Om een uit te zoeken of Paddy Lowe gelijk heeft met zijn beweringen dat de Formule 1 momenteel uit twee verschillende raceklassen bestaat, hebben we de statistieken van het jaar 2017 er eens bij gepakt. Lowe, technische baas van Williams, vindt de afstand tussen de top-3 teams en de rest van het veld momenteel een belangrijker thema dan een nieuwe motorformule. De statistieken onderschrijven het nadrukkelijke verschil tussen de Formule 1 en de Formule 1b. De achttien races die dit seizoen verreden zijn, zijn allemaal gewonnen door Mercedes, Ferrari en Red Bull Racing. Sterker: Sinds Kimi Raikkonen in een Lotus de Grand Prix van Australië in 2013 won, 96 races geleden, zijn alle races door deze drie teams gewonnen. Anders gezegd: Sinds het begin van de huidige motorformule zijn er maar drie van de twaalf (Caterham en Manor/Marussia meegerekend) teams in geslaagd om races te winnen. De achterliggende 77(!) Grands Prix werden gewonnen voor 6(!!) coureurs.
Voor in 2014 Mercedes en Red Bull, in 2015 Mercedes en Ferrari en in 2016 enkel Mercedes ver voor lagen op de rest van het veld, kenmerkt 2017 zich als het jaar dat je de eerste zes startplaatsen blind in kunt vullen. In 10 van de 18 races bestond de top-zes uit Mercedes, Red Bull en Ferrari en de keren dat dat niet zo was, kwam dat door pech, gridstraffen of andere malheur. Op pure snelheid is geen enkel team er in geslaagd om een plek in top-zes af te dwingen.
In onderstaand overzicht staat de coureur met de beste startplaats die niet voor Mercedes, Red Bull of Ferrari rijdt per Grand Prix.
Australië: 6. Romain Grosjean (Haas)
China: 6. Felipe Massa (Williams)
Bahrain: 7. Nico Hülkenberg (Renault)
Rusland: 6. Felipe Massa (Williams)
Spanje: 7. Fernando Alonso (McLaren)
Monaco: 6. Carlos Sainz (Toro Rosso
Canada: 7. Felipe Massa (Williams)
Baku: 6. Sergio Pérez (Force India)
Oostenrijk: 7. Romain Grosjean (Haas)
Groot-Brittannië: 6. Nico Hülkenberg (Renault)
Hongarije: 7. Nico Hülkenberg (Renault)
België: 7. Nico Hülkenberg (Renault)
Italië: 4. Lance Stroll (Williams)
Singapore: 7. Nico Hülkenberg (Renault)
Maleisië: 7. Stoffel Vandoorne (McLaren)
Japan: 7. Esteban Ocon (Force India)
USA: 7. Esteban Ocon (Force India)
Mexico: 6. Esteban Ocon (Force India)
Als je pas vanaf de vierde of heel af en toe de derde startrij races aan moet vangen is het in de huidige inhaalarme Formule 1 lastig om jezelf een weg naar voren te banen. Dit komt ook tot uiting als we kiezen naar de podiumplaatsen. Waar in 2014 (Williams, McLaren en Force India), 2015 (Williams, Force India en Lotus) met regelmaat en 2016 (Force India en Williams) sporadisch een coureur van een ander team zijn weg naar het podium vond, is 2017 qua podia volledig in handen van de top-3. De enige coureur van een ander team die zich voor een podiumceremonie heeft mogen melden is Lance Stroll in Baku, waar veel toppers onderweg pech of straf kregen. 1 van de 54 podiumplaatsen ging dus naar de Formul 1b. Zelfs de traditionele podiumplaats van Sergio Perez hebben we dit jaar nog niet meegemaakt. De achterstand is simpelweg te groot.
In het onderstaande overzicht hebben we de beste finishpositie van de eerste coureur die niet voor Mercedes, Ferrari en Red Bull rijdt weergegeven alsook zijn achterstand op de winnaar.
Australië: 6. Massa, 83,386 seconden achterstand
China: 7. Sainz, 72,893
Bahrain: 6. Massa, 54,326
Rusland: 6. Pérez, 86,788
Spanje: 4. Pérez, 1 ronde
Monaco: 6. Sainz, 12,038 (Safety-Car-fase vlak voor de finish)
Canada: 5. Pérez, 40,476
Baku: 3. Stroll, 4,009 (Safety-Car-fase vlak voor de finish)
Oostenrijk: 6. Grosjean, 73,160
Groot-Brittannië: 6. Hülkenberg, 68,109
Hongarije: 6. Alonso, 71,223
België: 6. Hülkenberg, 28,087
Italië: 6. Ocon, 71,528
Singapore: 4. Sainz, 22,822
Maleisië: 6. Pérez, 78,630
Japan: 6. Ocon, 67,788
USA: 6. Ocon, 90,980
Mexico: 5. Ocon, 1 Ronde
Wanneer we dan ook het aantal WK-punten van de top-drie bij elkaar op tellen (1390) en vergelijken met de punten van de overige zeven teams (428), kunnen we niet anders dan vaststellen dat Lowe gelijk heeft. Het probleem van de Formule 1 is de competitiviteit, of juist het gebrek daar aan, van meer dan de helft van het veld. Voor wat dat betreft is het te hopen dat McLaren met de Renault-motoren alsook het fabrieksteam van Renault zich volgend jaar verder voorin kunnen melden want de dominantie van de top-drie heeft, voor het welzijn van de sport, lang genoeg geduurd.