Charles Leclerc mag maandag 26 kaarsjes uitblazen. De
Monegask is inmiddels bezig aan zijn vijfde jaar bij Ferrari, maar dit seizoen
zal zeker niet de boeken ingaan als zijn meest succesvolle in de Formule 1. De
SF-23 presteert behoorlijk wisselvallig en zelf kon Leclerc dit jaar ook zelden
imponeren. Ferrari heeft hoge verwachtingen en ziet de Monegask als de nieuwe
kroonprins, maar tot dusver wist hij de wereldtitel nog niet terug te brengen
naar Maranello. Al op jonge leeftijd liet Leclerc, eerst in de karting en
vervolgens in de formulewagens, zien over veel talent te beschikken.
Ferrari
was enorm onder de indruk van de jonge Monegask en aan het begin van 2016 werd
Leclerc toegevoegd aan het talentenprogramma van de Italiaanse renstal. De toen
pas 18-jarige coureur kreeg het stempel ‘kroonprins’ en hij beloonde het
vertrouwen van Ferrari direct met de titels in de GP3, de voorloper van de huidige
Formule 3, en de Formule 2.
Zijn successen in de juniorklassen leverden hem in 2018
een
F1-stoeltje bij Sauber op en na een moeilijke start wist hij tijdens het
vierde GP-weekend van het seizoen in Azerbeidzjan met een zesde plaats zijn
eerste punten in de koningsklasse van de autosport te scoren. Daar zou het
echter niet bij blijven en na meerdere sterke optredens wist
Ferrari genoeg. Leclerc
mocht in 2019 op 21-jarige leeftijd al zijn debuut maken voor de Italiaanse
renstal en dat was opmerkelijk, want Ferrari koos jarenlang voor ervaren
coureurs, die zich bij andere (top)teams al hadden bewezen.
Dominante Leclerc ziet eerste overwinning in rook opgaan
De keuze om Leclerc al zo snel te promoveren bleek
gerechtvaardigd te zijn, want net als in de voorbije jaren had Leclerc weinig
tijd nodig om zich aan te passen aan zijn nieuwe omgeving. In Australië kon hij
het tempo van zijn meer ervaren teamgenoot en viervoudig wereldkampioen Sebastian
Vettel prima bijbenen, maar op verzoek van
Ferrari ging de Monegask het gevecht
met de Duitser niet aan.
Twee weken later zorgde hij in Bahrein voor een daverende
verrassing door op zaterdag, in pas zijn tweede GP voor
Ferrari, zijn
allereerste poleposition te veroveren. Een dag later was Leclerc hard op weg om
ook zijn eerste
F1-zege te boeken, maar in de 46ste ronde meldde hij zijn team dat
er een probleem met de motor was. De voorsprong van de Monegask smolt als sneeuw
voor de zon en hij werd achtereenvolgens door Mercedes-coureurs Lewis Hamilton
en Valtteri Bottas gepasseerd. Leclerc leek zelfs het podium niet te halen, maar
dankzij een late
safety car kon hij
Max Verstappen van het lijf houden.
Hoewel het uiteindelijk een doekje voor het bloeden was
na het mislopen van zijn eerste
F1-zege, mocht hij al in zijn tweede race voor
Ferrari
voor het eerst de weg naar het podium bewandelen. Op zijn eerste overwinning
hoefde hij gelukkig niet lang te wachten, want later dat jaar stuurde hij zijn
Ferrari op het iconische circuit van Spa-Franchorchamps als eerste over de eindstreep.
Een week later volgde, onder luid gejuich van de Tifosi, in
Monza na een episch
gevecht met Hamilton meteen zijn tweede.
Tekst gaat verder onder de afbeelding.
Leclerc staat voor het eerst in zijn carrière op het Formule 1-podium, maar zag de zege uit zijn handen glippen na een motorisch probleem (Foto: Ferrari F1 Media)
Geduld op de proef gesteld, Ferrari gaat de mist in
In een uiterst succesvol debuutseizoen bij
Ferrari wist
Leclerc zijn teamgenoot Vettel meteen voor te blijven in het wereldkampioenschap.
Waar Leclerc steeds meer als de ‘kroonprins’ van Ferrari werd gezien, daar
begon het team het vertrouwen in Vettel langzaamaan te verliezen. Met zijn zege
in
Monza had de Monegask tevens de harten van de Tifosi weten te veroveren en het
was eigenlijk niet de vraag óf Leclerc de wereldtitel terug naar Maranello zou
brengen, maar enkel nog wanneer hij dit zou doen.
