Dat regelveranderingen de Formule 1 van tijd tot tijd dusdanig op hun kop kunnen zetten is wel bekend. De laatste drie grote regelveranderingen maakten immers van de regerende kampioen een sputterende subtopper (Red Bull 2014, McLaren 2009 en Williams (1998). Feit is ook dat de nieuwe kampioen na een regelverandering er vaak een jaar later ook met de titel vandoor gaat.
Auto, Motor und Sport zocht uit dat in acht van de twaalf gevallen was een grootschalige regelverandering het eindpunt van de ene dominantie en het beginpunt van de volgende. De zwart-witte jaren buiten beschouwing gelaten was de grootschalige ingreep (lees: verbod) op technologische hulpmiddelen in 1994 het eind van de dominantie van Williams (overtuigend kampioen in 1992 en 1993 met een technologisch zeer geavanceerde wagen) en het, al dan niet legale, begin van de dominantie van Benetton. In 1998 was het opnieuw Williams dat na de introductie van smallere wagens met gegroefde banden hun hegemonie doorbroken zag worden door McLaren (kampioen in 1998 en 1999). In 2009 zorgde een grote aerodynamische herziening van de wagens voor een aardverschuiving. Voordat traditionele topteams als Renault, McLaren en Ferrari hun wagens aan de gang hadden waren de nieuwkomers van
Brawn allang en breed gevlogen.
In 2014 maakte de introductie van een nieuwe motorformule een eind aan de Jaren-Red Bull/Vettel en bleek Mercedes het nieuwe te kloppen team. Mercedes is een van de weinige teams die hun overwicht vast konden houden na de reglementswijziging van 2017. Dat belooft weinig goeds voor de concurrentie want de historie wijst uit dat de kampioen van het jaar ná het jaar van de reglementswijzigingen ook het daaropvolgende jaar kampioen wordt. Williams (1992, 1993), Benetton (1994, 1995), McLaren (1998, 1999) en Mercedes (2014, 2015) beloven in ieder geval voor Ferrari, McLaren en Red Bull Racing niet veel goeds.