. En op het juiste moment kon hij een pitstop maken’, zegt Albers. ‘En misschien is dat wel het geluk van een wereldkampioen’, stelt de voormalig coureur.

De coureurs waren dus flink aan elkaar gewaagd en het was veel om te managen voor Andrea Stella en Brown. Zeker toen ze in Imola in elkaars vaarwater terechtkwamen. Norris werd tweede achter Verstappen, maar hield Piastri wel achter zich. In Monaco won de Brit wel. De reacties van Brown op goede prestaties van Norris zitten Coronel overigens niet helemaal lekker. ‘Iets te overdreven reactie van Zak Brown. Was hij dan toch het lievelingetje?’