Enkele maanden geleden bracht Netflix een serie uit over
Ayrton Senna. De serie over het leven van de Braziliaanse coureur is niet op
alle punten waarheidsgetrouw en is ook niet mild voor de grote rivaal van Senna.
Alain Prost vertelt flink wat haatberichten te hebben ontvangen naar aanleiding
van de serie.
Senna en Prost waren twee jaar lang teamgenoten bij
McLaren en tevens
grote rivalen. Om die reden verbaast het de Fransman niet dat hij neergezet
wordt als de slechterik in de serie, maar hekelt hoe fictief de serie geworden
is. ‘Net als het geval was bij de documentaire Senna, kan ik niet blij zijn met
het resultaat’, vertelt de voormalig coureur aan
Canal+. ‘Natuurlijk
proberen ze altijd de
good guy en de
bad guy neer te zetten, maar
geloof me, ik ken het verhaal vrij goed en helaas is veel van wat je ziet pure
fictie’, luidt de kritiek van de viervoudig wereldkampioen.
Serie zit vol onjuistheden
De serie heeft slechts zes afleveringen, maar volgens Prost
is een aanzienlijk deel daarvan simpelweg onjuist. ‘Er zijn een of twee
afleveringen die helemaal verzonnen zijn, totaal onwaar’, zegt de Fransman.
Bovendien geeft de serie een heel verkeerd beeld van hoe hij is en hoe zijn
relatie tot Senna was. ‘Ik word afgeschilderd als arrogant en als er iets is
wat ik niet ben, dan is het wel verwaand’, benadrukt hij. Het gevolg van de
onwaarheden en de manier waarop Prost werd neergezet in de serie, is een lading
haatberichten op sociale media.
De voormalig Formule 1-coureur wordt constant geconfronteerd
met de rivaliteit die inmiddels ruim drie decennia geleden plaatsvond. ‘Het is
onmogelijk om niet aan Ayrton te denken, zelfs na zoveel jaren. Maar sommige
reacties zijn zo intens dat ik er serieus over nadenk om mijn Instagram-account
te verwijderen’, aldus de Fransman. Sinds de serie uitkwam komt er maar geen
einde aan de nare berichten die hij via het sociale medium ontvangt. ‘Ik krijg
elke dag haatberichten, echt elke dag. Ironisch genoeg zit mijn grootste schare
fans in Brazilië, dus natuurlijk word ik alleen daarom al constant aan Senna
herinnerd’, zegt de oud-coureur erover.
De tekst gaat verder onder de afbeelding.
Bij McLaren waren Prost en Senna teamgenoten, maar ook elkaars grootste rivalen.
Prost werd vier keer wereldkampioen en heeft ook daarna niet
stilgezeten. Toch zegt iemand die Prost zegt, ook vaak Senna. Dat is niet
altijd even makkelijk voor de Fransman. ‘De geschiedenis met Ayrton is nu meer
dan dertig jaar geleden, maar ik denk dat het me de rest van mijn leven bij zal
blijven’, vertelt de voormalig coureur openhartig. ‘Ik heb veel gedaan sinds ik
mijn helm ophing, maar er wordt bijna nooit over gesproken. Soms heb ik het
gevoel dat mijn hele carrière in het teken heeft gestaan van dit duel met
Ayrton’,
Prost noemde in het interview ook kort de documentaire over
Senna. Deze stamt uit 2010 en viel ook niet in de smaak bij de grote rivaal van
de Braziliaan. ‘Ik verwerp deze film’, zei hij destijds zelfs tegen Le
Parisien. ‘Ze hadden echt een prachtig verhaal kunnen vertellen, want aan
de ene kant was er wat er gebeurde toen we nog tegen elkaar raceten, en aan de
andere kant wat er gebeurde nadat ik met pensioen ging uit de Formule 1’, vertelt
Prost, die na zijn pensioen een betere relatie had met zijn voormalige rivaal.
Relatie aan het einde veel beter dan men deed voorkomen
De makers van de documentaire besloten een andere weg in te
slaan dan Prost graag had gezien. ‘Als ik zie dat Ayrton's laatste boodschap 'Ik
mis je, Alain' als nep wordt afgeschilderd in de Senna-documentaire, dan
moet ik zeggen: De hele film is waarschijnlijk ook nep’, was de kritiek
van de Fransman destijds ook keihard. ‘Dat is extreem jammer, want er zijn maar
weinig mogelijkheden om zo'n nauw verweven verhaal van twee atleten te
vertellen’, geeft hij aan dat het juist interessant was geweest het echte
verhaal van hem en de Braziliaan te vertellen.
Wat Prost vertelt over de laatste periode van Senna’s leven staat
haaks op hoe de twee vaak worden afgeschilderd. ‘De waarheid is dat Ayrton me
tegen het einde van zijn leven minstens een of twee keer per week belde, soms
gewoon om te kletsen, soms wilde hij advies van me’, herinnert de Fransman
zich. ‘Dit werd vrij intens in de laatste zes maanden voor de tragedie in
Imola. Rivalen werden vrienden en uiteindelijk werden we hecht. Dat had ik me
een paar jaar eerder nooit kunnen voorstellen en het blijft een ongelooflijke
herinnering voor me’, koestert de voormalig coureur die periode nog altijd. ‘Dat
kan niemand me meer afnemen.’