Brundle laakt optreden wedstrijdleiding: 'Waarom nemen we überhaupt nog regenbanden mee?'

Regen speelde gedurende het volledige raceweekend in België een voorname rol. De eerste en enige vrije training viel letterlijk in het water en ook tijdens de kwalificatie was de regen van invloed. 'Voor de teams betekende het dat er geen runs werden gedaan op racebanden en niet met een volle tank kon worden gereden. Zij waren daarom verplicht om een berekende gok te nemen op die punten, evenals op het aerodynamische niveau, de afstelling van de ophanging en de rijhoogten voor wat een drogere race zou zijn. Over gevaar gesproken', schrijft Brundle.

Ook op zaterdag was het circuit kletsnat voor aanvang van de sprintrace. De start werd uitgesteld en vervolgens reden de coureurs rondenlang op regenband achter de safety car aan. 'Het was dan ook onvermijdelijk in dusdanig goede staat dat alle coureurs meteen de intermediates wilde hebben toen bekend werd dat de safety car naar binnen zou gaan.'

'Wederom was de wedstrijdleiding naar mijn mening te voorzichtig', gaat Brundle verder. 'En de ongemakkelijke veiligheidsparadox hier is dat veel coureurs onmiddellijk een pitstop maakten in een natte pitstraat, waar 250 mensen werken, met chaotische pitstops, releases en bijna-ongelukken tussen de auto's.' Tegen de tijd dat de race vrijgegeven werd, was het dus eigenlijk al te droog voor de regenbanden. Dit leidt dan volgens Brundle ook tot de vraag wat het nut van de band met de blauwe wang is. 'Veel belangrijke mensen, en fans overigens ook, vroegen zich terecht af waarom we überhaupt regenbanden meenemen als we het veld pas loslaten als de baan droog genoeg is voor de intermediates', aldus de Brit.