Verstappen-opmerking doet denken aan andere incidenten: “Ik was gewoon furieus"

Zelfs wanneer twee mensen al jarenlang succesvol samenwerken, kan een van hen weleens zijn geduld verliezen. Op de Hungaroring ergerde Verstappen zich er bijvoorbeeld aan dat de RB22 zo lastig te besturen was en dat hij snelheid tekortkwam. Dat maakte hem zichtbaar gefrustreerd, wat ook tot uiting kwam in een gesprek met Lambiase.

Peter Windsor merkte dit op tijdens een livestream op zijn YouTube-kanaal. "Er was een minder goed ogend moment aan het einde van de race toen GP via de boordradio vroeg: 'Max, wat denk je van zachte banden?' Hij zei: 'Wel, de mediums lijken geen verschil te maken en de harde band werkt niet, dus doe maar je zin'. Nu ben ik duidelijk wel wat aan het parafraseren." Windsor richtte zich vervolgens tot Mark Slade, die race-engineer is geweest van verschillende Formule 1-coureurs. "Heb je als engineer ooit meegemaakt dat een coureur zoiets zei?"

"O ja, dat is niet zo ongewoon", antwoordt Slade met een glimlach. "Je voelt het ook. Je hebt hetzelfde gevoel: wat gaan we nu doen? Het is jouw taak om de coureurs op te peppen. In die race hebben we gezien dat het een geniale zet was om over te schakelen op de zachte banden. Dat heeft zijn race nieuw leven ingeblazen, zeker in vergelijking met de andere auto's."

Zo had Ferrari het bijvoorbeeld moeilijker. "Het lijkt erop dat Ferrari een probleem heeft met de harde banden. Toen Lewis Hamilton in Spanje op de zachte band reed en de andere auto's op de harde band reden, ging zijn race ook weer beter. Bij Max lijkt het iets vergelijkbaars." Er is enerzijds het probleem met de auto, maar daarna is het ook belangrijk hoe je daarmee omgaat.

Dat weet Slade als geen ander. "Het is iets psychologisch. Je hebt zelf hetzelfde gevoel, maar soms moet je proberen je coureur naar een hoger niveau te tillen. Soms weet je gewoon dat je er niets aan kunt doen en probeer je hem aan te moedigen er zo goed mogelijk mee om te gaan. Mika Häkkinen was iemand die in de beginfase van zijn carrière gemakkelijk wat negatief kon zijn."

Häkkinen is een van de coureurs met wie Slade als race-engineer heeft samengewerkt. Slade werd in 1998 de race-engineer van Häkkinen. De anekdote die de Brit vertelt, dateert van de periode daarvoor. "Ik herinner me de Grand Prix van Duitsland van 1997. Ik weet de exacte situatie niet meer, hij reed op de tweede of derde plaats. Je kon gewoon merken dat hij het had opgegeven en hij verloor een positie. Hij was gewoon niet meer aan het racen. Er zat een dip in zijn prestatie en hij verloor onnodig een positie."

De doorgaans rustige Slade was destijds woedend. "Ik was echt furieus. Ik was assistent-engineer, Steve Hallam was zijn race-engineer. Ik was erg teleurgesteld dat de coureur het in die situatie had opgegeven. Zo kwam het in ieder geval op mij over. Dat kostte hemzelf en het team een positie. Iets vergelijkbaars gebeurde met Fernando Alonso. Ik denk dat het in Bahrein was, in 2007. Fernando reed op de vierde plaats en was ontevreden over hoe het weekend was verlopen. Hij was niet zo snel als Lewis en hij was boos. Tegen het einde van de race verloor hij een positie aan Nick Heidfeld."

Slade stond toen net zo versteld als bij het moment met Häkkinen tien jaar eerder. "Ik kon het niet geloven, want het leek duidelijk dat het kwam doordat Fernando niet blij was en gewoon niet snel genoeg reed. Na de race brak hij zijn helm tijdens een woede-uitbarsting door hem tegen de muur te gooien. Dit puntenverlies kostte hem misschien wel het kampioenschap." Na zijn wereldtitels in 2005 en 2006 strandde Alonso in 2007 op één punt van een nieuwe wereldtitel. Kimi Räikkönen pakte dat jaar de titel met een minimale voorsprong.

De dynamiek tussen coureur en race-engineer komt op zulke momenten onder druk te staan. "Het zijn moeilijke situaties om mee om te gaan. Ik kan begrijpen waarom een coureur zich op een bepaalde manier voelt, maar je weet nooit wat er nog kan gebeuren en hoe belangrijk dat uiteindelijk kan zijn", concludeert Slade.