Windsor ziet groot voordeel voor Verstappen in nieuwe F1-auto's: 'Alles gaat bijna vanzelf'

De Formule 1 heeft zich de afgelopen jaren steeds verder ontwikkeld tot een sport waarin processen, data en systemen centraal staan. Dat zorgt voor strategische diepgang en variatie in races, maar vraagt ook steeds meer van de coureurs. Windsor vraagt zich hardop af of de cockpit in 2026 nog wel een plek is waar instinct en gevoel de boventoon voeren, of dat rijders vooral bezig zijn met het afvinken van taken en het volgen van procedures.

Die zorg werd hem ook voorgelegd door een kijker, vertelt Windsor in een livestream op zijn YouTube-kanaal. ‘Het wordt interessant, omdat er straks zóveel tegelijk gebeurt: strategie, push-to-pass, actieve aerodynamica, energie terugwinnen’, schetst hij. ‘Dan is de vraag: hebben de coureurs nog wel tijd om die auto’s echt te rijden?’ Windsor noemt het een valide punt en trekt het iets verder door. ‘Je zou je bijna afvragen of Liberty Media uiteindelijk niet richting bestuurderloze auto’s wil’, merkt hij op, al benadrukt hij dat hij hoopt dat het nooit die kant opgaat.

Waar sommigen vooral risico’s zien in die toenemende complexiteit, ziet Windsor juist ook een kans om verschillen tussen coureurs scherper bloot te leggen. In zijn ogen profiteren niet alle rijders op dezelfde manier van de nieuwe reglementen. Integendeel: hoe meer taken er bijkomen, hoe belangrijker het wordt dat het rijden zelf zo min mogelijk mentale energie kost.

Daar komt Max Verstappen volgens Windsor nadrukkelijk in beeld. ‘Voor iemand als Max is dit juist een groot voordeel’, stelt hij. ‘Hij rijdt de auto zo correct en zo harmonieus, dat alles wat hij doet bijna vanzelf gaat.’ Omdat het besturen van de auto voor Verstappen instinctief verloopt, houdt hij volgens Windsor meer mentale ruimte over om zich bezig te houden met strategie, timing en energiemanagement.

Windsor maakt daarbij een onderscheid tussen verschillende typen coureurs. Aan de ene kant staan rijders die hun snelheid vooral halen uit uitersten: zo laat mogelijk remmen, agressief insturen en constant corrigeren wanneer de banden of balans wegvallen. ‘Die coureurs zijn veel reactiever bezig’, legt Windsor uit. ‘Ze zijn continu gefocust op wat de auto doet, op gripverlies en op het onder controle houden van de achterkant.’ Dat kost volgens hem mentale capaciteit.

Aan de andere kant plaatst Windsor coureurs zoals Verstappen, die hij omschrijft als ‘manipulerend’ in plaats van reactionair. ‘Max rijdt op instinct’, zegt hij. ‘Alles gebeurt automatisch, zonder dat hij daar bewust over hoeft na te denken.’ Dat verschil wordt volgens Windsor steeds relevanter naarmate de cockpit complexer wordt. Wie minder hoeft te denken over het rijden zelf, kan meer aandacht besteden aan alle extra systemen die in 2026 een rol gaan spelen.

Interessant genoeg ziet Windsor hierin ook een paradox. Op papier zou je kunnen denken dat extra rijhulpen en systemen het verschil tussen coureurs juist verkleinen. ‘Je zou kunnen zeggen: er zijn zoveel hulpmiddelen dat het talent van iemand als Max minder tot zijn recht komt’, erkent hij. Maar volgens Windsor kan het effect ook precies andersom zijn. ‘Die hulpmiddelen zijn zó ingewikkeld dat juist de meest complete coureurs erdoorheen zullen fietsen.’