Ergens is het een wrange paradox dat een grote hegemonie van de moderne Formule 1 niet per se ten onder gegaan is door een snellere auto van de concurrentie, maar door een implosie. Met het definitieve vertrek van Helmut Marko wordt een van de laatste ooit zo vitale organen van het oude Red Bull Racing-lichaam gesneden. Wat overblijft is een raceteam dat alle sleutelfiguren verloren is dat het ooit zo groot wist te maken, op Max Verstappen na. Het is duidelijk dat ook Marko de deur gewezen is bij Red Bull. Marko's aftocht is niet zomaar een pensioen, maar het sluitstuk van de ontmanteling van een team dat sinds 2021 aan de top van de
Formule 1 plaatsnam. Met Marko,
Adrian Newey,
Jonathan Wheatley,
Christian Horner en Verstappen werd Red Bull groots. Ooit was het de machine, bestaande uit deze kopstukken, die nog perfect draaide. Nu is het een leeggelopen team.
In 2021 was Red Bull een team, maar ook veel meer dan dat. Sterke pitstops, een monsterlijk snelle ontwikkelingssnelheid, een coureur met ontzettend veel rauwe snelheid en een goede teaminfrastructuur stonden toe dat Verstappen voor het eerst een gooi kon doen naar de wereldtitel, en met succes. Pure competentie en een totale afwezigheid van interne frictie, gecombineerd met een intense drang naar succes en een gemeenschappelijke tegenstander, Toto Wolffs Mercedes, deed het team rijzen.
Red Bulls schaakstukken
Horner fungeerde als publieke bliksemafleider. Hij was een manager die wist hoe hij met de media om moest gaan, druk moest uitoefenen op de FIA en het team af moest schermen van de buitenwereld. Aan zijn zijde had hij Marko, de directe link naar Dietrich Mateschitz, maar eveneens de bogeyman van de paddock die op meedogenloze en ongefilterde wijze zowel internen als de coureurs de waarheid durfde te vertellen.
Als architect was het Newey die Verstappen het materiaal gaf dat hij nodig had. Waar anderen naar data keken, tekende Newey op papier machines die vier wereldtitels waard waren. Wheatley was de man van de regels en de uitvoering, een man die van de pit crew een militair precisie-onderdeel maakte, en het wetboek net zo goed kende als de wedstrijdleiding. Al deze heren hadden in Verstappen een wapen, een man die de krachten van de andere vier omzette in pure pace.
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Sergio Pérez is lang Max Verstappens teamgenoot geweest bij Red Bull Racing. Sinds zijn vertrek heeft Red Bull geen gelijkwaardige vervanger gevonden.
Een laatste schaakstuk dat wellicht in de geschiedenisboeken minder vaak benoemd zal worden, maar wel degelijk een bijdrage geleverd heeft aan het succes van Verstappen, is Sergio Pérez. Het was in 2021 de Mexicaan die Lewis Hamilton ophield gedurende de seizoensfinale en ook in 2022 daagde hij Verstappen voldoende uit om het onderste uit de kan te halen. Na te verliezen in Azerbeidzjan beloofde Verstappen zichzelf dat dat hem nooit meer zou gebeuren.
Newey, Wheatley en Horner verdwijnen
De erosie van het team verliep niet geleidelijk, maar schoksgewijs. Langzaamaan vielen er heren weg uit het ecosysteem dat ooit door Mateschitz zo zorgvuldig gemanaged was. Het begon met het vertrek van het ontwerpgenie. In mei 2024 kondigde hij aan te vertrekken, wat hij in maart 2025 deed. Aston Martin deed hem een aanbod dat hij niet af kon slaan. Hoewel de Red Bulls in dit reglementaire tijdperk nog steeds zijn DNA droegen, nam het technische vermogen van Red Bull af.
De volgende die vertrok, was Wheatley. Een man die de operationele ruggengraat van het team vormde, maar ook geen heil meer zag in de Oostenrijkse renstal. Wheatley gaf in augustus 2024 aan dat hij zou vertrekken. Later werd duidelijk waarom: Sauber (per 2026 Audi) zag toekomst in de ervaren Red Bull-man, waarna hij in april 2025 aan de slag kon. De foutloze pitstops van de jaren ervoor en scherpte aan de pitmuur waren niet vanzelfsprekend meer. Newey maakte de auto snel, Wheatley verzekerde dat de snelheid eruit werd gehaald.
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Jonathan Wheatley was jarenlang het operationele schakelstuk rondom Verstappen, maar kon een rol als teambaas bij Audi niet weigeren.
De derde om te vertrekken was Horner, ooit de gedoodverfde uitdager van Wolff. Na een aanhoudende interne machtsstrijd werd hij in juli 2025 op non-actief gezet. Vervanger Laurent Mekies werd vanuit Racing Bulls naar voren geschoven en de Engelsman was zijn positie in de sport kwijt. De sluimerende onrust, deels vanwege verhalen over grensoverschrijdend gedrag, was in combinatie met tegenvallende resultaten te veel om hem nog aan te houden als teambaas. Alleen Marko was de laatste tijd nog over van de beschermlaag die Verstappen in zijn jongere jaren om zich heen had.
Marko als laatste staande
Nu valt ook het doek voor Marko. Hij is niet vertrokken, maar uitgefaseerd. Binnen Red Bull heeft Oliver Mitzlaff het nu voor het zeggen en die zag naast teambaas Mekies geen ruimte voor Marko meer bij de renstal. De 82-jarige racer, opererend op intuïtie en contacten uit een (ver) verleden, past niet meer bij het protocollenwerk van de 21ste eeuw. Marko kan na jaren als talentscout van zijn lang dreigende pensioen genieten.
Marko was de laatste culturele link naar de mentaliteit die Mateschitz ooit bij het team opgezet heeft. Zonder Marko verliest Red Bull wellicht het vermogen om met de harde hand over talenten te regeren. Deze druk heeft veel coureurs de kop gekost, maar ook ruwe diamanten geslepen, zoals Marko bij Verstappen gedaan heeft. Als voormalig
Formule 1-coureur begreep Marko bovendien de Verstappen-mentaliteit.
Verstappen blijft alleen achter
Verstappen blijft na vier succesvolle seizoenen met Red Bull alleen over, kijkend naar de ooit zo machtige politieke top van zijn team. Als eenzame gladiator gaat hij nu verder. Hij heeft de ervaring om als volwaardig coureur een team naar de titel te helpen, wat we in 2024 al zagen, en in 2025 bijna nogmaals. Wellicht heeft de Limburger de heren die hem vroeger hielpen dus niet meer nodig, maar de conclusie is in beide gevallen dat hij deze heren wel kwijt is.
De isolatie van Verstappen, die in 2025 met vlagen ondanks zijn team vocht, en niet mét zijn team, is compleet. De mensen die hem groot maakten (Marko), de auto gaven (Newey), de regels voor hem toetsten (Wheatley) en hem beschermden (Horner) zijn allen verdwenen. Het Red Bull dat de kijker, maar ook Verstappen ooit gekend heeft, bestaat niet meer. Het is de vraag of de energiedrankjesfabrikant in het Verstappen-tijdperk op kan krabbelen naar die prachtige hoogte van toen.