De verwachtingen waren hooggespannen, maar ondanks een
tweede plek tijdens de seizoensopener in Oostenrijk werd al snel duidelijk dat
Ferrari
een draak van een auto had gebouwd. De Italiaanse grootmacht eindigde slechts
als zesde in het constructeurskampioenschap en beleefde daarmee één van de
slechtste seizoenen ooit in de Formule 1. De toenmalige teambaas,
Mattia Binotto,
stelde dat Ferrari tijd nodig had om weer te kunnen strijden voor zeges en
kampioenschappen, en 2021 zou een overgangsjaar worden. In Maranello zette men,
gedreven door de reglementswijzigingen, vol in op 2022. In dat jaar moest Leclerc
de eerste Ferrari-kampioen sinds Kimi Raikkonen gaan worden.
Leclerc kruist degens opnieuw met oude rivaal Verstappen en delft het onderspit
In de karting streden Leclerc en Verstappen geregeld met
elkaar om overwinningen en kampioenschappen en dit ging er vaak heftig aan toe.
Ook in de Formule 1 kwam het tweetal elkaar al meerdere malen tegen op het circuit,
maar de inzet van het gevecht was zelden de zege, laat staan het kampioenschap.
Daar kwam in 2022 verandering in.
Al tijdens het eerste Grand Prix-weekend in Bahrein werd
duidelijk dat
Ferrari een goede auto had gebouwd, maar ook de RB18 bleek zeer
competitief te zijn. Leclerc en Verstappen vochten een stevig duel uit om de
overwinning in de eilandstaat. De Monegask wist drie aanvallen van Verstappen te
weerstaan door handig gebruik te maken van DRS en hij schreef vervolgens de seizoensopener
op zijn naam. Een wedstrijd later volgde er in Saoedi-Arabië opnieuw een
prachtig duel tussen de twee kemphanen, maar ditmaal trok Verstappen aan het
langste eind.
Tekst gaat verder onder de afbeelding.
Leclerc en Verstappen knokken om de overwinning in Bahrein 2022 (Foto: Red Bull Content Pool Getty Images)
Kenners, fans en journalisten keken reikhalzend uit naar het
titelgevecht tussen twee coureurs, die elkaar in hun jonge jaren niet konden luchten
of zien. Het moest een epische strijd worden, maar het werd uiteindelijk een
anticlimax. Verstappen en Red Bull bleken naarmate het seizoen vorderde veel te
sterk voor Leclerc en
Ferrari, niet in de laatste plaats omdat de strategen en
de
pit crew van het Italiaanse team vaak niet thuisgaven. Verstappen zou
uiteindelijk vrij eenvoudig zijn tweede wereldtitel in de wacht slepen en voor
Leclerc zat er niets anders op dan nog minimaal een jaar te wachten op zijn
eerste wereldtitel.
Positie bij Ferrari niet langer onomstreden?
Dat Leclerc talent heeft, zal waarschijnlijk niemand
betwisten. Maar zijn eeuwige rivaal Verstappen heeft de afgelopen seizoenen bewezen
een completere en meer consistente coureur te zijn. Waar de Nederlander zich
zelden vergaloppeert, daar staat de Monegask nog wel eens in de muur of in de
grindbak. Daarnaast lijkt Leclerc het lastiger te vinden dan Verstappen om zijn
rijstijl aan te passen aan het gedrag van zijn bolide, zo blijkt wel in 2023. Teamgenoot
Carlos Sainz lijkt daarentegen minder moeite te hebben met het grillige karakter van de SF-23 en de Spanjaard is dit seizoen met enige regelmaat de snellere van de twee.
Sainz tekende in Singapore ook voor de enige
Ferrari-zege in 2023, terwijl Leclerc ten faveure van de tweevoudig GP-winnaar werd geslachtofferd. En dat was opvallend, want aan het begin van het jaar leek Ferrari steevast in het voordeel van Leclerc te beslissen en hoewel de vijfvoudig GP-winnaar al vaker zijn wens uitsprak om kampioen te worden met Ferrari, is er nog altijd geen contract getekend, dat hem ook na 2024 aan de Italiaanse grootmacht bindt. Is dit een teken aan de wand en is de Monegask niet langer onomstreden bij Ferrari? De tijd zal het leren.