Norris belandt in Verstappen-situatie bij McLaren: "Het is mentaal uitputtend"

Norris benadrukt dat zijn huidige snelheid gemakkelijk een verkeerd beeld kan geven. “Je zou kunnen zeggen dat de auto bij mij past omdat mijn prestaties momenteel beter zijn, maar hij past helemaal niet bij mij”, maakt de Brit duidelijk. Ook teamgenoot Oscar Piastri heeft volgens hem niet de auto waar hij idealiter mee zou willen rijden. “Hij past ook niet bij Oscar. We willen een auto die bij ons allebei past.”

De McLaren-coureur moet dit seizoen bovendien op een manier rijden die hem van nature minder goed ligt. “Je kunt niet voorzichtig met onze auto omgaan. Je kunt er niet vloeiend mee rijden”, legt Norris uit. Dat contrast met vorig seizoen is groot. “Vorig jaar voelde ik me hier juist zo goed, omdat ik heel soepel en voorzichtig met de auto kon omgaan.”

Norris had toen volgens eigen zeggen een veel aangenamere balans. “Ik had veel grip aan de voorkant en tegelijkertijd een heel sterke achterkant”, vertelt hij. Met de huidige generatie McLaren is dat verdwenen. “Dit jaar heb ik absoluut niet het gevoel dat ik zo kan rijden. Dat is simpelweg niet hoe deze auto gereden wil worden. Als je dat toch probeert, haal je er geen prestaties uit.”

Verstappen heeft gedurende het seizoen meermaals een vergelijkbare nuance aangebracht bij zijn eigen Red Bull. Goede resultaten betekenen niet automatisch dat de auto volgens zijn voorkeuren reageert. Norris komt nu tot vrijwel dezelfde conclusie over McLaren: het is mogelijk om snelheid uit een lastige auto te halen, maar daarvoor moet een coureur soms zijn natuurlijke manier van rijden volledig opzijzetten.

Norris denkt dat juist zijn vermogen om voortdurend te veranderen hem momenteel helpt. Daarin ziet hij een duidelijk verschil met Piastri. “Een van zijn sterke punten is dat hij dingen kan herhalen en ongelooflijk consistent is”, zegt Norris over zijn teamgenoot. “Als ik zijn data over tien ronden bekijk, zie je nauwelijks verschil.”

De Brit ziet er op dezelfde analyse heel anders uit. “Als je mijn data over tien ronden bekijkt, zou je waarschijnlijk lachen en denken: wat is deze gast aan het doen?”, grapt hij. Norris verandert zijn aanpak namelijk voortdurend. “Ik ben heel actief in mijn manier van rijden. Ik kan me van bocht tot bocht aanpassen en soms zelfs binnen één bocht.”

Norris vermoedt dat die beweeglijkheid achter het stuur momenteel beter aansluit bij wat de McLaren vraagt. “Dat lijkt misschien beter bij deze auto te passen”, erkent hij. Het is echter geen eigenschap die vanzelf kwam. “Daar heb ik dit seizoen heel hard aan moeten werken. Aan het begin van het jaar begreep ik dat absoluut nog niet zo goed.”

Het probleem is dat Norris nauwelijks kan vertrouwen op wat tijdens het vorige raceweekend werkte. “Dat maakt het zo verwarrend en moeilijk”, stelt hij. Circuit, asfalt, banden en zelfs verschillende soorten bochten kunnen om een compleet andere benadering vragen. “Je moet jezelf eigenlijk iedere keer opnieuw afstellen.”

Norris maakt duidelijk hoeveel energie dat kost. “Dat maakt het zo frustrerend, mentaal uitputtend en lastig”, zegt hij. Tegelijkertijd weet hij dat er snelheid in de McLaren aanwezig is. “Er zit vaak wel potentieel in als je alles bij elkaar krijgt, maar dat gebeurt zelden.” Precies daarin zit volgens hem de grootste frustratie: de snelheid bestaat, maar is niet eenvoudig reproduceerbaar.

Mexico biedt daardoor ook weinig garanties. “In zekere zin zou niets ons moeten liggen”, zegt Norris over de karakteristieken van het circuit. Toch wil hij McLaren niet bij voorbaat afschrijven. “We hebben hier in het verleden goede races gehad, ook wanneer we op dat soort plekken niet zo sterk waren. Ander asfalt, andere downforce en andere omstandigheden kunnen de verhoudingen veranderen.”

McLaren moet volgens Norris vooral voor volgend seizoen een structurelere oplossing vinden. De Brit wil niet opnieuw een jaar lang zijn eigen rijstijl aanpassen aan een auto die hem voortdurend dwingt te improviseren. “Volgend jaar proberen we de auto zo te ontwerpen, af te stellen en te bouwen dat hij wat beter bij ons als coureurs past.” Tot die tijd blijft Norris doen wat ook Verstappen met een moeilijke auto vaak moet doen: zich aanpassen, snelheid vinden en accepteren dat snel zijn iets heel anders kan zijn dan tevreden zijn.